به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از العالم، باراک راوید در یادداشتی که در این روزنامه صهیونیستی منتشر شد، نوشت: بیانیه مهم شامگاه پنج شنبه درباره چارچوب توافق هسته ای بین ایران و قدرت های جهانی، بیشتر افرادی را که از بیرون به اتاق های در بسته هتلی در لوزان سوئیس مذاکرات را دنبال می کردند، شگفت زده کرد. برخی از این افراد متحیر، روزنامه نگاران مشکوک و بدگمان بودند که بیش از هشت روز برای ارسال خبر نتیجه مذاکرات در پشت درهای این اتاق ها منتظر بودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
,
, ,
اما یک گروه دیگر که بسیار از نتایج این مذاکرات در لوزان شگفت زده شدند، هر چند هرگز آن را نخواهند پذیرفت، برخی از مقامات از جمله اسرائیلی ها بودند که در ماه های اخیر بی محابا به این توافق در حال ظهور حمله کردند. اما باید گفت که برخلاف اظهارات بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در نشست مشترک کنگره در آمریکا و موضع عمومی دولت اسرائیل در دو سال گذشته و واکنش های شرطی شده که شامگاه پنج شنبه از سوی مقامات اورشلیم مطرح شد؛ چارچوب توافق، اصلا توافق بدی نیست. تعمق و تامل بیشتر در جزئیات این توافق نشان دهنده بسیاری از جنبه های مثبت است که از منافع امنیتی اسرائیل محافظت می کند و به برخی از نگرانی های آن نیز پاسخ می دهد.
به نوشته هاآرتص، ایران شاید در بندهای این توافقنامه به پیروزی هایی دست یافته باشد؛ این حقوق آن گونه که ایرانی ها به آن می نگرند، مورد احترام قدرت های جهانی است و ایران می تواند اعلام کند که تاسیسات هسته ای این کشور بسته نمی شود، غنی سازی اورانیوم در این کشور ادامه خواهد داشت و برخی تحریم های خفت بار از روی این کشور برداشته خواهد شد، اما قدرت های جهانی نیز دستاوردهای قابل ملاحظه ای در موضوعات بسیار مهم به دست آورده اند. از جمله این که چارچوب توافق، برخی محدودیت ها را بر برنامه هسته ای ایران برای نسل های آینده به وجود آورده است. دولت اسرائیل ادعا می کند که در مدت یک دهه، برنامه هسته ای ایران در چشم جهانیان عادی خواهد شد و این که جمهوری اسلامی، پس از آن می تواند هر کاری که می خواهد انجام دهن، اما این ادعاها در حال حاضر کاملا بی اساس شده است.
درست است که اعمال محدودیت ها بر تعداد سانتریفوژهای ایران در مدت زمان ده سال منقضی خواهد شد. اگر این مدت زمان بیشتر بود، بهتر بود. هر چند به مدت پانزده سال، ایران قادر نخواهد بود که اورانیوم را بیش از سه و نیم درصد غنی سازی کند و غنی سازی در این سطح نمی تواند برای ساخت تسلیحات هسته ای مورد استفاده قرار بگیرد. نهایتا ایرانی ها از این اورانیوم تنها برای اهداف مسالمت آمیز و یا ذخیره کردن آن در انبارها برای خاک خوردن می توانند استفاده کنند. همچنین بازرسی های سختگیرانه و فشرده در چارچوب توافق ذکر شده است که قطعا در توافقنامه نهایی نیز به آن اشاره خواهد شد. براین اساس، ایران به بازرسان آژانس سازمان ملل اجازه می دهد تا به مدت 20 تا 25 سال وارد هر تاسیسات هسته ای یا حتی معادن اورانیوم و یا تاسیسات ذخیره که بخواهند بشوند.
از نگاه تحلیلگر صهیونیست، یک جنبه مثبت دیگر این توافقنامه این است که ایران موافقت کرده تا پیمان پروتکل الحاقی منع گسترش را امضا و تصویب کند. پیمانی که به بازرسان سازمان ملل اجازه بررسی های سرزده از هر تاسیساتی را که احساس می کنند در آنجا برنامه های هسته ای مخفیانه انجام می شود، را می دهد و اگر تلاش می کند تا این کار را هم انجام دهد، احتمالا آن را فاش خواهد کرد. تلاش ها برای محدود کردن یا ممانعت از ورود بازرسان، نقض آشکار توافق محسوب می شود که منجر به بازگشت تحریم های بین المللی خواهد شد.
در پایان تحلیل هاآرتص است: با توجه به این شرایط دیگر برای اسرائیل جنگیدن با این توافقنامه و یا ترسیم آن به عنوان یک توافق بد، بسیار سخت خواهد بود. مهمترین دلیل آن هم این است که بر هیچ کس پوشیده نیست که هر کس این توافقنامه را می خواند، خواهد فهمید که اگر ایران به آن متعهد شود، تهدید تسلیحات هسته ای ایران دست کم تا دو دهه آینده کاهش خواهد یافت. همچنین کاملا مشخص است که حمله نظامی که نتانیاهو به دنبال آن است،دستاوردهایی را که این توافق داشته، به دست نخواهد آورد. این مسئله نیز قابل تردیدی است که آیا نتانیاهو که سعی می کند از مخالفان اوباما در کنگره حمایت کند، قادر خواهد بود 13 سناتور دموکرات پیدا کنند که بخواهند علیه اوباما رای بدهند.
