نماهایی زیبا از مسجد میرزا علی اکبر اردبیل

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سبلانه(سبلان ما )، مسجد میرزا علی اکبر مربوط به دوره قاجار است که به دست حاج محمد حسین امین (از خاندان امینی ها) ساخته و در اواخر دوره ی قاجار به دست مرحوم میرزا علی اکبر مجتهد ، تعمیر شده و چون محل درس و منبر آقامیرزا علی اکبر در این مسجد بوده، از همان تاریخ مسجد به نام وی  اشتهار یافته است.

این بنای زیارتی در میدان ساعت(چهارراه فجر)، خیابان ۳۰ متری اردبیل واقع شده است که این مسجد  در تاریخ ۱۱ تیر ماه ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۲ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 مسجدِ میرزا علی اکبر مجهز و مجلل دارای دو دَر و در  ابعاد 30*24 متر و سقف آن روی 30 ستون با قطر متوسط 88 سانتی متر بنا شده است؛ سقف این مسجد دارای گنبدهایی است که روی اتاق میان ستون ها ساخته شده و مصالح ساختمانی آن آجر است.

در پشت در دوم مسجد که به کوچه شهیدگاه مشرف می شود، زنجیری وجود دارد که یک طرف آن پاره شده و روی لوله اتصالی آن « بسم الله الرحمن الرحیم- ادخلو الباب مسجداَ – وقولواحطه نغفرلکم- خطایاکم و سنزید المحسنین- عمل مرتضی» حک شده است؛ زنجیر به سقف و طرفین در ، آویخته است.

در ضلع جنوبی حیاط خلوت پنجره مشبک « گره چینی بالنسبه پرکاری باقی مانده است. گوشه جنوب شرقی حیات خلوت با کف شکن دراز به شبستان مسجد مرتبط است که در آن اتاقی مستطیل شکل با تزئینات چوبی به نام اطاق یا حجله حضرت ابوالفضل العباس ساخته شده است.

در ضلع شرقی مسجد میرزا علی اکبر اردبیل حجره های طلاب علوم دینی در دو طبقه ساخته شده که  دروازه آن از سنگ و آجر  و پایه های دروازه نیز از سنگ ساخته شده است؛ وسط صحن کنار حوض بزرگ سنگی ، یک سنگاب شیاردار با قطر دهانه 16/1 و ارتفاع 76/0 متر و 32 شیار عمودی از سنگ خارا قرار دارد.

از دیگر جاذبه های بنای تاریخی مسجد میرزا علی اکبر اردبیل  دو منبر است که یکی مشبک و چوبی و دیگری به صورت صندلی بازودار چرخدار است؛ بر حاشیه مسند منبر اول، کلام « نصر من الله و فتح قریب و بشر المؤمنین 1249» مشبک کاری شده است.در انتهای بالای پایه های منبر چرخدار نیز چهار لوحه نقاشی شده وجود دارد.

در جنوب مسجد میرزا علی اکبر ، مدرسه علمیه و ساختمان جدید کتابخانه قرار دارد؛ ساختمان قدیمی مدرسه نیز تجدید بنا شده و در قسمت جنوب شرقی و در بیرون مسجد، مناره ای قرار دارد که با کاشی های فیروزه ای، آبی و زرد به صورت لوزی های به هم پیوسته تزیین شده است؛ این مناره در سال 1370هـ.ش توسط سازمان میراث فرهنگی مرمت کامل شده است.