ضرورت برخورد با عابرین متخلف

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از مشهد پیام، قانون در اصطلاح حقوق اساسی قضا؛ به شیوه رفتار انسان در زندگی اجتماعی اطلاق می شود . مقصود از قانونمداری حفظ و اجرای قانون و رعایت حقوق افراد در جامعه است. اگر حد و مرزها در زندگی فردی و اجتماعی مشخص نشود و انسان ها این حدود را رعایت نکنند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ در این صورت دیگر امنیت و ثبات اجتماعی تحقق نخواهد یافت.

امروز همه می دانیم که قانون یکی از مولفه های جامعه مدنی است و تمامی افراد ملزم به اطاعت از قانون هستند. با رعایت قانون سلامت روانی ،جسمی و اجتماعی تأمین شده و افراد از آسیب رساندن به خود و دیگران مصون می مانند.

حال بیاییم از منظر قانون و نظم گرایی نگاهی به وضعیت عبور و مرور خودمان در شهر بیندازیم. روزانه چند هزار خودرو تولید و روانه بازار می شود که اگر عابرین به حقوق خود واقف نباشند و قانون را رعایت نکنند چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ از این نظر عابرین آسیب پذیرترین افراد هستند که در مقایسه با سایرین ( راننده ها ) بیشتر در معرض خطر قرار دارند . از طرفی به حکم همین قانون، افراد جامعه نسبت به یکدیگر از حقوقی برخوردارند که با رعایت این حقوق از به وجود آمدن مشکلات بعدی جلوگیری می شود.

یکی از این حقوق حق عبور از عرض خیابان است. این امر به ظاهر ساده است که گاهی با نادیده گرفتن آن تبعات جبران ناپذیری در پی دارد .استفاده از پل عابر مکانیزه و همچنین عبور از معابر خط کشی در سر چهار راه ها برای رفع این تبعات تدبیر مناسبی است که با عرض تاسف گاهی عابرین به بهانه ی طولانی بودن چراغ قرمز، عجله داشتن و غیره حق خود و دیگران را نادیده می گیرند و با عدم تردد از معابر خط کشی و پل هوایی امنیت جانی خود و حقوق رانندگان را به خطر می اندازند و این در حالیست که بودجه زیادی صرف سا خت و ایجاد همین پل ها و معابر می شود ؛ بماند که چقدر بودجه ی بیت المال صرف فرهنگ سازی و نهادینه کردن نحوه ی عبور و مرور از عرض خیابان ها شده و می شود.

حال عجب از این مردمان دارم که علی رغم اتلاف وقتهای دهشتناک در طول روز و هفته و ماه و سال، درست در سر بزنگاه زنده ماندن یا نماندن و عبور از عرض خیابان آنچنان با عجله و شتاب قصد عبور دارند که گویی آنطرف خیابان بزرگترین بخت زندگی خود را مشاهده کرده که آنچنان سراسیمه عبور می کنند.

دریغ از لحظه ای مکث و صبر. اینکه چرا هنگام عبور از عرض خیابان از پل هوایی عابر پیاده و خط کشی های انجام شده استفاده نمی کنیم بماند ... حتی همان درس دوران ابتدایی مان را که میگفتند اول به چپ نگاه کن ، بعدا به راست نگاه کن را در این هیاهوی دنیا پاک از یاد برده ایم ! چرا هنگام عبور از عرض خیابان تا این حد زمان برای ما ارزشمند می شود که حتی مکث کردن برای چند ثانیه به نظرمان طولانی می آید؟ این چند ثانیه چقدر در وقت ما موثر است که جان خود و دیگران را به خطر بیندازیم ؟ آیا باید در همین چند ثانیه وقت برای ما با ارزش شود ؟ مگر مدت زمان چراغ عابر پیاده چقدر وقت گیر است ؟ گاهی همین چند ثانیه برای برخی افراد غیر قابل تحمل می شود که بسیاری از حوادث تلخ با بی توجهی به همین زمان کوتاه به وجود می آید . آیا ما مجازیم هر لحظه و به هر نحوی از عرض خیابان و بزرگراه عبور کنیم ؟ آیا قانونی برای برخورد با عابرین متخلف وجود دارد؟

اخیرا در خبرها به نقل از رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی آمده بود که عواقب عبور عابرین متخلف از عرض خیابانها متوجه خود عابرین است و حق پیگرد قانونی از راننده در صورت رعایت قانون سلب می شود. در گذشته ی دورتر هم به خاطرمان هست که صحبتهایی مبنی بر جریمه ی نقدی عابرین متخلف سر چهارراه ها در میان بود . اما نتیجه چه شد؟ هر چه زمان گذشت این طرح ها و حرف ها بیشتر به دست فراموشی سپرده شد و از ضمانت اجرای آنها هم هیج حرفی به میان نیامد.

برای رفع این دغدغه و نگرانی پرداختن به نکات ذیل ضروری به نظر می رسد:

اول: لزوم اتخاذ قوانین سخت گیرانه برای برخورد قانونی با عابرین متخلف جهت جلوگیری از تضییع حقوق سایر شهروندان قانونمدار.

دوم: ضرورت ورود دستگاهها و نهادهای فرهنگی اعم از رادیو ، تلویزیون ، شهرداری ها ، رسانه ها و غیره جهت پرداختن به مقوله ی عابرین پیاده ؛ نظیر و مشابه فرهنگ سازی همین دستگاهها به مقوله ی رانندگی .

سوم: لزوم تجهیز و بهسازی پل های عابر ، زیر گذرها و خط کشی ها بطور ویژه و اختصاص اعتبارات جهت انجام طرح های کارشناسی و برطرف کردن خلاء های این حوزه .

چهارم: بازنگری و اصلاح کاستی های موجود در سطح شهر.

به امید آنکه با رعایت قوانین حاکم بر جامعه به خود و دیگران احترام بگذاریم و در تأمین امنیت جسمی ، روانی و اجتماعی افراد جامعه موثر باشیم.

حاتم مهجوری

انتهای پیام/