به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری ثامن،روزی قلک هایمان را میشکستیم برایشان هدیه بخریم امروز قلب هایشان را می شکنیم برای خریدن ...
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری ثامن,مادر واژه ای که تا دنیا بر مدار هستی است میتوان هزاران وصف از او گفت ، ان زمانی که هنوز ارزش پول را نمی دانستیم اما قدر مادر را می دانستیم ،فکر میکردیم اگر یک هفته پول های تو جیبی خود را جمع کنیم بهترین هدیه را برای مادر میخریم و او را خوشحال میکنیم ، غافل از اینکه مادر برای اینکه این شادی ما کمرنگ نشود دور از چشم ما در قلک های سفالی ما پول میریخت و حتی نزدیک روز مادر پول بیشتری به ما می داد ،انگار روز فرزند بود.
,چه اتفاقی افتاد ،چه بر سرمان آمده ،مگر خورشید در روزها هم غروب می کند، که مادر، او که همه روشنی دنیا ازوجود اوست را در ایستگاه آخربه نام خانه سالمندان تنها رها میکنیم ،مادرانی که از ایستگاه اول همراه ما بودند،بزرگترین بی انصافی دنیا بی مهری به مادر است ، چگونه بنده ای است آنکه حرف خدا را هم به زمین می اندازد و ارزش مادر را به خانه سالمندان می سپارد خدا سند بهشت را به نام مادر به نام پاهای رنجور مادر زده است.
,مادری که اگر یک شب فرزندش دیر به خانه می آمد نگران و خسته سر کوچه منتظرآمدن جگر گوشه اش می ماند ،اما امروز همان فرزند با دستان خود مادر را از خانه بیرون میکند و ناباورانه شب ها به راحتی سر بر بالین میگذارد ودوباره مادر در خانه ای که اینبار برایش دور است منتظر می ماند و گویی انتظار مادر تمامی ندارد.
,تولد بانوی آب و آینه دخت نبی(ص) ،همسر علی(ع) روز مادر نامگذاری شده ، روزی که به یاد می آوریم زندگی خود را مدیون چه کسی هستیم،انگار 365روز سال دچار فراموشی شده ایم که مادری هم داریم و و چه تلخ است لبخند مادری که فرزندش محبت هایش را جزئی از وظایف مادری می داند.
,مادر تو چه قلب بزرگی داری که حتی وقتی فرزندت سالی یکبار برای دیدنت تو به خانه سالمندان می آید جایی که حتی تصورش را هم نمی کردی روزی سر از آنجا در بیاوری ،خوشحال او را در آغوش میگیری و او چه ناجوانمردانه از تو فاصله می گیرد که مبادا لباس مارک دارش چروک شود و کلاس کارش پایین بیاید و باز هم تو به روی خودت نمی آوری.
,کاش در این دنیا ، بی مهری به مادرهم مانند گذشتن از چراغ قرمز جریمه داشت ،نمره منفی داشت ،کنترل نا محسوس داشت ،ودر نهایت برگه جریمه ای در خانه می آمد.
,گفتن از محبت های مادر کلیشه ای و تکراری است چون تمام مردم عالم ان را با تمام وجود تجربه کرده اند،اما گفتن از مادرانی که دور از خانه هستند تکراری نیست،گفتن از بی مهری فرزندان تکراری نیست .
,چه دنیای عجیبی است که محبت ،عشق، صفا،شب بیداری،پرستاری ، جرم است و مجازات آن بی مهری است،به راستی گناه مادران چیست؟!مادرانی که باید به پاس مهربانی هایشان دنیا را برایشان قاب کرد و سبد سبد گل به پایشان ریخت اما در تنهایی چشم به در دوخته اند تا شاید فرزندانشان سراغشان را بگیرد.
,شانه های مادر، چه تکیه گاهی محکمی است برای اشکها دردها و غصه های من و تو،حتی وقتی که پیرو رنجور هستند،حتی اگر قدرت برداشتن یک لیوان آب را ندارند،حتی وقتی میدانند روزی او را رها خواهی کرد.....
,به تو میگوییم به تویی که مادرت را در خانه سالمندان ویا در خانه ای خاک گرفته در این شهر پر هیاهو تنها گذاشته ای ،یادی از اسطوره عشق و محبت کن شاید فردا خیلی دیر باشد،و نوبت دادگاه به تو برسد همان دادگاهی که روزی تو قاضی آن بوده ای ، مجازت می شوی به جرم عشق به فرزندت ،همان حکمی که تو به فرزندت به ارث گذاشته ای.
,وبه تو میگوییم مادر توای که دلت شکسته است هرگز فرزندت را نفرین نکن و آه نکش که آه تو همه نیستان ها را به آتش می کشد و داغ غریبی بر دنیا و حسرت پایان ناپذیری بر قلب تیره شده خواهد گذاشت.....
,
, انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه