احساس امنیت نوزادان در شکل‌گیری شخصیت اجتماعی در بزرگسالی مؤثر است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، دکتر رضا باقریان روان‌پزشک و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در گفت‌وگو با خبرنگار سلامت طنین یاس در خصوص احساس امنیت کودکان درشکل گیری رشد شخصیت اجتماعی آنان گفت: بیشترین تعاملات کودک با کسی است که مراقبت او را بر عهده دارد که در اکثر موارد " مادر" آن کودک است.

وی نقش ویژگی های که یک مادر در برقرری ارتباط با نوزاد یا کودک خود دارد در فرایند رشد اجتماعی‌اش تأثیرگذار دانست و افزود: کودکان بر اساس خلق و خو و سرشت ذاتیشان می توانند ارتباط خود را با مادر یا کسی که از او نگهداری می کند، آغاز می کند

این روان‌پزشک توجه مادر به علایق و خواسته های نوزاد یا کودک و همچنین پاسخگو بودن به این نیازها را در ایجاد حس امنیت و رضایتمندی نوزاد بسیار مهم عنوان کرد و اظهار داشت: برای نوزادان رسیدگی به موقع به تغذیه و تعویض لباس توسط مادر سرآغاز ایجاد امنیت است.

وی با تأکید بر اینکه اعتماد در همان سن نوزادی قالب بندی می شود، تصریح کرد: اعتماد در پایه نوزادی نقش اساسی در رشد اجتماعی آینده کودک دارد. 

این دانشیار علو م پزشکی اصفهان با بیان اینکه اگر صرفا توجه مادر به نوزاد برای برآورده کردن نیاز خودش باشد یا وقتی به سمت کودکش برود که حوصله و تمایل شیردادن، بازی کردن، درآغوش گرفتن، بوسیدن .... را داشته باشد و به براورده کردن به موقع نوزاد توجه نکند، این عدم توجه باعث ایجاد یک حس ناکامی در دنیای درونی نوزاد  یا کودک می شود.

اگر مادری وقتی به  طرف نوزادش برود که خواسته خودش را بر آورده کند یا وقتی شیر به نوزاد دهد که خودش حوصله داشته است تمامی این عوامل نام برده باعث می شود خواسته هاس کودک به موقع برآورده نشود و این عدم نیازباعث یک حس ناکامی و عدم اعتماد در دنیای درونی نوزاد یا کودک می شود.

لبخند نوزاد اولین واکنش در رشد اجتماعی

این روانپزشک «لبخند زدن » را نخستین واکنش در رشد اجتماعی نوزاد، دانست و اظهار کرد: در سه ماهگی، نوزاد با دیدن مادر خود لبخند می زند و پیام می دهد که« من تو را می شناسم» و این لبخند در فعال شدن واکنش مادر و  تشویقی برای برآورد شدن نیاز نوزاد است. همچنین ارتباط تعاملی بین مادر و نوزاد شکل گرفته و اگر این تعامل با اطمینان صورت بگیرد، در تضمین رشد اجتماعی نوزاد موثر واقع می شود.

تبدیل دلبستگی نوزاد به احساس ایمنی

وی با بیا ن اینکه اساس رشد کودکان و ارتباط گیری آنها در آینده، بستگی به حس "امنیت اولیه زندگی" نوزاد دارد، افزود: تمام کودکان در سال اول زندگی به علت وابستگی، «دلبستگی شدیدی» نسبت به مادر خود دارند، که اگر مادر در سال اول زندگی پاسخگوی نیازهای کودک دلبندش باشد این دلبستگی تبدیل به "احساس ایمنی" می شود و اگر برعکس این قضیه اتفاق بیفتد، دلبستگی به «عدم ایمنی» تبدیل خواهد شد.

دکترباقریان، دلبستگی با کفیت های متفاوت را در علم روان‌پزشکی به" سبک دلبستگی" وابسته دانست و گفت: طبق پژوهش های که انجام شده است "سبک دلبستگی" در اجتماعی شدن و رشد شخصیت یا حتی سازگاری کودک در سن بزرگسالی با خانواده اش و در زندگی مشترک زن و شوهری نقش مهمی را ایفاء می کند.

 دستیابی به مهارت های اجتماعی در کنار ارتباط موثر

این روانپزشک با تاکید بر نیازهای اساسی کودکان در به وجود آمدن دل بستگی توأم با ایمنی مؤثر است، گفت: ایجاد ایمنی در کودک باعث جست خیز او در عالم کودکی خود شده و باعث می شود تا کودک به سمت برقراری ارتباط  با دیگران پیش می رود  در حالی که می‌داند این دنیا و دیگران برایش، قابل اطمینان هستند و نتیجه تجربیات این ارتباط، او را به دستیابی و رشد مهارت های اجتماعی سوق می دهد.

پیشرفت موفقیت نوجوانان در فرایند اجتماعی شدن

وی در ادامه فرایند اجتماعی شدن را از مهمترین ابعاد شخصیت کودک عنوان کرد و افزود: فرآیند اجتماعی شدن از اعتماد شروع و ادامه پیدا خواهد کرد و چنانچه این فرآیند به طور طبیعی شکل بگیرد در انتهای نوجوانی باعث می شود، نوجوان به یک شخصیت اجتماعی و همراه با مهارت های ارتباطی تجهیز شود. این نوجوان می تواند در جامعه به راحتی نیازهای خود را جستجو و با دیگران یک ارتباط درست و سالم برقرار کند؛ ارتباطی که  او را مقرون به موفقیت و پیشرفت در کار خود می کند.

گوشه گیری افراد در نبود امنیت در آغاز تولد زندگی

دکتر باقریان گفت: اگر آغاز دلبستگی نوزاد توأم با امنیت نباشد، در وحشت و استرس به سر خواهد برد.

وی افزود: چنین نوزادان  یا کودکانی به سختی وزن می گیرند و در دنیای کودکی خود در ارتباط با دیگران ترس و وحشت دارند و همچنین رشد فرآیند اجتماعی شدن در این گونه کودکان کند یا متوقف می شود و به دلیل عدم کنجکاوی در این نوع کودکان رشد مهارت های شناختی به سختی انجام خواهد شد و کودکانی ترسو و گوشه گیر می شوند و این خصلت را حتی تا سن بزرگسالی با خود خواهند داشت و قادر به ترک آن نخواهند بود و تحمل ناکامی در این گونه کودکان بالاست و همیشه در ارتباط با دیگران کناره می گیرند.

انتهای پیام/خ