فاطمه(س)الگویی برای همه تاریخ

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از حیا، «زهد»به معنی ترک دنیا و رهبانیت و بیگانگی از اجتماع نیست، بلکه حقیقت زهد همان آزادگی و عدم اسارت در چنگال دنیاست.

«زاهد»کسی است که اگر تمام دنیا را در اختیار داشته باشد دلبسته و وابسته به آن نباشد.اگر یک روز ببیندرضای خدا در این است که از همه آن چشم بپوشد،به این معامله حاضر باشد،و از جان و دل بگوید :«هر دو عالم را به دشمن ده که ما را دوست بس»
اگر یک روز حفظ آزادگی و شرف و ایمان در چشم پوشی از مال و جان و زندگی بود فریاد«هیهات منا الذله»بلند کند.
و به گفته قرآن مجید زاهد کسی است که نه برگذشته و آنچه از دست داده تأسف بخورد، و نه از آنچه فعلاً در اختیار دارد زیاد خوشحال باشد:لیکلا تأسوا علی ما فاتکم ولاتفرحوا بماآتیکم(۱)این به خاطر آن است که برآنچه از دست داده اید تأسف نخورید،
و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشید.
فاطمه، ایمان و قناعت
با این فراز کوتاه به سراغ شخصیت فاطمه علیه السلام در این زمینه از دیدگاه احادیث پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در کتب دیگران می رویم:
این حجر و دیگران در روایتی از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل کرده اند:او هنگامی که از سفر باز می گشت نخست سراغ دخترش فاطمه زهرا علیها السلام می آمد، و مدتی نزد او می ماند، ولی یک بار برای فاطمه الزهرا(س)دو دستبند از نقره و همچنین یک گردن بند و دو گوشواره ساخته بودند، و پرده ای بر در اطاق آویزان کرده بود.
هنگامی که پیامبر(ص)وارد شد و این منظره را دید بیرون آمد در حالی که آثار غضب در چهره اش نمایان بود،به مسجد آمد و بر منبر نشست .
فاطمه (س)دانست که ناخشنودی پیغمبر(ص)به خاطر همان مختصر زینت است،همه را نزد پدر فرستاد تا درراه خدا صرف کند.
هنگامی که چشم پیامبر(ص)به آن افتاد سه با فرمود:«فعلت،فداها ابوها»(۲)
فاطمه آنچه را می خواستم انجام داد، واضح است یک جفت دستبند نقره و گردن بند و گوشواره ای از نقره چندان بهایی ندارد، و ازآن بی بهانه تر پرده ساده ای است که انسان بر در اطاق بیاویزد، ولی پیغمبر اکرم (ص)همین را دون شأن فاطمه می شمرد، و افتخار و فضیلت او را در سجایای انسانیش می دانست.فاطمه علیها السلام این درس را از محضر پدر به خوبی آموخت ، هم زرق و برق دنیا را ترک گفت وو خود را اسارت آن رهائی بخشید، و هم آنچه داشت در راه خدا و بندگان محروم صزرف کرد.
در حدیثی که در «حلیه الاولیا»(۳)نقل شده، می خوانیم که فاطمه زهرا(س)حتی پوشش کافی در خانه برای آمدن میهمان های نامحرم نداشت که پیغمبر اکرم(ص)عبای خود را به او داد تا خود را بپوشاند و آماده برای آمدن میهمانان جهت عیادت او در بیماریش گردد.
داستان جهزیه فاطمه (س)و مراسم شب زفاف او که در نهایت سادگی برگزار شد دلیل روشن دیگری بر زهد و وارستگی کامل اوست.

پی نوشت ها

ا)ذخائر العقبی۵۴٫

۲)سوره ی حدید (۵۷)،آیه ی ۲۳٫

۳)الصواعق المرحقه ۱۰۹٫
انتهای پیام/پ