به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیرازه، «دلواپس» در فرهنگ لفت فارسی به معنی نگران و آشفته است. بر اساس همین معنا، همه مخلوقات عالم بسته به شرایط می توانند دلواپس باشند اشرف مخلوفات انسان که دیگر جای خود دارد این واژه همزاد همیشگی انسان هاست از تولد تا مرگ. تا هدف هست، دلواپسیِ نرسیدن نیزهست. تا فرصت هست، دلواپسی فرصت سوزی نیز هست
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیرازه,لذا به جرات می توان گفت انسان زنده دلواپسی دارد، ممکن است نوع آن تفاوت داشته باشد اما در وجود این حس در آدمیزاد تردیدی نیست. پس همه دلواپسند. منتهی یک عده دلواپس معیشت خود هستند، عده ای نگران آینده شغلی خود، برخی هم نگران جهیزیه فرزندانشان و ....اما از دل مششغولی ها و دغدغه های شخصی که بگذریم برخی اما دلواپس نظام، کشور، دنیا، دین و آخرت خودشان، ملت و امت هستند و از طرفی یک عده دلواپس مقام و میز و صندلی، منافع گروهی، آقازاده‌ها، اطرافیان هستند.
اصطلاح «دلواپسی برای اولین بار در اردیبهشت سال 93 در کشور باب شد. پس از برگزاری همایشی با این نام این واژه به ادبیات سیاسی ایران ورود کرد آن زمان برخی از تشکل‌های دانشجویی و منتقدان ژنو در لانه جاسوسی امریکا دور هم جمع شدند تا به مسئولان دولتی بگویند که نسبت به عهدی و غیرقابل اعتماد بودن آمریکائی ها نگرانند و دلواپسی فریب دادن و فریب خوردن هستند.
پاسخ دولتمردان به این خیرخواهی اما نه تنها از روی حسن ظن نبود بلکه با سوء ظن سیلی از تهمت ها روانه آنها شد. فضای بسیار سنگینی برعلیه دلواپسان شکل گرفت. جریان رسانه ای طرفدار دولت کوچکترین نقد و ابراز نگرانی از روند مذاکرات هسته‌ای را مخالفت با دولت تعبیر و تفسیر کردند. برخی مسئولان نیز در این پازل رسانه ای طراحی شده بازی کردند.
هاشمی رفسنجانی در مورد این گروه می‌گوید: « جدید الاسلام ها به جان انقلاب و مردم افتاده اند». روحانی آن ها را «تازه به دوران رسیده» خواند. به جهنم فراخواندن، بی سواد و بی شناسنامه نامیدن دلواپسان توسط رئیس جمهور راه را برای توهین به منتقد باز کرد.
حامیان دولت نگرانی و دلواپسی منتقدین را به سخره گرفتند و با برچسب هایی مانند کاسبان تحریم، دلواپسان را با نتانیاهو مقایسه کردند. از طرف دیگر متاسفانه سیاستمدارانی که همیشه دم از نقد منصفانه می زدند در برابر کوچکترین نقدی به جان منتقدان می افتند که بی شناسنامه کارت ملی ات کو؟!
دغدغه منافع ملی داشتن و دلواپسی برای حفظ حقوق حقه ملت مظلوم اما رشید ایران نه تنها مذموم که ممدوح است. مقام معظم رهبری امسال در حرم مطهر رضوی فرموند: « ممکن است در یک قضیّه‌ای، یک عدّه‌ای دغدغه داشته باشند؛ دغدغه داشتن جرم نیست؛ دلواپس بودن جرم نیست.»
اشاره مقام معظم رهبری به این طیف منتقدان دولت یعنی «دلواپسان» یعنی این که انتقادات این طیف نه تنها جرم نیست بلکه از سر دغدغه است. و نقد عملکرد دولت با در نظر گرفتن زحمات و تلاش ها قطعا مصداقی از همدلی و همزبانی است چرا که هدف دولت به گفته خودش پیشفت کشور است و هدف منتقدان هم جز این نیست یعنی هر دو همدل هستند اما با راهکارهای متفاوت.
واقعیت این است که دلواپسی دلواپسان در موضوع هسته ای از روند مذاکرات است نه تیم مذاکره کننده. اگر واقع بین باشم که «کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من» باید حرف های دلسوزانه همدلان خود را بشنویم و با برچسب زدن و تهمت زدن سعی بر تفرقه افکنی در موضوع ملی که اتفاقا با عزت و شرافت ما گره خورده بیشتر از این آب به آسیاب دشمن نریزیم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه