به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی چهارفصل، محمد ناصر پاک نژاد به بهانه ورود پرافتخار پیکر سه شهید گمنام و تشییع و خاکسپاری در یاسوج و پاتاوه در آستانه سال 1394 در یادداشتی نوشت: خوش به سعادتت یاسوج، چه سعادت وصف ناپذیری، چه شکوه و عظمتی بر بام شهرمان فرود آمد و افتخاری است بس بزرگ، بوسه بر تابوت بزرگانی که امامشان، مرحوم آقا سید روح الله مصطفوی خمینی (ره) فرمودند هیچکس حقی به اندازه اینها(شهداء)برگردن بشریت ندارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , چهارفصل,بیاد شهدا بودن خوب است، به فکرشان بودن خوب تر. راهشان را ادامه بدهیم خوب است، اما در راهشان ماندن خوب تر. غبار روبی خوب است، اما رسیدگی به مقبره شهدای گمنام خوب تر.
باید این نکته را در نظر گرفت که انصافاَ اهالی این دیار در استقبال و خاکسپاری شهیدای گمنام سنگ تمام گذاشته اند و برای ارج نهادن به مقام والای این شهدا به پابوسشان می آیند؛ اما این را هم می توان به جرات گفت که بعد از خاکسپاری همچون نسل های قبل این متجلیان نور خدا را نه به خاک بلکه به یاد هامان بسپاریم.
نکند فراموش کنیم بر فراز شهرمان مقبره ای و یادمانی وجود دارد؟
نکند فقط برای پیاده روی و گردش و تفریح به میعادگاهشان برویم.
یادمان باشد اگر آن ها را بر فراز شهرمان به یادگار گذاشته ایم برای این است که بدانیم واسطه فیضی هستند که به توسلشان امنیت و آسایش را برای مردم پایین دستشان روانه می کنند.
نکند بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: متأسفانه شهدا؛ بخصوص شهدای گمنام امروزه مظلوم واقع شده اند و هیچ مسئولی هیچ مسئولیتی در رسیدگی به یادمان شهدای گمنام شهررا بر عهده نمی گیرد.اُف برما اگر بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: ما تا به حال شهدا را نشناخته ایم و شهدا را بایستی همانگونه که در میدان جنگ بوده اند شناخت؛ چرا که اگر شناختی از شهدا داشتیم اینگونه با آنها عمل نمی کردیم.
و امروز، بی خیال از وجود گمنامان زمینی ومشهوران آسمانی شویم. هر کاری کرده و هر عقیده ای که بخواهیم بر سر خاکی که خونشان را بر روی آن و برای حفظ آن ریخته اند، داشته باشیم. با این وصف هم باید بدانیم با هر عقیده ای که باشیم و باشید این فداییان اسلام و خلق، شایسته و بایسته احترامند.
نباید بگذاریم برادر شهیدی از گمنامی آنها اینگونه بگوید که واقعاً چه سرّی در این میان وجود داشت که این شهدای گمنام باید ازهمان ابتدا با غربت و گمنامی هر چه بیشتر میهمان شهر ما می شدند و نباید به گونه ای عمل کنیم که سید شهیدان اهل قلم بگوید امروزه ما عکس شهداء را می بینیم و عکس شهداء عمل می کنیم.
چه بزرگ عشقی که بر دل های عاشقان امروز می نشیند و بر دل شهر غریبی که در دور دست ها از مردمی ولایت مدار حرف میراند که تا پای جان بر گَرده دشمن، زنجیر غم و نکبت می زنند.
چه عیدی بزرگی از لذت ولایت مداری در دل مردم این شهر امروز جای می گیرد و چه دلیر مردانی امروز، نه همچون نامشان گمنام، بلکه حقیقتاً با شکوه و عظمتی شگرف بر دستان خواهران و برادران خود و در پناه اشک های پدران و مادرانشان به قلب های همه ما سپرده می شوند.
آفرین بر فرزندان این ملت که نه یک نسل بلکه از هر سه نسل خود را به زیر تابوت این عزیزان می رسانند تا این عیدی بزرگ را ارج نهند.
