به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از فراهان خبر، در نگاه مردم ما که متاثر از نگاه اولیای خدا است، مهمان، هدیه ای الهی و تحفه ای خدایی است که روزی اش را می آورد و گناهان صاحب خانه را با خود می برد. برای همین است که آنان تکریم مهمان و پذیرایی شایسته از او را بر خود لازم و گوارا می شمارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
ایرانیان، مهمان را گرامی می دارند و به یمن برکاتی که او با خود می آورد، از صمیم دل به وی محبت می ورزند و با تمام وجود، به او خدمت می کنند. آنان هنگام پذیرایی، از هیچ تلاشی دریغ نمی ورزند و با رویی خندان و دستی گشاده، به میزبانی می پردازند.
,
خوشبختانه، با آمدن نوروز، میهمانی ها نیز در سرزمین ما رونق می یابد و میهمانان که حبیب خدا و هدیه پروردگارند، باعث افزایش روزی و آمرزش گناهان صاحب خانه می شوند.
,
البته یک واقیعت تلخ در مهمانی های ما وجود دارد که باید برای آن نیز چاره ای اندیشید. متاسفانه این سنت پسندیده، مانند برخی از سنت های دینی و ملی ما) به آفت اسراف، فخرفروشی و هم چشمی گرفتار شده است.سفره های پر اسراف، حتی به خانه های افراد متوسط جامعه نیز راه یافته و پذیرایی های اشرافی، حتی در میهمانی ها و جشن های دینداران ما هم به یک عادت تبدیل شده است.
,
مهمانی دادن و رفتن یا همان دید و بازدید، آداب خاص به خودش را می‌طلبد. مهمانی‌ها در قدیم به سبک سنتی، خودمانی و ساده بود و تمامی افراد در کانون خانواده به مهمان‌ها احترام می‌گذاشتند و پذیرایی‌ها بدون زرق و برق و و فارغ از چشم‌نما شدن بود، اما افراد جامعه ما در سال‌های اخیر نوعی رقابت را در آداب و رسوم مهمانی لحاظ و سعی می‌کنند به بهترین حالت ممکن که به مرحله تجمل می‌رسد از مهمان پذیرایی کنند. چشم و هم چشمی در اقوام برای برگزاری مهمانی ویژه و توقعات بی‌جای مهمان‌ها از میزبان باعث شده است که خیلی از خانواده‌ها قید مهمانی رفتن را بزنند یا از مهمان دعوت کردن طفره بروند.
,
مهمانی نوازی، در فرهنگ ما، هیچ گاه به معنی ولخرجی و اسراف نبوده است. حقیقت مهمان نوازی، احترام به مهمان و قدر دانستن این هدیه ی خداست که با اسراف و ریخت و پاش، فرسنگ ها فاصله دارد.
,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه