همه آرزویم، تیترزدن خبر خوش آمدنت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از فریدن نا، آقای من ،هرچند تو خودت صاحب خبری و احوال بندگان بر تو عرضه می شود ، اما در این روزهای پر از دلتنگی و در میان دست به قلم شدن های خبری ام دلم خواست به هوای دلدادگی برای تو خبرنگار باشم.

آقای من، خبر از آدم ها اگربخواهی، امروز بعضی از آن ها انگار یادشان رفته آدم اند چرا که تمام قدرتشان خوی وحشی گری می شود و بر سر هم نوعان خودشان آوار می گردد، آدم ها انگار حواسشان نیست بی آنکه بر هم بتازند می توانند سربلند و آرام زندگی کنند؛ بعضی آدم ها هنوز که هنوز است میراث جاهلیت اجدادیشان را به رخ بلوغ بشری می کشند و همچون قبائل وحشی سال های دور به جان هم می افتند.

مولایم، شرمنده ام که خبر از مهربانی و صلح برایت ندارم و شرمنده ام که خبر می رسد انسان ها هم چون چارپایان ،سربریده و زنان وکودکان هم چون گوشت های قربانی خوراک کرکس های زمانه می شوند.

ای منتقم کرار، خبرآمده است برخی آدم ها در کالبدی انسان نما، اصل انسانیت را فراموش کرده اند و روی درندگی را سفید کرده اند.

آقای خوبم ، از تو چه پنهان، فریادرس نداریم.از تو چه پنهان ، ظلم ، بیداد ، گرسنگی و تبعیض خوراک افکار هرروزمان شده است. از تو چه پنهان شاید دیگر حتی خبر جنگ و یورش های ظالمانه دلمان را از سرعادت و تکرار تکان نمی دهد.

آقا، حتما برایت روشن است که چه آدم های فربه ی سیری که از شدت سیری، روحشان گرسنه ی ظلم و تبعیض گشته است و چه آدم های نحیفی که از شدت گرسنگی شکمشان به کمرشان چسبیده و روحشان در تلاطم عدالت در حیرت مانده است.

آقای من ، برایت خبر آورده ام که زمانه ی نفس گیری شده است. زمانه ی مدرن تهی از احساس و عاطفه،دنیای بی رحمی که بیشتر شبیه جنگلی است که در آن قانون تنازع بقا حکم فرماست که هرکه زورش بیشتر قوی تر و هر که ضعیف تر پامال می شود.

ای مژده دلها خبر دیگر این که دل های افسرده ، روح های خسته ، امیدهای کم سو و تن های رنجور، بین سوژه های خبریمان زیاد است. دویدن های پی در پی برای گذران زندگی، زندگی را از انسان ها ربوده است.

این روزها هر چه قدر می دویم کمتر می رسیم ، انگار که یادمان رفته نیامده ایم که بمانیم آمده ایم که برویم.

این دویدن ها، با این که می دانیم هرگز جاودانه نیست، عجیب آدم ها را به خود سرگرم کرده است.

زندگی ها نه فقط از سر بی پولی بلکه از سر بی دلی رنگ عادت به خود گرفته و محبت های هوس انگیز کمر عاشقی های شورانگیز را خم کرده است.

بعضی آدم ها یا با تمسخر دیگران روزگار می گذرانند یا با زخم نشاندن بر روح و روان یکدیگر، انگار نمی توانند بزرگوارانه زندگی کنند.

دنیای دعواها، بحث ها و جدل هاست. دنیای بردن به هرقیمت و باختن به هر خفت.

آقای خوبم، خبر بی شرمانه ی دیگر آن که امروز همانند دیروزهای پر از غارت جاهلی، بعضی به راحتی یا به قول ادبیات امروز آدم ها “با زرنگی” از دیوار اقتصاد و دارائی انسان هابالا می روند و کیسه هایشان را از حرام پر می کنند و زور کسی هم به آن ها نمی رسد و هم چنان خبر غارت های چندمیلیاردی تیتر روزنامه ها می شود.

آقای من ، آدم ها عروسک های خیمه شب بازی بعضی قدرت طلبان پرنیرنگ شده اند، که به راحتی به بازی گرفته می شوند و گاهی کیش می شوند و گاهی مات.

آری آقا، دنیای نفس گیری است.

و در این دنیای نفس گیر تنگ ، خبر خوب این که هنوز زنده دلانی هستند که یخ آدم از هرم نفس های گرمشان ذوب می شود و هنوز باورهای راستینی در وجود آدم ها یافت می شود که ظهور ناجی را به خودشان قول داده اند. همان ناجی مهربان برای دوستان اهل دل و همان منتقم سرسخت برای دشمنان کوردل.

صاحب خوبی ها تو را به دلم وعده داده ام . تو که وقت آمدنت همه ی خبرها ، خبرخوش می شود. توکه وقت آمدنت قول می دهم جمعه ها هم روز کاری ما رسانه ای ها شود و آن گاه چه تیتری شود خبر فرح بخش ظهورت ! تو که دعا می کنی وحتی گریه می کنی برای سر به راه شدنمان ، کاری کن که خدای باخبر از همه چیز ، خبرهای آبرومندانه ای از ما برایت آشکار کند.

باور کن هنوز هم هستند دل هایی که طاقت اشک های تو رو ندارند.

دعا می کنم بیایی تا خبر آمدنت را پرشورانه با ناب ترین و پررنگ ترین تیتر خبری به نگارش در بیاورم. خوب می دانم هنگام آمدنت فاصله ی انسانیت با انسانیت ، تنها خود انسانیت است . بی صبرانه تمام روزهای عمرم را می شمارم وهمه آرزویم مخابره ی خبر خوش آمدنت به دنیاست.

باورکن”بی روی توآرامم نیست وقت است که بازآیی”.

_____________
فاطمه زمانی

انتهای پیام/گ