به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریزبیدار، سینما از ابتدای شکل‌گیری‌اش به روایت قصه‌هایی درباره جنگ‌ها پرداخته است. چرا که از ابتدای تاریخ، جنگ مهمترین رویدادی بوده که موقعیت‌های انسانی، سرنوشت تمدن‌ها و سرانجام برتری حاکمان را مشخص و تثبیت کرده است. جنگ مهمترین و کامل‌ترین وضعیت‌های نمایشی را در خود دارد: ضعف‌ها، قدرت‌ها، خشونت، ایثار و تمام ویژگی‌ها و خصلت‌های انسانی در جنگ بروز می‌کند. پس سینمای جنگ از همان اولین سال‌های ظهور سینما به وجود می‌آید. جنگ، حواشی، عواقب و عوارض آن در بسیاری از فیلم‌های تاریخ سینما حضوری پررنگ دارند، اما جنگ همیشه به دو شکل بروز یافته: جنگ تجاوزکارانه و جنگ تدافعی. ضد جنگ بودن که خود به خود یک ارزش انسانی است، اما خصلت این دو جنگ به کل متضاد را مخدوش می‌کند. ضد کدام جنگ؟ و طرفدار کدام جنگ؟ قطعاً ضد جنگ تجاوزکارانه و طرفدار جنگ تدافعی، موضع درست هر انسان آزادمنشی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛,,
جنگ ما که قطعاً مهمترین واقعه تاریخ بعد از انقلاب ماست، جنگ میهنی بوده و جنگ دفاعی، جنگی تحمیلی و دفاعی مقدس. پیروزی در آن، شکل کلاسیک دیگر جنگ‌ها را نداشت. شهادت‌طلبی کلید آن بوده است. شرکت‌کنندگان در جنگ تحمیلی ما، منحصر به نیروهای نظامی نشده ، کودک و جوان و پیرمرد در کنار سپاهی و ارتشی و بسیجی، دست به اسلحه برده و جنگیده و شهید شده‌اند. زنان به خصوص مادران، پشت جبهه فعال رزمندگان بوده‌اند. جنگ دفاعی ومقدس ما ،«میراث جمعی ما» است. ما به سینمای دفاع که مهمترین ژانر ملی سینمای ماست ، سخت نیاز داریم.(1).»
,,
حال رسالت ذاتی سینما انتقال این مفاهیم به نسل های جدید است تا مبادا گرد روزگار آن ها را بپوشاند، اتفاقی که خواسته یا ناخواسته در حال وقوع است سینمایی که به غیر چند مورد فیلم نامه هایش را می توان در یک مقطع تاریخی دید که در مولفه هایی چفیه، سربند و توپ و تانک خلاصه می‌شو دفاع مقدس را نباید یک مقطع تاریخی دید که در مولفه هایی چون.
,,
وقتی می بینیم سینماگران دفاع مقدس در کوران زمان، هدف اصلی دفاع مقدس را دفاع از خاک نشان می دهند یاد سخن میرکریمی می افتیم که می گوید «دو روز قبل از فتح خرمشهر متوسلیان چنان زیبا برای نیرو‌هایش حرف می‌زد که نیروهایی که کاملا از دفاع خسته شده‌اند را به خود می‌آورد. متوسلیان اتفاقا از خاک هم می‌گوید و از خرمشهر اما شهر برایش یک نقطه است که تکلیفش را با دنیا مشخص می‌کند.»
,,
میرکریمی با تمرکز بر شهید عباس دوران افزود: «این مهم است که چطور می‌شود وقتی عباس دوران به بالای آسمان بغداد می‌رسد تمام حجم زیرپایش برایش بی‌اهمیت می‌شود، به تعالی می‌رسد و دنیای مادی را به بازی می‌گیرد. این واکنش آن قدر مقدس است که نمی‌توان آلوده‌اش کرد به دفاع از خاک.»
,,
افراط و تفریط ها در خصوص روحیات رزمندگان دفاع مقدس نقطه سیاه دیگری نیز بر این سینما می باشد، رزمندگانی که گاه همشان دور از مادیات و غرق در عرفان به نمایش در می آیند و یا افراد سرکوچه که تا پایشان به جبهه ها می رسد دچار تحول روحی می شوند .
,,
درآخر نیز وقتی می خواهیم شجاعت رزمندگان اسلام را به تصویر بکشیم بسیجیانی را در قاب تصویر می آوریم که با یک کلاش می توانند بعثی ها را نقش بر زمین کنند، حال کودکان ما چه تقصیر دارند که از پدرهایشان بپرسند آیا 8سال با این دست و پاچلفتی هایی که باشنیدن صدای یک گلوله پا به فرار می گذارند در حال جنگ بودید؟ لذا در این میان نمی توان به این سینمای دفاع مقدس امتیازی قابل قبول بدهیم سینمایی که نتوانسته است ارزش های زمان جنگ را به ما انتقال دهد پایش لنگ است که امیدواریم اوضاع به همین منوال پیش نرود.
,,
حال هدف نگارنده نه سیاه جلوه دادن سینمای دفاع مقدس استو نه هدف دیگری بلکه امیدوار است این یادداشت تسکینی بر دردهای رزمندگانی باشد که چندین سال از عمر خود را صرف دفاع از اسلام کرده اند و یادی کنیم از شهدایی که برای این کشور آبرو خریدند، شهدایی که همین هفته پیش 175نفر آنها در حالیکه دست بسته به شهادت رسیده بودند به کشورمان ایران بازگشتند.
,,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه