به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کردستان در راستای جلب رضایت مهمانان نوروزی و به منظور معرفی فرهنگ و سنن مردم استان کردستان برنامه های متنوعی را تدارک دیده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوای آبیدر,یکی از این برنامه های فرهنگی، برگزاری مراسم موسیقی سنتی و هه لپرکی در سفره خانه سنتی خانه کرد سنندج است که هر شب ساعت 20 همزمان با صرف شام برگزار می شود.
,"آرمان وطن دوست" معاون گردشگری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کردستان برگزاری این مراسمات را موجب افزایش ماندگاری و جلب رضایت گردشگران می داند و می گوید: برگزاری این مراسم در خانه کرد سنندج با استقبال بی نظیر مردم و مهمانان نوروزی این شهر روبرو شده است.
,
امید که از تهران به سنندج آمده است در گفتگو با خبرنگار نوای آبیدر گفت: رقص کُردی یکی از زیباترین رقص هایی است که تا به حال دیده ام.
وی ادامه می دهد: نظم و هماهنگی که در رقص کُردی دیده می شود بسیار چشم نواز و کم نظیر است.
,
محمدف یکی دیگر از مهمانان نوروزی شهر سنندج نیز گفت: موسیقی کُردی و رقصی که در خانه کُرد شاهد آن بودیم نوروز امسال من و خانواده ام را با خاطره ای فراموش نشدنی رقم زد.
,وی افزود: مردم شهر سنندج مردمانی خونگرم و با نشاط هستند و من از اینکه نوروز امسال مهمان مردم این استان بودم بسیار خوشحالم.
,
,
, فلسفه رقص کُردی
,رقص‌های محلی کُردی را می‌توان از ریشه‌‌دارترین و کهن‌ترین رقص‌ها دانست. هه‌ل په‌رین (حمله کردن) یا رقص کُردی در گذشته صرفاً با هدف آماده‌‌سازی و تقویت نیروی جسمانی و روحی مردم مناطق کُردنشین انجام می‌شد چرا که مردمان این مناطق در گذشته‌های نه چندان دور همواره شاهد جنگ‌های قبیله‌ای بودند و همین امر حفظ و آمادگی همیشگی را طلب می‌کرد؛ لذا مردمان این مناطق در وقفه‌های بین جنگ‌ها و به مناسبت‌های مختلف دست در دست یکدیگر آمادگی رزمی و شور و همبستگی پولادین خویش را به رُخ دشمنان می‌کشیدند.
,در سال 612 قبل از میلاد، امپراتوری ماد به رهبری هوخشتره، نینوا را از تسخیر آشوریان که برای مادها همیشه دردسر ساز بودند ، درآورد و امپراتوری خود را گسترش داد.
,پس از اتمام جنگ، پادشاه ماد ( هوخشتره ) از فرماندهان خود خواست چگونگی جنگ را برای وی به صورت پانتومیم شرح دهند.
,چون بردن سلاح به کاخ پادشاهی ممنوع بود، برای تشریح جنگ فرمانده اول به جای شمشیر، از دستمال قرمز رنگی استفاده کرد و چگونگی جنگ را برای پادشاه تشریح کرد.
,
,
فرمانده اول که همان ( چوپی کیش ) نام گرفت، دست تمام سربازان خود را گرفت که نماد همبستگی و وفاداری سربازانش به همدیگر است.
نخست با رقصی آهسته که امروزه آن را ( گه ریان ) مینامند، شروع کرد و این یعنی ما جنگ را آهسته شروع کردیم.
سپس با ( هه لگرتن ) ریتم رقص را تند تر نمود و این یعنی که ما سریعا به سمت دشمن حمله بردیم.
در میان رقص که حماسی ترین رقص تاریخ است، چندین نوع دیگر وجود دارد از جمله (سه پا ) که یک پا به عقب رفته و سریعا دو پا به جلو برداشته میشود و به این معناست که اگر ما در جنگ یک قدم ، عقب نشینی کردیم ، در نهایت سریعا دو قدم به جلو رفتیم.
,
,
,
,
,
,
, همچنین نوعی دیگربه نام (شه لان شه لان ) در میان رقص کوردی وجود دارد که چوپی کیش پای راستش میلنگد ولی سپس به یکباره رقص را تند مینماید و این یعنی اگر در جنگ زخمی شدیم، خیلی زود بهبود یافتیم و باز به سوی دشمن هجوم بردیم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه