به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، صدای پا می‌آید. صدای پای مبارک نیایش و مناجات. صدای پای آمرزش و بخشش. پیداست که میهمانی برپاست. میهمانی‌ای از جنس نور و عشق و حضور. از جنس نو شدن.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , پایگاه خبری تحلیلی کریمه،,صدای روح‌بخش و قدسی ماه رجب. صدای جوشش چشمه‌ی مهربانی‌ها و بخشش‌ها. چشمه‌ای گوارا و سفید، به پاکی و سفیدی دل‌های دست‌نخورده‌ی کودکی‌هایمان؛ دل‌های خط نخورده و بی تکلیف. چشمه‌ای شیرین، به شیرینی عسل خوش گوارای بندگی و عبودیت.
,آری، اگر این ماه نبود، لحظه‌های خالی ذهنمان نجوای نمناک خدایی شدن را کم داشت.
,اگر این ماه نبود، در لابه‌لای ورق‌های مات و زنگار گرفته‌ی روزمرگی‌ها، گم می‌شدیم و در ویرانه‌های تن‌های خاکی‌مان می‌افسردیم.
,اگر ماه رجب نبود، شب‌ها سر بر شانه‌ی صبور که می‌گذاشتیم تا هق‌هق گم‌شدن‌هایمان را در تاریکی خودخواهی و خودبینی و خطاهای نابخشیده و زشتی درونمان را بر شانه‌ی مهربانش، نجواکنیم.
,ماه رجب، مجالی دوباره است تا از حصار تن‌هایمان بگریزیم. از سایه‌ی غفلت برون آییم و خویشتن خویش را دریابیم و با طرفه نسیم رحمت الهی، در کوچه‌های خطابخشی و مغفرت الهی، گام برداریم.
,ریزش باران رحمت رجب، فرصتی است تا زمین گردآلود دلمان از عطر خدایی شدن، تر شود. فرصتی است تا در سحرهای بندگی و دل دادگی با خود و خدایمان خلوت کنیم. به دالان‌های تاریک ذهنمان سری بزنیم و غبار ندانستن‌ها و اشتباهاتمان را از درودیوارش بزداییم و نوای «العفو،العفو» سر دهیم و با او نجواکنیم:
,«خدای خوب من!ای مهربان همیشگی!
,به درگاه مهربانی و بخشش بی‌دریغت، پناه آورده‌ام.
,از روزگار بودن‌ها و دویدن‌ها، دل سیرم.
,به‌سوی تو ای جاودان دیروز و هرروز،روی آورده‌ام تا دستم را بگیری و از سر لطف و مهربانی بفشاری.»
,من همان کودک دیروزم که از جای‌های بیگانه و غریب می‌هراسم. من همان کودک دیروزم که تنهایی مرا به گریه وامی‌دارد. تن خاکی‌ام بزرگ‌شده ولی دل کوچک و ساده‌ام کودکی بیش نیست. به این بیگانه، به این از همه‌جا رانده‌شده پناه ده ای مهربان! پناه ده، ای مهربان!پناهم ده، ای مهربان!
,این ماه خصوصیت‌های ذاتی نیز دارد که پشتوانه حکمت خداوندی را درباره رجب‌المرجب نمایان‌تر می‌کند.
,یکی از این خصوصیت‌ها شروع ماه حرام از این ماه است، به‌نحوی‌که جابجایی حرمتش صراحتاً مورد نهی خداوند در قرآن بیان گردیده است و ماه حرام به معنی حرمت هرگونه نزاع و درگیری حتی با دشمن خدا می‌باشد مگر اینکه برای دفاع و دفع خطر بوده باشد و الا هر جرح و قتل دیه دو برابری را تحمیل می‌کند.
,خصوصیت دیگر این ماه آغازین بودن در اقدامات بسیار مهم است که در روح این ماه حاکم می‌باشد، مثلاً آغاز ماه حرام و آغاز ماه‌های عبادت تا رسیدن به ماه صیام و آغاز تجلی نور ولایت با تولد حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در سیزدهم این ماه در داخل خانه خدا کعبه معظم و آغاز قیام احیاکننده دین اسلام ناب محمدی (ص) با هجرت حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) در این ماه از مدینه به مکه و بعد کربلا و ادامه نهضت تا ظهور حضرت صاحب‌الزمان (عجل الله فرجه) و شاید آغاز مسائل دیگری بوده باشد که با تأمل بیشتر حکمت پروردگار را در این ماه عزیز می‌توان مشاهده نمود.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه