به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از سایت خبری آوای ماغر:مسئول پایگاه بسیج علوم انسانی و دانشجوی کارشناسی رشته اقتصاد دانشگاه شیراز در یادداشتی که در اختیار سایت خبری آوای ماغر گذاشت به فرهنگ کار جمعی به عنوان یکی ازجنبه های مهم سبک زندگی اشاره کرد و این فرهنگ را در جامعه ما کم رنگ دانست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای ماغر, آوای ماغر,,
عارف درخشان:با توجه به این که رهبر معظم انقلاب، حوزه ها، دانشگاه ها، مدیران دولتی، رسانه ها، اندیشمندان وبه خصوص جوانان را موظف دانسته که در مورد سبک زندگی تفکر کنند و به آسیب شناسی و چاره اندیشی برای آن در جامعه بپردازند. نگارنده سعی دارد تا به عنوان یک دانشجو به بررسی یکی ازجنبه های مهم سبک زندگی یعنی کارجمعی بپردازد .
,,
چرایی:
,کارشناسان علوم اجتماعی بر این باورند که مهم‌ترین عامل رشد در هر کشوری ابزار، فناوری و پول نیست، بلکه شاخص‌ترین محور رشد در هر سرزمینی، نیروی انسانی است که اتحاد و همکاری این نیروها می‌تواند موانع پیشرفت و آبادانی را سریعتر و با زحمت کمتری از سر راه بردارد، اما در جامعه ما هم چنان به کارگروهی با دیده شک و تردید نگاه می‌شود.
,,
متاسفانه فرهنگ کار جمعی در کشور ما چندان متداول نیست و در این باره عوامل متعددی دخیل است ، ازهمان کودکی با تفکرات لیبرالیستی این را یادمان داده اند یا بهتر بگویم به خردمان داده اند که باید به فکر این باشیم به تنهایی کار کنیم تا موفق شویم و پیشرفت کنیم مثال بارز آن هم ازمدارس برمی خیزد که کار جمعی در آن ها معنایی ندارد و مسئولان مدارس و کسانی که سرفصل های آموزشی را می نویسند این آیه صریح قرآن که می فرماید «تعاونوا علی البرّ و التّقوی» را فراموش کرده اند و طوری برنامه ریزی میکنند که بچه ها با این تفکر که در هر کاری باید یک نفر برنده و یک نفر بازنده وجود داشته باشد بزرگ می شوند.پس می توان گفت ضعف اساسی فرهنگ کار جمعی در جامعه ما به همین متولیان فرهنگی برمی گردد .
,,
همچنین عباس قاضی ها، استاد دانشکده مدیریت یکی از آفت های جدی فرهنگ کارجمعی را، تعدد و کثرت نهادهای فرهنگ ساز و آن هایی که متولی فرهنگ هستند می داند و معتقد است هر کدام از این نهادها به دنبال این هستند که سبقت را در مقام رقابت برای این کار فرهنگی که انجام داده اند، بربایند و چون تعداد این نهاد ها زیاد است، کارها موازی می شود و درنتیجه روحیه تعامل و تعاون و هماهنگی گروه ها، احزاب، جناح ها، مردم، قومیت ها و اقلیت ها از هم گسسته می شود.
,,
راهکار:
,در جامعه ما در اکثر کار ها همیشه یک نفر به عنوان رئیس یا کار فرما وجود دارد که نظرات خود را بر افراد به اصطلاح تحت امر خود تحمیل می کند و آنها نیز موظفند خواسته های او را اجرا کنند و از تفکرات هر چند غلطش پیروی کنند در صورتی که می توان دربسیاری ازکارها با فرهنگ سازی افراد جامعه را به این درک رساند که با حذف رئیس و رئیس بازی ، در سایه اعتماد به هم دیگر و مشورت کردن بسیاری از کارها را پیش برد و به دنبال آن، آن ها را متوجه کرد تا با تقسیم وظایف از فشاری که بر هر شخصی که به تنهایی کار می کند کاسته می شود و این به خودی خود نتایج بهتر با ضریب خطای کمتری به بارمی آورد.
,,
همچنین فرهنگ کار جمعی موجب بالا رفتن راندمان و بهتر شدن بهره وری خواهد شد که اگر چنین شود به طور قطع ازفرهنگ کار جمعی استقبال بیشتری خواهند کرد .
,,
لذا اگر بخواهیم جامعه از این مشکلات خارج شود باید برنامه ریزی گسترده جامع و عمیق تربیتی را که بر مبنای پذیرش منافع عمومی بر منافع فردی باشد را از طریق نهادهای فرهنگ ساز ترویج دهیم و آن ها را در لایه لایه های وجودی انسان قرار دهیم و تا می توانیم ریشه های فردیت و فرد گرایی را در جامعه بخشکانیم که:
,,
قطره دریاست ،اگر با دریاست ورنه او قطره و دریا ، دریاست.
,,
یادداشت از:عارف درخشان-دانشجوی کارشناسی رشته اقتصاد و مسئول پایگاه بسیج علوم انسانی دانشگاه شیراز
,,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه