آدم گاهی یک‌چیزهایی را می‌بیند که دود از کله‌اش بلند می‌شود!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، در جامعه امروزی ما، مسئله امربه‌معروف و نهی از منکر باوجوداینکه بیش از هر زمان دیگری به وجود و حضور آن در جامعه نیاز است به ورطه‌ی فراموشی سپرده‌شده است!

آنچه به‌عنوان فریضه امربه‌معروف و نهی از منکر در ذهن بسیاری از افراد و حتی مؤمنین جا افتاده است، آن است که این مسئله یک کار بیهوده و بی کاربرد در عصر امروزی است، ولی این اعتقادی بر پایه‌ی جهل است!

چراکه این امر به‌قدری مهم است که خداوند متعال دو اصل تابنده امربه‌معروف و نهی از منکر را در حدود ده آیه از آیات قرآن موردتوجه جدی قرار داده و انجام آن‌ها را از ویژگی‌های اهل ایمان به شمار آورده است.

چراکه امربه‌معروف همچون افشاندن بذر خوبی‌ها در مزرعه‌ی جان انسان‌هاست تا با به ثمر رسیدن هر بذر گلی از درون آن شکفته شود و جامعه گلزاری از ارزش‌های سبز و زیبای خوبی‌ها گردد.

 همچنین در قرآن امربه‌معروف و نهی از منکر نخستین وظیفه پیامبر اسلام (اعراف ۱۵۷) و ملاک برتری امت اسلامی است (آل‌عمران ۱۱۰). ازاین‌رو پیامبر و امامان، پیشگامان و اسوه‌های بزرگ در امربه‌معروف و نهی از منکرند.

گفتنی است که امام باقر (علیه السّلام) پنج اثر ارزنده این دو واجب الهی را چنین برمی‌شمارند:
۱ـ انجام واجبات: امربه‌معروف و نهی از منکر، راه پیامبران و روش صالحان است؛ واجب بزرگی است که به وسیله آن دیگر واجبات (الهی) بر پا می‏شود.
۲ـ عدالت اجتماعی: (امربه‌معروف و نهی از منکر) با برگرداندن مظالم و ستیز با ستمگر همراه است.
۳ـ سازندگی:به ‌وسیله امربه‌معروف و نهی از منکر زمین (کشور) آباد می‏شود.
۴ـ استواری نظام: به‌ وسیله امربه‌معروف و نهی از منکر، حکومت، استوار می‏گردد.
۵ـ امنیت: به‌وسیله آن، راه‌ها امن می‏گردد... و از دشمنان، انتقام گرفته می‏شود. (وسائل الشیعه، ج ۱۱، ص ۳۹۵.)

در کتاب «الاحکام السلطانیه» نیز آمده است که یکی از وظایف محتسب این است که وقتی دم دکان بقالی می‌رود و می‌بیند روی ظرف‌های ماست باز است و مگس می‌نشیند: باید بقال را موظف کند که روی ظرف ماست خودش را بپوشاند، لباس آن بقال را نگاه کند که کثیف نباشد، آن پیش‌بندی که می‌بندد، چند روز یک‌بار یا مثلاً روزی یک‌بار عوض کند، بشوید: در حمام‌ها چه بکنند، در مسجد‌ها چه بکنند و... وقتی آدم این‌ها را می‌بیند می‌گویید: خدایا! این ما بودیم که چنین روزی داشتیم و این ما هستیم که به چنین روزی گرفتار هستیم؟!

استاد شهید مطهری با سوزوگداز و غصه‌ای بزرگ نسبت به امربه‌معروف و نهی از منکر می‌فرمایند: «... شما از اینجا بفهمید که حوزه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر تا کجاست، تا حدود آباد شدن زمین. خدا می‌داند آدم گاهی که یک‌چیزهایی را می‌بیند و در تاریخ اسلام مطالعه می‌کند: دود از کله‌اش بلند می‌شود که ما چه بودیم و چه شدیم؟»

امربه‌معروف و نهى از منکر یگانه اصلى است که ضامن بقاى اسلام است؛ به‌اصطلاح، علت مُبقیه است. اصلاً اگر این اصل نباشد، اسلامى نیست. رسیدگى کردن دائم به وضع مسلمین است. آیا یک کارخانه بدون بازرسى و رسیدگى دائمى مهندسین متخصص که ببینند چه وضعى دارد، قابل بقاست؟ اصلاً آیا ممکن است یک سازمان همین‏طور به حال خود باشد، هیچ درباره‏اش فکر نکنیم و درعین‌حال به کار خود ادامه دهد؟ ابداً. جامعه هم‌چنین است. یک جامعه اسلامى این‏طور است بلکه صد درجه برتر و بالاتر. شما کدام انسان را پیدا مى‏کنید که از پزشک بى‏نیاز باشد؟ یا انسان باید خودش پزشک بدن خود باشد یا باید دیگران پزشک باشند و او را معالجه کنند:

متخصص چشم، متخصص گوش و حلق و بینى، متخصص مزاج، متخصص اعصاب.

انسان همیشه انواع پزشک‌ها را در نظر مى‏گیرد براى آنکه اندامش را تحت نظر بگیرند، ببینند در چه وضعى است. آن‌وقت جامعه نظارت و بررسى نمى‏خواهد؟! جامعه رسیدگى نمى‏خواهد؟! آیا چنین چیزى امکان دارد؟! ابداً.

حسین بن على (علیه‌السلام) در راه امربه‌معروف و نهى از منکر یعنى در راه اساسی‌ترین اصلى که ضامن بقاى اجتماع اسلامى است کشته شد؛ در راه آن اصلى که اگر نباشد، دنبالش متلاشى شدن است، دنبالش تفرّق است، دنبالش تفکّک و از میان رفتن و گندیدن پیکر اجتماع است. بله، این اصل این مقدار ارزش دارد. آیات قرآن در این زمینه بسیار زیاد است.

قرآن کریم بعضى از جوامع گذشته را که یاد مى‏کند و مى‏گوید این‌ها متلاشى و هلاک شدند، تباه و منقرض شدند، مى‏فرماید: به موجب اینکه در آن‌ها نیروى اصلاح نبود، نیروى امربه‌معروف و نهى از منکر نبود، حس امربه‌معروف و نهى از منکر در میان این مردم زنده نبود. (مجموعه‏ آثاراستادشهیدمطهرى، ج‏17، ص: 236،237)

حال که در هفته معلم به سر می‌بریم چه نیکوست که با گوش سپردن به سخنان گهربار شهید استاد مطهری در خصوص امربه‌معروف و نهی از منکر، ریشه‌ی فساد را در جامعه امروزی‌مان بخشکانیم.

انتهای پیام/پ