زنانی که مردانه با مشکلات زندگی می‌جنگند/زنانی که پای نان زندگیشان لنگ میزند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از شاخه طوبی، در جامعه زنان سرپرست خانواری هستند که با عزت سکان هدایت خانواده های خود را در دست دارند، بانوانی که تلاش می کنند تا فرزندانشان فردایی بهتر داشته باشند.

در اطرافمان زنانی زندگی می کنند که به دلایل زیادی همچون طلاق، فوت و یا اعتیاد همسر، مجبورند بار زندگی خود و خانواده را به دوش بکشند و شجاعانه برای تامین مخارج زندگی تلاش کنند.

شنیدن قصه زندگی و درد و دل های چهار زن با سرنوشت های مختلف حاصل گفتگوی خبرنگار شاخه طوبی است تا شاید کمی ما را به فکر فرو برد که در فاصله نه چندان دور و در کوچه پس کوچه های همین شهر، افرادی زندگی می کنند که به فکر نان شب خود هستند و برخی امیدی چندانی به فرداهایشان ندارند، هر چند برخی های هم با وجود مشکلاتی که دارند از امیدها و آرزوهای بلند خود می گویند.

تامین مخارج زندگی از عهده ام خارج است

"فاطمه- ق" یکی از بانوی سمنانی که سرپرست خانوار است که با کار در منازل دیگران مخارج زندگی خود را در می آورد.

وی از ازدواجش گفت و ادامه می دهد: 18 ساله بودم که با پسرخاله ام ازدواج کردم و 15 سالی با هم ازدواج کردیم و صاحب 2 فرزند پسر شدیم.

این زن سرپرست خانوارافزود: همسرم بنا بود و بیمه هم نداشت و 5 سال گذشته در سانحه تصادف فوت کرد.

فاطمه ادامه داد: خانواده همسرم از من می خواهند که فرزندانم را به آنها دهم که تهدیدهای هر روز و هر روز از ناحیه آنها بیشتر می شود اما من به دلیل وابستگی بالایی که به فرزندانم دارم هیچگاه نمی توانم چنین کاری کنم.

وی از کارش برایمان گفت: هیچ کسی خرجی به ما نمی دهد و من برای اینکه بخشی از درآمد زندگیم را تامین کنم برای تمیز کردن خانه های مردم میروم.

این زن سرپرست خانواردر پابان بیان کرد: اما با وجود دو فرزند و کرایه بالای منزل و با دستمزد کمی که از اینجا می گیرم، شرایطم بسیار سخت است.

به دلیل کفاف نکردن درآمد باید ساعات زیادی از روز را کار کنم

"محدثه- ل" یکی دیگر از این زنان سخت کوش است از اوضاع خود برایمان گفت: 20ساله بودم که با یک مرد که بعد متوجه شدم معتاد است ازدواج کردم و بعد از 5 سال، تحمل سختی و مشکلات از مهریه ام گذشتم و طلاق گرفتم.

وی افزود:  حالا هم در یک خانه استیجاری با یک فرزند دختر زندگی می کنم و به هیچکس متکی نیستم.

این زن سرپرست خانواراز حال و هوای دخترش گفت: دخترم فاصله سنی چندانی با من ندارد، 10 سال دارد و درس می خواند و با وجود اینکه همواره رویاهای بزرگی در سر می پروراند، هیچ گاه از وضع زندگی خود گلایه نمی کند.

محدثه از کارش برایمان می گفت: کیف چرم می دوزم و به بازار عرضه می کنم.

این بانوی سمنانی از کسادی کسب و کارش، به دلیل حضور دلالان گلایه داشت و تصریح کرد: در ابتدا خیلی فروش خوب بود ولی با این شرایط اقتصادی جامعه و حضور دلالان اصلا به صرفه نیست.

وی افزود: به دلیل کفاف نکردن این مقدار باید ساعات زیادی از روز را کار کنم تا در مقابل فرزندم شرمنده نشوم.

دوست نداشتم که محتاج دیگران باشم

"ماندانا- خ" که سرپرست یک خانوار 4نفره است، گفت: 10 سالی است که همسرم فوت کرده است و از آن روز اداره خانواده بر عهده خود من است.

وی افزود: با وضعیتی که برایم پیش آمد دوست نداشتم که محتاج دیگران باشم به همین دلیل یک دستگاه چرخ خیاطی خریدم و در خانه برای دیگران لباس می دوزم.

این زن سرپرست خانوار با اینکه دیگر توان کار کردن را ندارم ولی تلاش خود را می کنم تا فرزندانم را به یک جایی برسانم، اظهار کرد: عشق به خانواده همه سختی ها را برای من آسان کرده است و من با علاقه به فرزندانم توانسته ام بر مشکلات غلبه کنم.

ماندانا در خاتمه بیان کرد: خدا را شکر من از این حرفه می توانم خرج 3 فرزند خود را تامین می کنم و فرزندانم نیز در رفاه نسبی قرار دارند هرچند که مخارجی مانند اجاره خانه بسیار زیاد است.

تامین مخارج زندگی در این زمانه سخت است

"زینب-م" یکی دیگر از بانوان سمنانی که 10 سالی می شود که کار می کند، برایمان گفت: با همسرم تفاهم نداشتیم و با دو فرزند از هم جداشدیم.

وی افزود: در این مدت کارهای مختلفی همچون درست کردن ترشی، ویزیتور مغازه، و.. را تجربه کردم ولی در حال حاضر در یک مغازه مشغول به کار هستم.

این زن سرپرست خانوار با بیان اینکه تامین مخارج در این زمانه سخت است، تصریح کرد: همین که الان می توانم زندگی خودم و فرزندانم را تامین کنم خدا رو شکر می کنم، همین که قرار نیست دست نیاز به سوی کسی دراز کنم خدای خودم را شاکرم.

انتهای پیام/ص