یاسوج، خوشا به سعادتت که امروز یادگارانی از هشت سال استواری، فداکاری ، عزت آفرینی و حفظ خاک وناموس این ملت امروز در دل تو به یادگار گذاشته می شود؛ برای فرزندانت که مانده اند تا در آینده شهید شوند تا آینده بماند.
خوشا به سعادتت که در این عصر نوگرایی و مد پرستی و پام خوان هایی که هر روزه افتخارشان الگو آفرینی دنیوی است، الگویی از آرمان ها و ارزش ها و سنت گرایی واقع گرایانه ای برای فرزندانت به نظاره آوردی تا باز هم به خود آییم که از کجاییم و به کجا رهسپاریم.
یاسوج، شهر فاتحان از یاد رفته باری دیگر دست در دست هم و در کنار نسل سوم و چهارم انقلاب و پشت سر نسل اولی هایت به سوی آینده ای روشن و سراسر حماسه برای حفظ ارزشهای انسانی و اسلامیت قدم برمی داریم تا دشمن احساس نکند فرزندش، روزی در تاریخ خواهد خواند که علی تنها ماند؛ حتی اگر غریبانه تر از فرزندان گمنامت از سر هامان کوهها برآرند و ما هم غریبانه بر دستان مردمی دگر به خاک سپرده شویم.
افتخاری است بس گران بزرگداشت ارزشها و یادمان پاسداری کردن با جان ومال از خاک و ناموس این سرزمین، برای همه هم نسلان من که آمده اند تا بگویند: آماده اند همچون سهراب ثانی ها و همچون صدیقی نژادها در این جنگ نرمِ مکتب ها و ایدئولوژیها، با خون خود جوهری برای نوشتن کتاب ایثار و فدارکاری و حفظ گذشته عاشورایی خویش و برای رسیدن به آینده ای سبز و سراسر نور آماده سازند.
و با تمام عزت و وارستگی از تعلقات دنیوی به تمام دشمنان این مرز و تفکر اسلام ناب محمدی(ص)اعلام دارند که ای دشمنان خونخوار و بی شرم و خارج از دایره انسانیت و بشریت بدانید و تأمل کنید که معنای ولایت فقیه را بد فهمیده اید.
بدانید که در این دوره از زندگی با الگو پردازی های بی اساس برای فرزندان ما نمی توانید مهر و تعصب و عزت شهداء را از جوانان ما بگیرید!!!!
این شهداء هستند که ما را یاری کرده و ماییم که انصار دین خداییم.
در نهایت این تاریخ است که بین ما قضاوت خواهد کرد، می مانیم و مبارزه می کنیم زیرا تا مبارزه هست ما هم هستیم و در این مسیر بی بازگشت، تا آخرین قطره خون خود برای نابودی بدخواهان این نظام و دشمنان ولایت ایستادگی می کنیم و مبارزه خواهیم کرد و نشان خوهیم داد که در میدان مبارزه،چه کسی مرد مبارزه خواهد بود.
انتهای پیام /ش
بیاد شهدا بودن خوب است، به فکرشان بودن خوب تر. راهشان را ادامه بدهیم خوب است، اما در راهشان ماندن خوب تر. غبار روبی خوب است، اما رسیدگی به مقبره شهدای گمنام خوب تر.
باید این نکته را در نظر گرفت که انصافاَ اهالی این دیار در استقبال و خاکسپاری شهیدای گمنام سنگ تمام گذاشته اند و برای ارج نهادن به مقام والای این شهدا به پابوسشان می آیند؛ اما این را هم می توان به جرات گفت که بعد از خاکسپاری همچون نسل های قبل این متجلیان نور خدا را نه به خاک بلکه به یاد هامان بسپاریم.
نکند فراموش کنیم بر فراز شهرمان مقبره ای و یادمانی وجود دارد؟
نکند فقط برای پیاده روی و گردش و تفریح به میعادگاهشان برویم.
یادمان باشد اگر آن ها را بر فراز شهرمان به یادگار گذاشته ایم برای این است که بدانیم واسطه فیضی هستند که به توسلشان امنیت و آسایش را برای مردم پایین دستشان روانه می کنند.
نکند بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: متأسفانه شهدا؛ بخصوص شهدای گمنام امروزه مظلوم واقع شده اند و هیچ مسئولی هیچ مسئولیتی در رسیدگی به یادمان شهدای گمنام شهررا بر عهده نمی گیرد.اُف برما اگر بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: ما تا به حال شهدا را نشناخته ایم و شهدا را بایستی همانگونه که در میدان جنگ بوده اند شناخت؛ چرا که اگر شناختی از شهدا داشتیم اینگونه با آنها عمل نمی کردیم.
و امروز، بی خیال از وجود گمنامان زمینی ومشهوران آسمانی شویم. هر کاری کرده و هر عقیده ای که بخواهیم بر سر خاکی که خونشان را بر روی آن و برای حفظ آن ریخته اند، داشته باشیم. با این وصف هم باید بدانیم با هر عقیده ای که باشیم و باشید این فداییان اسلام و خلق، شایسته و بایسته احترامند.
نباید بگذاریم برادر شهیدی از گمنامی آنها اینگونه بگوید که واقعاً چه سرّی در این میان وجود داشت که این شهدای گمنام باید ازهمان ابتدا با غربت و گمنامی هر چه بیشتر میهمان شهر ما می شدند و نباید به گونه ای عمل کنیم که سید شهیدان اهل قلم بگوید امروزه ما عکس شهداء را می بینیم و عکس شهداء عمل می کنیم.
چه بزرگ عشقی که بر دل های عاشقان امروز می نشیند و بر دل شهر غریبی که در دور دست ها از مردمی ولایت مدار حرف میراند که تا پای جان بر گَرده دشمن، زنجیر غم و نکبت می زنند.
چه عیدی بزرگی از لذت ولایت مداری در دل مردم این شهر امروز جای می گیرد و چه دلیر مردانی امروز، نه همچون نامشان گمنام، بلکه حقیقتاً با شکوه و عظمتی شگرف بر دستان خواهران و برادران خود و در پناه اشک های پدران و مادرانشان به قلب های همه ما سپرده می شوند.
آفرین بر فرزندان این ملت که نه یک نسل بلکه از هر سه نسل خود را به زیر تابوت این عزیزان می رسانند تا این عیدی بزرگ را ارج نهند.
یاسوج، خوشا به سعادتت که امروز یادگارانی از هشت سال استواری، فداکاری ، عزت آفرینی و حفظ خاک وناموس این ملت امروز در دل تو به یادگار گذاشته می شود؛ برای فرزندانت که مانده اند تا در آینده شهید شوند تا آینده بماند.
خوشا به سعادتت که در این عصر نوگرایی و مد پرستی و پام خوان هایی که هر روزه افتخارشان الگو آفرینی دنیوی است، الگویی از آرمان ها و ارزش ها و سنت گرایی واقع گرایانه ای برای فرزندانت به نظاره آوردی تا باز هم به خود آییم که از کجاییم و به کجا رهسپاریم.
یاسوج، شهر فاتحان از یاد رفته باری دیگر دست در دست هم و در کنار نسل سوم و چهارم انقلاب و پشت سر نسل اولی هایت به سوی آینده ای روشن و سراسر حماسه برای حفظ ارزشهای انسانی و اسلامیت قدم برمی داریم تا دشمن احساس نکند فرزندش، روزی در تاریخ خواهد خواند که علی تنها ماند؛ حتی اگر غریبانه تر از فرزندان گمنامت از سر هامان کوهها برآرند و ما هم غریبانه بر دستان مردمی دگر به خاک سپرده شویم.
افتخاری است بس گران بزرگداشت ارزشها و یادمان پاسداری کردن با جان ومال از خاک و ناموس این سرزمین، برای همه هم نسلان من که آمده اند تا بگویند: آماده اند همچون سهراب ثانی ها و همچون صدیقی نژادها در این جنگ نرمِ مکتب ها و ایدئولوژیها، با خون خود جوهری برای نوشتن کتاب ایثار و فدارکاری و حفظ گذشته عاشورایی خویش و برای رسیدن به آینده ای سبز و سراسر نور آماده سازند.
و با تمام عزت و وارستگی از تعلقات دنیوی به تمام دشمنان این مرز و تفکر اسلام ناب محمدی(ص)اعلام دارند که ای دشمنان خونخوار و بی شرم و خارج از دایره انسانیت و بشریت بدانید و تأمل کنید که معنای ولایت فقیه را بد فهمیده اید.
بدانید که در این دوره از زندگی با الگو پردازی های بی اساس برای فرزندان ما نمی توانید مهر و تعصب و عزت شهداء را از جوانان ما بگیرید!!!!
این شهداء هستند که ما را یاری کرده و ماییم که انصار دین خداییم.
در نهایت این تاریخ است که بین ما قضاوت خواهد کرد، می مانیم و مبارزه می کنیم زیرا تا مبارزه هست ما هم هستیم و در این مسیر بی بازگشت، تا آخرین قطره خون خود برای نابودی بدخواهان این نظام و دشمنان ولایت ایستادگی می کنیم و مبارزه خواهیم کرد و نشان خوهیم داد که در میدان مبارزه،چه کسی مرد مبارزه خواهد بود.
انتهای پیام /ش
بیاد شهدا بودن خوب است، به فکرشان بودن خوب تر. راهشان را ادامه بدهیم خوب است، اما در راهشان ماندن خوب تر. غبار روبی خوب است، اما رسیدگی به مقبره شهدای گمنام خوب تر.
باید این نکته را در نظر گرفت که انصافاَ اهالی این دیار در استقبال و خاکسپاری شهیدای گمنام سنگ تمام گذاشته اند و برای ارج نهادن به مقام والای این شهدا به پابوسشان می آیند؛ اما این را هم می توان به جرات گفت که بعد از خاکسپاری همچون نسل های قبل این متجلیان نور خدا را نه به خاک بلکه به یاد هامان بسپاریم.
نکند فراموش کنیم بر فراز شهرمان مقبره ای و یادمانی وجود دارد؟
نکند فقط برای پیاده روی و گردش و تفریح به میعادگاهشان برویم.
یادمان باشد اگر آن ها را بر فراز شهرمان به یادگار گذاشته ایم برای این است که بدانیم واسطه فیضی هستند که به توسلشان امنیت و آسایش را برای مردم پایین دستشان روانه می کنند.
نکند بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: متأسفانه شهدا؛ بخصوص شهدای گمنام امروزه مظلوم واقع شده اند و هیچ مسئولی هیچ مسئولیتی در رسیدگی به یادمان شهدای گمنام شهررا بر عهده نمی گیرد.اُف برما اگر بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: ما تا به حال شهدا را نشناخته ایم و شهدا را بایستی همانگونه که در میدان جنگ بوده اند شناخت؛ چرا که اگر شناختی از شهدا داشتیم اینگونه با آنها عمل نمی کردیم.
و امروز، بی خیال از وجود گمنامان زمینی ومشهوران آسمانی شویم. هر کاری کرده و هر عقیده ای که بخواهیم بر سر خاکی که خونشان را بر روی آن و برای حفظ آن ریخته اند، داشته باشیم. با این وصف هم باید بدانیم با هر عقیده ای که باشیم و باشید این فداییان اسلام و خلق، شایسته و بایسته احترامند.
نباید بگذاریم برادر شهیدی از گمنامی آنها اینگونه بگوید که واقعاً چه سرّی در این میان وجود داشت که این شهدای گمنام باید ازهمان ابتدا با غربت و گمنامی هر چه بیشتر میهمان شهر ما می شدند و نباید به گونه ای عمل کنیم که سید شهیدان اهل قلم بگوید امروزه ما عکس شهداء را می بینیم و عکس شهداء عمل می کنیم.
چه بزرگ عشقی که بر دل های عاشقان امروز می نشیند و بر دل شهر غریبی که در دور دست ها از مردمی ولایت مدار حرف میراند که تا پای جان بر گَرده دشمن، زنجیر غم و نکبت می زنند.
