لباس های محلی نماینده ی سنت های گذشته اند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سفیرافلاک ؛ ایرج کاظمی؛استاددانشگاه ومتخصص لرستان شناسی؛درباره پوشش های سنتی معتقد است که در هر جای دنیا هر کشوری یک پوشش و لباس سنتی دارد برای مثال هندی ها و پاکستانی یک پوشش سنتی به نام "ساری" دارند. لباس های محلی و سنتی هر منطقه، نشان دهنده فرهنگ آن منطقه اند. لباس های سنتی که الان وجود دارد برای روزها و مراسم های خاص چون عروسی استفاده می شوند. امروزه نیز در بیش تر شهر ها، همه ی مردم با لباس محلی رفت و آمد نمی کنند بلکه در مراسم های خاص استفاده می کنند که این لباس ها نشان دهنده ی فرهنگ و نماینده ی سنت های گذشته اند.

*پوشش زنان ومردان لرستانی را در گذشته چطور ارزیابی می کنید؟

لباس های بلند ،حجاب دار،چادر و همچنین  لباس های محلی وسنتی مانند " طره" و" گلونی" این ها لباسِ حجاب نبوده اند؛ در گذشته در دوران ایران باستان و در زمان هخامنشیان  سربندهای ولباس هایی داشتند که سنتی بود که "کُلِنجه" و" کلاه" از این قبیل بودند. یک " کُلنجه بلند" که به آن " یل" می گفتند تا پایین پا می رسید و انواع مختلف دکمه و سکه های طلا و نقره به آن آویزان بود و دنباله ی آن " طره" به پایین می آمد وخیلی شکیل و زیبا بود. حتی در بازیگری های محلی،رقص های محلی وچوبی هایی که در مراسمات خاصی اجرا می شد این "گُلونی" یک حالت خاص ایجاد می کرد که خیلی زیبا بود.

*چرا الان مانند گذشته از لباس های سنتی و محلی استفاده نمی شود؟

ما الان دیگر مثل گذشته نمی توانیم لباس سنتی بپوشیم چون فرهنگ ها تغییر کرده است. مثلاً در دوره ی سلجوقیان کفش های نوک تیز خاصی وجود داشت ،در زمان ناصرالدین شاه قاجار دستور داده شد که زنان از لباس های فرنگی استفاده کنند اما به مرور زمان فرهنگ آن از بین رفت. در گذشته طرز لباس پوشیدن بر اساس شرایط روزگار و مد عوض می شد بنابراین ما مثل گذشته نمی توانیم از لباس های سنتی و محلی استفاده کنیم اما بایستی با برنامه ریزی و فرهنگ سازی سنت های گذشته مان را احیا کنیم تا فراموش نشوند. چادر اصولاًیک پوشش سنتی است و معنای پوشش حجابی نیست به اعتقاد شخصی بنده چادر یک وقار،شخصیت وصلابتی به زن می دهد که هیچ گاه زنی که سرش برهنه است آن صلابت را ندارد این یک واقعیت است.

*چرا پوشش سنتی و محلی لرستان جای خود را به پوشش های بدحجاب امروزی داده است؟

این لباس هایی که سنتی است و امروزه فراموش شده اند  وجای خود را به روسری هایی داده است که تا نیمه سر می پوشند و این نه حجاب است و نه سنت بلکه افسارگسیختگی و بی بند وباری است که متأسفانه در جامعه روز به روز گسترش می یابد. بایستی به دختران و زنان القا کنیم که این پوشش که الان اسم آن چادر است لباس سنتی ما است و لباس سنتی همه ی ایران است. الان بایستی به آنچه در گذشته وجود داشته است توجه شود  و آن صفحه ی غبار گرفته ی ذهن کسانی که معتقدند چادر حتماً مقید به حجاب است باید بگوییم که نیست بلکه یک لباس سنتی است.

*چه راهکاری برای حفظ پوشش سنتی می دهید؟

این فرهنگ غالب بایستی در مجالس علمی،مدارس،صدا وسیما و به والدین القا شود و فرهنگ سازی شود البته نباید با زور کار شود  چون زور جواب نمی دهد. وبایستی بگوییم می توانید از این پوشش استفاده کنید و نباید بگوییم باید استفاده کنید چون اگر این طور بگوییم حکم ودستور است بایستی با یک صداقت وصلابت آن را القا کنیم و این راه آن است کار رسانه های شنیداری وگفتاری این است که فرهنگ سازی کنند که این لباس سنتی است و نسل امروز را با گذشته شان آشنا کنند  و آن را فراوش نکنند.

*صدا وسیما چگونه می تواند در این راستا فرهنگ سازی کند؟

در مراسمات،برنامه ها،صدا وسیما و فیلم های محلی در آن جا از لباس محلی استفاده کنیم. الان که این فرهنگ سنتی ومحلی فراموش شده است بایستی از کسانی که متولی حقیقی هستند شروع شود یعنی از بالا به پایین شروع شود اگر آن ها استفاده کنند طبقات پایین جامعه هم استفاده می کنند. زنان برجسته،فرنگی،دانشگاهی و... هیچ اشکالی ندارد که با لباس محلی رفت و آمد کنند.

انتهای پیام/