تنوع زیستی و اکولوژیک استان بوشهر (قابلیت ها و معضلات)

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از "سپاس"،بوشهر بین 27 درجه و 14 دقیقه تا 30 درجه و 16 دقیقه عرض شمالی و 50 درجه و 6 دقیقه تا 52 درجه و 58 دقیقه طول شرقی در جنوب غربی ایران و حاشیة خلیج فارس واقع گردیده است.

مساحت آن در حدود 23163 کیلومتر مربع (4/1 درصد مساحت کل کشور) و از نظر وسعت هفدهمین استان کشور محسوب می گردد.

آب و هوای استان از نوع گرم صحرائی بوده که در مجاورت دریا، هوا گرم و مرطوب و در مناطق دور از دریا گرم و خشک می باشد. چشم اندازهای زیبای کوهستانی، ساحلی، تالابی، جنگلی، رودخانه ای و دشتی از ویژگیهای طبیعی استان می باشند و گونه های مختلفی از ماهیان، خزندگان، پرندگان و پستانداران در اکوسیستم های متنوع آن زیست می کنند این استان با دارا بودن 7 منطقه تحت مدیریت که با مساحتی بالغ بر 152 هزار هکتار، 5/6 درصد از مساحت استان را در بر می گیرد دارای قابلیتهای ارزشمند زیست محیطی  می باشد.

پیشینه تاریخی عمیق و برجسته و توان اکولوژیک بالا در جنبه های زیستی حیات وحش موقعیت برجسته ای را جهت گردشگری و استفاده عموم از مواهب طبیعی ایجاد نموده است. 7 منطقه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست شامل منطقه حفاظت شده حله، منطقه حفاظت شده مند، پارک ملی دریایی نای بند ، پارک ملی دیر- نخیلو،  پناهگاه حیات وحش خارگ،  اثر طبیعی ملی کوه نمک و اثر طبیعی ملی خارگو از مهمترین جلوه های زیست محیطی در این استان هستند.

  وجود جمعیت های آهوان در منطقه مند و جزیره خارگ، کل و بز و قوچ و میش و گربه سانان در بسیاری از مناطق کوهستانی استان، جنگل حرا در نای بند و منطقه مند، صخره ها و توده های مرجانی در نای بند و خارک ، لاک پشت نوک عقابی در جزایر مند و خارکو ، غارها و آبشارهای نمکی کوه نمک ، وجود انواع کلونی پرندگان  در فصول مختلف سال در مند و حله و دیگر مناطق زیست محیطی  و وجود دیگر گونه های متنوع جانوری و گیاهی در این مناطق  گوشه ای از توانمندیهای زیست محیطی جهت حفاظت مستمر و در کنار آن توسعه ضابطه مند اکوتوریسم در آنهاست. از طرفی این مناطق غنی زیستی با مخاطرات عدیده ای در بخشهای دریا و خشکی مواجه است.

از مهمترین این معضلات در مناطق مذکور کاهش زیستگاه، جاده کشی و دخل و تصرفات دستگاههای اجرایی در مناطق، ایجاد خطر آتش سوزی، افزایش میزان مرگ و میر دام و طیور، خسارت به زیستگاه ماهیان و  حیات وحش، کاهش آب، افت سطح آب زیر زمینی، کاهش کیفیت آب های سطحی و زیر زمینی، افزایش شدید درجه حرارت، خسارت به صنعت توریسم، افزایش بیماری های انسانی، جانوری و گیاهی، هجوم حشرات، انقراض برخی گونه های گیاهی و جانوری کمیاب، افزایش فرسایش بادی و آبی، کاهش کیفیت خاک کشاورزی، افزایش درگیری های مردمی، مدیریتی، سیاسی و حتی بین المللی و افزایش بیابان ها و معضل بروز خشکسالی می باشد.

  همچنین در قسمت های دریایی وجود صنایع بخصوص حضور و آلودگی های مرتبط با صنایع بزرگ نفت و گاز ، تأسیسات مستقر در خشکی ( اسکله ها و پایانه ها در کلیه بنادر، سازه ها، سکوها و تأسیسات ساحلی بندری)، فعالیتهای کشاورزی از جمله استفاده سموم و کودهای غیر متعارف در آنها ، آبزی پروری و پساب های ناشی از آن ، استحصال اراضی ساحلی، اکتشاف و انفجار و فاضلاب  های شهری از عوامل عمده بروز آلایندگی و کاهش تنوع زیستی و در پی آن عدم تعادل در توسعه پایدار مناطق  هستند.

شناسایی و اجرای طرحهای مدیریتی در مناطق حساس ساحلی - دریایی و اجرای الگوهای حفاظتی کاملتر در آنها، ایجاد بانک جامع اطلاعات سواحل و مراکز صنعتی ، تدوین نهایی و اجرایی نمودن کامل طرح ICZM بخصوص برای طرحهای آتی صنعتی در استان  از جمله اقدامات ضروری اولیه برای کاهش مخاطرات زیست محیطی مناطق ساحلی و دریایی در این استان  می باشند.

همچنین انجام مطالعات دقیق توان اکولوژیک مناطق مختلف استان و تحت حفاظت قرار گرفتن کلیه گونه های در معرض تهدید  و آموزش و تبلیغ همگانی جهت شناخت مواهب زیست محیطی  به عموم گردشگران داخلی و خارجی از راهکارهای حفاظت بهینه و صیانت از جذابیتهای محیط طبیعی استان می باشد.

انتهای پیام/پ