به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل ازطوبی گلستان؛ دلنوشته ای بر روی گلبرگ هایی از دلتنگی نوشتیم و در سکوتی زیبا محو شد. خدا را نقاشی کردیم و خدا به شکل بوسه های مادر بر پیشانی بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طوبی گلستان؛ دلنوشته ای بر روی گلبرگ هایی از دلتنگی نوشتیم و در سکوتی زیبا محو شد. خدا را نقاشی کردیم و خدا به شکل بوسه های مادر بر پیشانی بود., طوبی گلستان؛ , طوبی گلستان؛ , طوبی گلستان؛, دلنوشته ای بر روی گلبرگ هایی از دلتنگی نوشتیم و در سکوتی زیبا محو شد. خدا را نقاشی کردیم و خدا به شکل بوسه های مادر بر پیشانی بود.,
یک روز را با مادران در خانه سالمندان گذراندیم مادرانی که چشم انتظار دیدار فرزندان خود هستند.چشمهایشان از انتظار لبریز است.مادرانی که بهشت را در زیر پای خود گذاشتند تا فرزندانشان در بهشت آغوششان بال و پر بگیرند. واکنون این مادران تنها مانده اند و در انتهای افق تنهایی خود شاخه گلی را میجویند که دستان فراموش شده آنها را بنوازد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه