هوای جیب پدر را داشته باشیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از فریدن نیوز، نمی‌دانیم این یادداشت باید خطاب به والدین باشد یا فرزندان، نمی‌دانم این روزها کدامشان پرتوقع شده‌اند، اما یادم می‌آید، روزهای آخر اسفند، قدیم‌تر بیشتر خوش می‌گذشت، مثلا بچه‌های قدیمی‌تر این‌روزها، وقت خرید عید، حواسشان خیلی به وضع جیب والدینشان بود.
کمی دورتر حتی که آش شورتر از اینها بود، برای خرید عید ظاهراً قرار بر بردن بچه ها نبود و معمولاً پدر خانواده همه را با یک تا چند سایز بزرگ تر برای بچه ها خرید می کرد و حرفی از حق انتخاب بچه ها نبود، اما این وسط ها یعنی فاصله میان نسل قدیم تر و جدیدتر، نسلی بود که اتفاقا حق انتخاب داشت و برای خرید نوروزی والدینشان را همراهی می کردند، اما حواسشان بود که به اندازه توان مالی والدینشان و حتی کمتر از آن انتخاب کنند. نمی خواهم برای این نسل کم توقع، اسم دهه پنجاهی یا شصتی بگذارم، حتی کلمات نسل قدیم و جدید هم این روزها بار مثبت یا منفی گرفته است، صحبت فقط از زمان و آدم هایی است که ظاهرا بیشتر به فکر هم بودند، چه در قالب خانواده و چه در دیگر نقش های اجتماعی که به عهده داشتند. این روزها اما، اگر دقت کنید در مراکز خرید، والدین و فرزندانی را می بینید که خرید نوروزی بیشتر برایشان چالش است تا شادی و تفریح.
تورم، پایین آمدن قدرت خرید و مشکلات اقتصادی خانواده ها لزوماً نمی تواند دلیل اصلی این وضع باشد، به عبارتی فراتر از مسائل اقتصادی، توقعاتی از دو سمت مطرح می شود که کار را به دلخوری و بحث و جدل می کشاند. از یک سو فرزندانی هستند که هر آنچه می بینند، می خواهند و بر خواسته های خود اصرار دارند و از سوی دیگر والدینی هستند که از سال ها قبل برای این که شبیه والدین سختگیرشان نشوند، در عملی کردن توقعات فرزندانشان بی محابا پیش رفته اند، فارغ از این که اندازه توقعات بچه ها مثل خودشان بزرگ می شود و به جایی می رسد که دیگر براحتی قابل برآورده شدن نیست. این روزهای آخر سال، به اندازه کافی شلوغ و پرتنش هست، همه مشغول انجام کارهای عقب افتاده و برنامه ریزی هستند، با این تفاسیر سپری کردن این روزها با تنش و دلخوری فقط طعم و بوی خوش سال نو و بهار را خراب می کند، بهتر است این روزها بیشتر از هر زمان دیگر هوای همدیگر را داشته باشیم.

انتهای پیام/ر