چه عیدی بزرگی از لذت ولایت مداری در دل مردم این شهر امروز جای می گیرد و چه دلیر مردانی امروز، نه همچون نامشان گمنام، بلکه حقیقتاً با شکوه و عظمتی شگرف بر دستان خواهران و برادران خود و در پناه اشک های پدران و مادرانشان به قلب های همه ما سپرده می شوند.
آفرین بر فرزندان این ملت که نه یک نسل بلکه از هر سه نسل خود را به زیر تابوت این عزیزان می رسانند تا این عیدی بزرگ را ارج نهند.
یاسوج، خوشا به سعادتت که امروز یادگارانی از هشت سال استواری، فداکاری ، عزت آفرینی و حفظ خاک وناموس این ملت امروز در دل تو به یادگار گذاشته می شود؛ برای فرزندانت که مانده اند تا در آینده شهید شوند تا آینده بماند.
خوشا به سعادتت که در این عصر نوگرایی و مد پرستی و پام خوان هایی که هر روزه افتخارشان الگو آفرینی دنیوی است، الگویی از آرمان ها و ارزش ها و سنت گرایی واقع گرایانه ای برای فرزندانت به نظاره آوردی تا باز هم به خود آییم که از کجاییم و به کجا رهسپاریم.
یاسوج، شهر فاتحان از یاد رفته باری دیگر دست در دست هم و در کنار نسل سوم و چهارم انقلاب و پشت سر نسل اولی هایت به سوی آینده ای روشن و سراسر حماسه برای حفظ ارزشهای انسانی و اسلامیت قدم برمی داریم تا دشمن احساس نکند فرزندش، روزی در تاریخ خواهد خواند که علی تنها ماند؛ حتی اگر غریبانه تر از فرزندان گمنامت از سر هامان کوهها برآرند و ما هم غریبانه بر دستان مردمی دگر به خاک سپرده شویم.
افتخاری است بس گران بزرگداشت ارزشها و یادمان پاسداری کردن با جان ومال از خاک و ناموس این سرزمین، برای همه هم نسلان من که آمده اند تا بگویند: آماده اند همچون سهراب ثانی ها و همچون صدیقی نژادها در این جنگ نرمِ مکتب ها و ایدئولوژیها، با خون خود جوهری برای نوشتن کتاب ایثار و فدارکاری و حفظ گذشته عاشورایی خویش و برای رسیدن به آینده ای سبز و سراسر نور آماده سازند.
و با تمام عزت و وارستگی از تعلقات دنیوی به تمام دشمنان این مرز و تفکر اسلام ناب محمدی(ص)اعلام دارند که ای دشمنان خونخوار و بی شرم و خارج از دایره انسانیت و بشریت بدانید و تأمل کنید که معنای ولایت فقیه را بد فهمیده اید.
بدانید که در این دوره از زندگی با الگو پردازی های بی اساس برای فرزندان ما نمی توانید مهر و تعصب و عزت شهداء را از جوانان ما بگیرید!!!!
این شهداء هستند که ما را یاری کرده و ماییم که انصار دین خداییم.
در نهایت این تاریخ است که بین ما قضاوت خواهد کرد، می مانیم و مبارزه می کنیم زیرا تا مبارزه هست ما هم هستیم و در این مسیر بی بازگشت، تا آخرین قطره خون خود برای نابودی بدخواهان این نظام و دشمنان ولایت ایستادگی می کنیم و مبارزه خواهیم کرد و نشان خوهیم داد که در میدان مبارزه،چه کسی مرد مبارزه خواهد بود.
انتهای پیام /ش
بیاد شهدا بودن خوب است، به فکرشان بودن خوب تر. راهشان را ادامه بدهیم خوب است، اما در راهشان ماندن خوب تر. غبار روبی خوب است، اما رسیدگی به مقبره شهدای گمنام خوب تر.
باید این نکته را در نظر گرفت که انصافاَ اهالی این دیار در استقبال و خاکسپاری شهیدای گمنام سنگ تمام گذاشته اند و برای ارج نهادن به مقام والای این شهدا به پابوسشان می آیند؛ اما این را هم می توان به جرات گفت که بعد از خاکسپاری همچون نسل های قبل این متجلیان نور خدا را نه به خاک بلکه به یاد هامان بسپاریم.
نکند فراموش کنیم بر فراز شهرمان مقبره ای و یادمانی وجود دارد؟
نکند فقط برای پیاده روی و گردش و تفریح به میعادگاهشان برویم.
یادمان باشد اگر آن ها را بر فراز شهرمان به یادگار گذاشته ایم برای این است که بدانیم واسطه فیضی هستند که به توسلشان امنیت و آسایش را برای مردم پایین دستشان روانه می کنند.
نکند بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: متأسفانه شهدا؛ بخصوص شهدای گمنام امروزه مظلوم واقع شده اند و هیچ مسئولی هیچ مسئولیتی در رسیدگی به یادمان شهدای گمنام شهررا بر عهده نمی گیرد.اُف برما اگر بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: ما تا به حال شهدا را نشناخته ایم و شهدا را بایستی همانگونه که در میدان جنگ بوده اند شناخت؛ چرا که اگر شناختی از شهدا داشتیم اینگونه با آنها عمل نمی کردیم.
و امروز، بی خیال از وجود گمنامان زمینی ومشهوران آسمانی شویم. هر کاری کرده و هر عقیده ای که بخواهیم بر سر خاکی که خونشان را بر روی آن و برای حفظ آن ریخته اند، داشته باشیم. با این وصف هم باید بدانیم با هر عقیده ای که باشیم و باشید این فداییان اسلام و خلق، شایسته و بایسته احترامند.
نباید بگذاریم برادر شهیدی از گمنامی آنها اینگونه بگوید که واقعاً چه سرّی در این میان وجود داشت که این شهدای گمنام باید ازهمان ابتدا با غربت و گمنامی هر چه بیشتر میهمان شهر ما می شدند و نباید به گونه ای عمل کنیم که سید شهیدان اهل قلم بگوید امروزه ما عکس شهداء را می بینیم و عکس شهداء عمل می کنیم.
چه بزرگ عشقی که بر دل های عاشقان امروز می نشیند و بر دل شهر غریبی که در دور دست ها از مردمی ولایت مدار حرف میراند که تا پای جان بر گَرده دشمن، زنجیر غم و نکبت می زنند.
چه عیدی بزرگی از لذت ولایت مداری در دل مردم این شهر امروز جای می گیرد و چه دلیر مردانی امروز، نه همچون نامشان گمنام، بلکه حقیقتاً با شکوه و عظمتی شگرف بر دستان خواهران و برادران خود و در پناه اشک های پدران و مادرانشان به قلب های همه ما سپرده می شوند.
آفرین بر فرزندان این ملت که نه یک نسل بلکه از هر سه نسل خود را به زیر تابوت این عزیزان می رسانند تا این عیدی بزرگ را ارج نهند.
یاسوج، خوشا به سعادتت که امروز یادگارانی از هشت سال استواری، فداکاری ، عزت آفرینی و حفظ خاک وناموس این ملت امروز در دل تو به یادگار گذاشته می شود؛ برای فرزندانت که مانده اند تا در آینده شهید شوند تا آینده بماند.
خوشا به سعادتت که در این عصر نوگرایی و مد پرستی و پام خوان هایی که هر روزه افتخارشان الگو آفرینی دنیوی است، الگویی از آرمان ها و ارزش ها و سنت گرایی واقع گرایانه ای برای فرزندانت به نظاره آوردی تا باز هم به خود آییم که از کجاییم و به کجا رهسپاریم.
یاسوج، شهر فاتحان از یاد رفته باری دیگر دست در دست هم و در کنار نسل سوم و چهارم انقلاب و پشت سر نسل اولی هایت به سوی آینده ای روشن و سراسر حماسه برای حفظ ارزشهای انسانی و اسلامیت قدم برمی داریم تا دشمن احساس نکند فرزندش، روزی در تاریخ خواهد خواند که علی تنها ماند؛ حتی اگر غریبانه تر از فرزندان گمنامت از سر هامان کوهها برآرند و ما هم غریبانه بر دستان مردمی دگر به خاک سپرده شویم.
