جگرکی با بیش از ۵۰سال سابقه در زنجان+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، ساعت ۸ صبح پیاده با دوستان رفتیم برای صرف صبحونه به سمت بازار جگرکی های زنجان.

خیابونای قدیمی که اکثر مغازه ها مسگری بودن و حال و هوای خاص خودش رو داشت.

مغازه های جگرکی زیادی هم بودن که مدام تعارف می کردن که بریم و غذاشون رو تیست کنیم ولی با گفتن “ساغل”  ازشون تشکر می کردیم.

رفتیم و رسیدیم به جگرکی که کل شب خوابش رو می دیدم.

رفتیم داخل.

آدما هم همه تیپای قدیمی داشتن و عکسای فردین و اسطوره ما ایرانیها غلامرضا تختی و عکسهای خیلی قدیمی به در و دیوار این جگرکی بود.

آهنگای قدیمی هم رو کاست در ضبط صوت قدیمی سانی مشغول نواختن بود و آقا ناصر هم داشت جغور بغور درست می کرد.

سینی ها فازی, کفگیر دست آقا ناصر و ترازویی که با سکه های قدیمی و وزنه به آقا ناصر کمک می کرد که جگر ها رو وزن کنه و بعد با فلفل و گوجه و دنبه(به جای روغن) درست کنه.

البته آقا ناصر از قدیم به خاطر تابلویی که خطاب به رییس جمهور وقت گرفته بود و تو رسانه ها چاپ شده بود معروف بود خیلی.

تو تابلو گفته بود که ۲ تا فرزند تحصیل کرده دارم در منزل و یک باغ کوچیک دارم که هیچ امکاناتی برای پرورش ماهی اختصاص نمی دهند.

فضا خیلی کوچیک بود ولی بقدری سوژه داشت که نیم ساعتی مشغول گرفتن عکس از بچگی آقا ناصر و روزنامه های قدیمی رو دیوار بودم.

به قدری ذوق کرده بودم که خوردن رو برای اولین بار تو زندگیم فراموش کردم!

گوجه ها را سریع خرد می کرد.!

به قدری سریع این کارو می کرد که وقتی ازش پرسیدم که چه جوری این کار رو می کنید گفت که کار رو که خوب انجام بدی یاد می گیری.

از بچه هاش پرسیدم که گفت ۳ تا پسر دارم که یکیش پیشش کار می کرد. می گفت همسایه هام و رقبام می خوان سر به تنم نباشه و اگر بپرسین آقا ناصر کجاست میگن از اینجا رفته.

البته این موضوع هم صادقه و کاملا درکش کردم.

می گفت که چهار نسل این مغازه چرخیده که حالا داره موفق این کار و انجام می ده و شاید قدمت و کیفیت غذاش همه رو می کشونه اونجا جوری که صف جلوی مغازش تو روز تعطیل تشکیل شده بود.

نشستیم و برامون جغور بغور پخت و اوردن.

به قدری خوشمزه بود که با اینکه طرفدار جیگر نیستم خیلی کم مونده بود که انگشتاشو مو بخورم.

گرما و صفا و غذاش بینظیر بود جوری که ۲ تا ظرف کامل خوردم تازه تو راه برگشت پشیمون شدم که چرا برا اهل خونه نگرفتم.

موقعی که غذات رو می خوردی یه تیکه نون رو غذات می ذاشتی تا جیگرت سرد نشه و از دهن نیفته.

بعد غذا هم ژتون چایی گرفتیم که از مغازه روبروییش چایی رو آوردن و به نوعی outsource(برون سپاری ) شده بود!

شاید خیلیامون تا به تعطیلی می خوریم می ریم سمت شمال ولی گاهی سری به زنجان بزنید.

چون زنجانی ها تو مهمان نوازی یه دونه ان.

هر پرس هم ۷۰۰۰ تومان بود که باید پول می دادی و بزرگ زده بودن که کارت خوان نداریم.

روزهای عادی ۸ تا ۱۶ و روز تعطیل تا ۲ بیشتر نیستن.

شیشه هم شکسته بود که به عنوان تهویه ازش استفاده می شد.

برای گرم کردن این جگرکی تو زمستون و یا همون روزهای سرد بهاری زنجان هم یه گاز بود با یه حلبی که روش یه آجر گذاشته بودن و در نوع خود بینظیر بود.

کلا این جگرکی تو دنیا تکه و پیشنهاد اکید می کنم که همین هفته سر ماشین رو به سمت زنجان کج کنید. اینجا پیشنهاد میشه واسه حضور افراد مشد و بابرام.

آدرس این جگرکی : بازار جگرکیهای زنجان می باشد و همه مغازه ناصر جگرکی را خوب می شناسند.

انتهای پیام/پ