به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی بوتیا، امروز می خواهم قصه بگویم ، قصه ی آدمهایی که خودشان قصه شدند تا آسمان زندگی ما همیشه پُر ستاره باشد ، آدم هایی که تک تکشان توی دنیای امروز ، یک قهرمانند، آدم هایی که غیرت و شرفشان اجازه نداد ، یک شهرِ تب دار ، تنها بماند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه اطلاع رسانی بوتیا,آن روز ، باران گلوله و ترکش که آمد ، نشانه ی آغاز فصل خون بود و استقامت ، همه به پا خاستند ، از زن و مرد گرفته تا پیر و جوان ، کوچک و بزرگ ، خرمشهر میدان جنگ شده بود.
,۳۵ روز ایستادگی ، آن هم با دست های خالی ، شهامتی می خواست که دلیرمردان و شیرزنان خرمشهری به زیبایی آن را به نمایش گذاشتند.
,خیلی ها شهید شدند ، خیلی ها اسیر و خیلی ها هم آواره ، دیگر از کوچه پس کوچه های خرمشهر ، صدای قاه قاه خنده ی کودکان نمی آمد ، دیگر صدای گام های مردمانش به گوش نمی رسید.
,تنها صدای توپ بود و تانک ، تنها خرابه به چشم می آمد و نخل های سوخته ، تنها دود بود و خمپاره ، حالا دیگر خونین شهر به دست دشمن افتاده بود.
,کم کم شیران از همه جای ایران به پا خاستند ، با لباس هایی به رنگ خاک و پیشانی بندهایی به رنگ خون ، مکتب عشق فدایی می خواست ، پیر و جوان ، سپاهی و ارتشی نمی شناخت.
,۵۷۸ روز بعد ، شیران ایران با رمز مبارک “یا علی بن ابیطالب (ع)” بر دشمن غریدند و بدین گونه پرچم سرافراز و پر افتخار ایران بر گنبد مسجد جامع خرمشهر بر افراشته و خرمشهر آزاد شد.
,یاد روزهای سخت مقاومت بخیر ، یاد غیور مردان جنگ بخیر ، چه با صفا می خندیدند از عمق خستگی ، معصومیت قرن در نگاهشان بود ، آرام و فروتن خستگی را در سایه ی حصار تفنگ از تن بدر می کردند.
,یادمان نمی رود ما تکّه های روحمان را زیر خاک های خرمشهر ، شلمچه ، هویزه و … جا گذاشتیم ، اکنون هر پیکری که پیدا می کنیم ، تکّه ای از این روح آزاد می شود.
,و این شفاف ترین میثاق یاران بود ، یا زیارت یا شهادت…
,بدین سان دوباره برگشتیم و تحقق یافت آنچه عهد و پیمان بستیم.
,روحشان شاد ، یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.
,یادداشت از: مریم سادات بهادر
]
ارسال دیدگاه