,
اما یک گروه دیگر که بسیار از نتایج این مذاکرات در لوزان شگفت زده شدند، هر چند هرگز آن را نخواهند پذیرفت، برخی از مقامات از جمله اسرائیلی ها بودند که در ماه های اخیر بی محابا به این توافق در حال ظهور حمله کردند. اما باید گفت که برخلاف اظهارات بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در نشست مشترک کنگره در آمریکا و موضع عمومی دولت اسرائیل در دو سال گذشته و واکنش های شرطی شده که شامگاه پنج شنبه از سوی مقامات اورشلیم مطرح شد؛ چارچوب توافق، اصلا توافق بدی نیست. تعمق و تامل بیشتر در جزئیات این توافق نشان دهنده بسیاری از جنبه های مثبت است که از منافع امنیتی اسرائیل محافظت می کند و به برخی از نگرانی های آن نیز پاسخ می دهد.
, چارچوب توافق، اصلا توافق بدی نیست. تعمق و تامل بیشتر در جزئیات این توافق نشان دهنده بسیاری از جنبه های مثبت است که از منافع امنیتی اسرائیل محافظت می کند و به برخی از نگرانی های آن نیز پاسخ می دهد.,به نوشته هاآرتص، ایران شاید در بندهای این توافقنامه به پیروزی هایی دست یافته باشد؛ این حقوق آن گونه که ایرانی ها به آن می نگرند، مورد احترام قدرت های جهانی است و ایران می تواند اعلام کند که تاسیسات هسته ای این کشور بسته نمی شود، غنی سازی اورانیوم در این کشور ادامه خواهد داشت و برخی تحریم های خفت بار از روی این کشور برداشته خواهد شد، اما قدرت های جهانی نیز دستاوردهای قابل ملاحظه ای در موضوعات بسیار مهم به دست آورده اند. از جمله این که چارچوب توافق، برخی محدودیت ها را بر برنامه هسته ای ایران برای نسل های آینده به وجود آورده است. دولت اسرائیل ادعا می کند که در مدت یک دهه، برنامه هسته ای ایران در چشم جهانیان عادی خواهد شد و این که جمهوری اسلامی، پس از آن می تواند هر کاری که می خواهد انجام دهن، اما این ادعاها در حال حاضر کاملا بی اساس شده است.
,درست است که اعمال محدودیت ها بر تعداد سانتریفوژهای ایران در مدت زمان ده سال منقضی خواهد شد. اگر این مدت زمان بیشتر بود، بهتر بود. هر چند به مدت پانزده سال، ایران قادر نخواهد بود که اورانیوم را بیش از سه و نیم درصد غنی سازی کند و غنی سازی در این سطح نمی تواند برای ساخت تسلیحات هسته ای مورد استفاده قرار بگیرد. نهایتا ایرانی ها از این اورانیوم تنها برای اهداف مسالمت آمیز و یا ذخیره کردن آن در انبارها برای خاک خوردن می توانند استفاده کنند. همچنین بازرسی های سختگیرانه و فشرده در چارچوب توافق ذکر شده است که قطعا در توافقنامه نهایی نیز به آن اشاره خواهد شد. براین اساس، ایران به بازرسان آژانس سازمان ملل اجازه می دهد تا به مدت 20 تا 25 سال وارد هر تاسیسات هسته ای یا حتی معادن اورانیوم و یا تاسیسات ذخیره که بخواهند بشوند.
,از نگاه تحلیلگر صهیونیست، یک جنبه مثبت دیگر این توافقنامه این است که ایران موافقت کرده تا پیمان پروتکل الحاقی منع گسترش را امضا و تصویب کند. پیمانی که به بازرسان سازمان ملل اجازه بررسی های سرزده از هر تاسیساتی را که احساس می کنند در آنجا برنامه های هسته ای مخفیانه انجام می شود، را می دهد و اگر تلاش می کند تا این کار را هم انجام دهد، احتمالا آن را فاش خواهد کرد. تلاش ها برای محدود کردن یا ممانعت از ورود بازرسان، نقض آشکار توافق محسوب می شود که منجر به بازگشت تحریم های بین المللی خواهد شد.
,در پایان تحلیل هاآرتص است: با توجه به این شرایط دیگر برای اسرائیل جنگیدن با این توافقنامه و یا ترسیم آن به عنوان یک توافق بد، بسیار سخت خواهد بود. مهمترین دلیل آن هم این است که بر هیچ کس پوشیده نیست که هر کس این توافقنامه را می خواند، خواهد فهمید که اگر ایران به آن متعهد شود، تهدید تسلیحات هسته ای ایران دست کم تا دو دهه آینده کاهش خواهد یافت. همچنین کاملا مشخص است که حمله نظامی که نتانیاهو به دنبال آن است،دستاوردهایی را که این توافق داشته، به دست نخواهد آورد. این مسئله نیز قابل تردیدی است که آیا نتانیاهو که سعی می کند از مخالفان اوباما در کنگره حمایت کند، قادر خواهد بود 13 سناتور دموکرات پیدا کنند که بخواهند علیه اوباما رای بدهند.
,]
ارسال دیدگاه