به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سایت خبری شهرستان برخوار، «خبرما»، حضرت آیت الله ناصری در سال ۱۳۰۹ ش در دولت آباد اصفهان و در خانواده‌ای اهل زهد و تقوا به دنیا آمد. پدر وی حاج شیخ محمد باقر ناصری که از عالمان زاهد و وارسته بود، برای ادامه تحصیل به شهر مقدس نجف اشرف می‌رود. آیت الله ناصری در این زمان چهارده ساله بوده و دروس مقدمات حوزه را فرا گرفته بود، پس از دو سال اقامت، مادر وی فوت می کند و در جوار مولایش امیرالمؤمنین دفن می‌شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ،, به, نقل, از , سایت خبری شهرستان برخوار، «خبرما»، , سایت خبری شهرستان برخوار، «خبرما»،, سایت خبری شهرستان برخوار، «خبرما»،, خبرما, ,یک سال پس از فوت مادر، پدر به همراه خانواده به ایران باز می‌گردد و فرزند خود را برای تحصیل در نجف باقی گذاشته و وی را به امیرالمؤمنین می‌سپارد.
وی با همتی عالی در راه تهذیب نفس و نیز تحصیل علوم اهل بیت پیش می‌رود. برخی از اساتید اصول عالی حوزوی وی عبارتند از: آیت‌الله میرزا هاشم آملی، آیت الله سید عبدالهادی شیرازی، امام خمینی، آیت الله سید محمود شاهرودی و آیت الله سید ابوالقاسم خویی (رضوان الله علیهم). در اخلاق و عرفان نیز در ایام نوجوانی از محضر حاج شیخ محمد کوفی و در جوانی از حضرت آیت الله سید محمد رضوی کشمیری و نیز حضرت آیت الله سید جمال الدین گلپایگانی بهره‌ها برد. با حضرت آیت الله حاج شیخ عباس قوچانی، وصی مرحوم علامه قاضی و نیز سید هاشم حداد مرتبط بود؛ اما سالک دلسوخته‌ای که آیت الله ناصری از ایشان بهره‌های بسیار برده و خاطرات شیرینی از وی دارد، حاج عبدالزهرا گرعاوی است.
حضرت آیت الله ناصری، همراه دوست صمیمی و یکدل خود مرحوم آیت الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی به محضر این مرد وارسته و سوخته اهل بیت می‌رفته و از وی استفاده می‌کردند.
حضرت آیت الله ناصری پس از سالیانی که به امر استاد خود، مرحوم آیت الله کشمیری به ایران بازگشت و در دولت آباد و اصفهان به تربیت نفوس مستعد، تدریس فقه و اصول و تفسیر و اقامه جماعت و پاسخ گویی نیازهای گوناگون مردم پرداخت. مجالس وعظ و سخنرانی این عالم بزرگوار روحانیت و معنویتی خاص دارد و کلام او که شیفته‌ی اهل بیت و دلداده‌ی حضرت ولی عصر امام زمان است، گوارای جان‌های تشنه است.
از خصوصیات بارز این عالم وارسته، شیفتگی و علاقه شدید نسبت به قطب عالم امکان، حضرت بقیه الله الاعظم است. در بیشتر مجالس و صحبت‌ها، سعی ایشان سوق دادن دل‌ها به آن حضرت است و معمولا هنگام نام بردن و یاد آن حضرت بغض و اشک همراه سخنان ایشان می‌شود. از سفارش‌های مکرر ایشان، توسل به آن حضرت در هر حال و هر مشکل است و می‌فرماید:
«در هر حال «یابن الحسن» را فراموش نکنید.»
یک سال پس از فوت مادر، پدر به همراه خانواده به ایران باز می‌گردد و فرزند خود را برای تحصیل در نجف باقی گذاشته و وی را به امیرالمؤمنین می‌سپارد.
,وی با همتی عالی در راه تهذیب نفس و نیز تحصیل علوم اهل بیت پیش می‌رود. برخی از اساتید اصول عالی حوزوی وی عبارتند از: آیت‌الله میرزا هاشم آملی، آیت الله سید عبدالهادی شیرازی، امام خمینی، آیت الله سید محمود شاهرودی و آیت الله سید ابوالقاسم خویی (رضوان الله علیهم). در اخلاق و عرفان نیز در ایام نوجوانی از محضر حاج شیخ محمد کوفی و در جوانی از حضرت آیت الله سید محمد رضوی کشمیری و نیز حضرت آیت الله سید جمال الدین گلپایگانی بهره‌ها برد. با حضرت آیت الله حاج شیخ عباس قوچانی، وصی مرحوم علامه قاضی و نیز سید هاشم حداد مرتبط بود؛ اما سالک دلسوخته‌ای که آیت الله ناصری از ایشان بهره‌های بسیار برده و خاطرات شیرینی از وی دارد، حاج عبدالزهرا گرعاوی است.
,
, حضرت آیت الله ناصری، همراه دوست صمیمی و یکدل خود مرحوم آیت الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی به محضر این مرد وارسته و سوخته اهل بیت می‌رفته و از وی استفاده می‌کردند.
,حضرت آیت الله ناصری پس از سالیانی که به امر استاد خود، مرحوم آیت الله کشمیری به ایران بازگشت و در دولت آباد و اصفهان به تربیت نفوس مستعد، تدریس فقه و اصول و تفسیر و اقامه جماعت و پاسخ گویی نیازهای گوناگون مردم پرداخت. مجالس وعظ و سخنرانی این عالم بزرگوار روحانیت و معنویتی خاص دارد و کلام او که شیفته‌ی اهل بیت و دلداده‌ی حضرت ولی عصر امام زمان است، گوارای جان‌های تشنه است.
,از خصوصیات بارز این عالم وارسته، شیفتگی و علاقه شدید نسبت به قطب عالم امکان، حضرت بقیه الله الاعظم است. در بیشتر مجالس و صحبت‌ها، سعی ایشان سوق دادن دل‌ها به آن حضرت است و معمولا هنگام نام بردن و یاد آن حضرت بغض و اشک همراه سخنان ایشان می‌شود. از سفارش‌های مکرر ایشان، توسل به آن حضرت در هر حال و هر مشکل است و می‌فرماید:
,«در هر حال «یابن الحسن» را فراموش نکنید.»
,]
ارسال دیدگاه