افتخاری است بس گران بزرگداشت ارزشها و یادمان پاسداری کردن با جان ومال از خاک و ناموس این سرزمین، برای همه هم نسلان من که آمده اند تا بگویند: آماده اند همچون سهراب ثانی ها و همچون صدیقی نژادها در این جنگ نرمِ مکتب ها و ایدئولوژیها، با خون خود جوهری برای نوشتن کتاب ایثار و فدارکاری و حفظ گذشته عاشورایی خویش و برای رسیدن به آینده ای سبز و سراسر نور آماده سازند.
و با تمام عزت و وارستگی از تعلقات دنیوی به تمام دشمنان این مرز و تفکر اسلام ناب محمدی(ص)اعلام دارند که ای دشمنان خونخوار و بی شرم و خارج از دایره انسانیت و بشریت بدانید و تأمل کنید که معنای ولایت فقیه را بد فهمیده اید.
بدانید که در این دوره از زندگی با الگو پردازی های بی اساس برای فرزندان ما نمی توانید مهر و تعصب و عزت شهداء را از جوانان ما بگیرید!!!!
این شهداء هستند که ما را یاری کرده و ماییم که انصار دین خداییم.
در نهایت این تاریخ است که بین ما قضاوت خواهد کرد، می مانیم و مبارزه می کنیم زیرا تا مبارزه هست ما هم هستیم و در این مسیر بی بازگشت، تا آخرین قطره خون خود برای نابودی بدخواهان این نظام و دشمنان ولایت ایستادگی می کنیم و مبارزه خواهیم کرد و نشان خوهیم داد که در میدان مبارزه،چه کسی مرد مبارزه خواهد بود.
انتهای پیام /ش
بیاد شهدا بودن خوب است، به فکرشان بودن خوب تر. راهشان را ادامه بدهیم خوب است، اما در راهشان ماندن خوب تر. غبار روبی خوب است، اما رسیدگی به مقبره شهدای گمنام خوب تر.
,باید این نکته را در نظر گرفت که انصافاَ اهالی این دیار در استقبال و خاکسپاری شهیدای گمنام سنگ تمام گذاشته اند و برای ارج نهادن به مقام والای این شهدا به پابوسشان می آیند؛ اما این را هم می توان به جرات گفت که بعد از خاکسپاری همچون نسل های قبل این متجلیان نور خدا را نه به خاک بلکه به یاد هامان بسپاریم.
,نکند فراموش کنیم بر فراز شهرمان مقبره ای و یادمانی وجود دارد؟
,نکند فقط برای پیاده روی و گردش و تفریح به میعادگاهشان برویم.
,یادمان باشد اگر آن ها را بر فراز شهرمان به یادگار گذاشته ایم برای این است که بدانیم واسطه فیضی هستند که به توسلشان امنیت و آسایش را برای مردم پایین دستشان روانه می کنند.
,,
نکند بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: متأسفانه شهدا؛ بخصوص شهدای گمنام امروزه مظلوم واقع شده اند و هیچ مسئولی هیچ مسئولیتی در رسیدگی به یادمان شهدای گمنام شهررا بر عهده نمی گیرد.اُف برما اگر بگذاریم که مادر شهیدی بگوید: ما تا به حال شهدا را نشناخته ایم و شهدا را بایستی همانگونه که در میدان جنگ بوده اند شناخت؛ چرا که اگر شناختی از شهدا داشتیم اینگونه با آنها عمل نمی کردیم.
,,
و امروز، بی خیال از وجود گمنامان زمینی ومشهوران آسمانی شویم. هر کاری کرده و هر عقیده ای که بخواهیم بر سر خاکی که خونشان را بر روی آن و برای حفظ آن ریخته اند، داشته باشیم. با این وصف هم باید بدانیم با هر عقیده ای که باشیم و باشید این فداییان اسلام و خلق، شایسته و بایسته احترامند.
,,
نباید بگذاریم برادر شهیدی از گمنامی آنها اینگونه بگوید که واقعاً چه سرّی در این میان وجود داشت که این شهدای گمنام باید ازهمان ابتدا با غربت و گمنامی هر چه بیشتر میهمان شهر ما می شدند و نباید به گونه ای عمل کنیم که سید شهیدان اهل قلم بگوید امروزه ما عکس شهداء را می بینیم و عکس شهداء عمل می کنیم.
,,
چه بزرگ عشقی که بر دل های عاشقان امروز می نشیند و بر دل شهر غریبی که در دور دست ها از مردمی ولایت مدار حرف میراند که تا پای جان بر گَرده دشمن، زنجیر غم و نکبت می زنند.
,,
چه عیدی بزرگی از لذت ولایت مداری در دل مردم این شهر امروز جای می گیرد و چه دلیر مردانی امروز، نه همچون نامشان گمنام، بلکه حقیقتاً با شکوه و عظمتی شگرف بر دستان خواهران و برادران خود و در پناه اشک های پدران و مادرانشان به قلب های همه ما سپرده می شوند.
,,
آفرین بر فرزندان این ملت که نه یک نسل بلکه از هر سه نسل خود را به زیر تابوت این عزیزان می رسانند تا این عیدی بزرگ را ارج نهند.
,,
یاسوج، خوشا به سعادتت که امروز یادگارانی از هشت سال استواری، فداکاری ، عزت آفرینی و حفظ خاک وناموس این ملت امروز در دل تو به یادگار گذاشته می شود؛ برای فرزندانت که مانده اند تا در آینده شهید شوند تا آینده بماند.
,,
خوشا به سعادتت که در این عصر نوگرایی و مد پرستی و پام خوان هایی که هر روزه افتخارشان الگو آفرینی دنیوی است، الگویی از آرمان ها و ارزش ها و سنت گرایی واقع گرایانه ای برای فرزندانت به نظاره آوردی تا باز هم به خود آییم که از کجاییم و به کجا رهسپاریم.
,,
یاسوج، شهر فاتحان از یاد رفته باری دیگر دست در دست هم و در کنار نسل سوم و چهارم انقلاب و پشت سر نسل اولی هایت به سوی آینده ای روشن و سراسر حماسه برای حفظ ارزشهای انسانی و اسلامیت قدم برمی داریم تا دشمن احساس نکند فرزندش، روزی در تاریخ خواهد خواند که علی تنها ماند؛ حتی اگر غریبانه تر از فرزندان گمنامت از سر هامان کوهها برآرند و ما هم غریبانه بر دستان مردمی دگر به خاک سپرده شویم.
,,
افتخاری است بس گران بزرگداشت ارزشها و یادمان پاسداری کردن با جان ومال از خاک و ناموس این سرزمین، برای همه هم نسلان من که آمده اند تا بگویند: آماده اند همچون سهراب ثانی ها و همچون صدیقی نژادها در این جنگ نرمِ مکتب ها و ایدئولوژیها، با خون خود جوهری برای نوشتن کتاب ایثار و فدارکاری و حفظ گذشته عاشورایی خویش و برای رسیدن به آینده ای سبز و سراسر نور آماده سازند.
,,
و با تمام عزت و وارستگی از تعلقات دنیوی به تمام دشمنان این مرز و تفکر اسلام ناب محمدی(ص)اعلام دارند که ای دشمنان خونخوار و بی شرم و خارج از دایره انسانیت و بشریت بدانید و تأمل کنید که معنای ولایت فقیه را بد فهمیده اید.
,,
بدانید که در این دوره از زندگی با الگو پردازی های بی اساس برای فرزندان ما نمی توانید مهر و تعصب و عزت شهداء را از جوانان ما بگیرید!!!!
,,
این شهداء هستند که ما را یاری کرده و ماییم که انصار دین خداییم.
,,
در نهایت این تاریخ است که بین ما قضاوت خواهد کرد، می مانیم و مبارزه می کنیم زیرا تا مبارزه هست ما هم هستیم و در این مسیر بی بازگشت، تا آخرین قطره خون خود برای نابودی بدخواهان این نظام و دشمنان ولایت ایستادگی می کنیم و مبارزه خواهیم کرد و نشان خوهیم داد که در میدان مبارزه،چه کسی مرد مبارزه خواهد بود.
,,
,
انتهای پیام /ش
,]
ارسال دیدگاه