رخصت عزای حسینی از هشتمین امام شیعیان(ع) + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت صبح توس، حادثه‌ای که زمین و آسمان بر آن عزا می‌گیرند و فرشتگان و ملائک بر مصیبت سومین امام شیعیان و خاندان پاکش اشک و ناله می‌کنند.

در چنین شب و روزهایی قافله سالار حسین(ع) برای احیاء امر خدا به سمت کوفه، همان شهری که اهل بیت(ع) خاطرات ظلم و ستم فراوانی از مردم آن دارند، حرکت می‌کنند.

غافل از آنکه سپاهی از دشمن به میزبانی او می‌آیند و با بستن آب بر روی خاندان سید و سالار شهیدان از آن‌ها پذیرایی می‌کنند.

          

از تیر سه شعبه بر گلوی طفل شش ماهه گرفته تا شهادت سید و سالار شهیدان میزبانی دشمنانی بود که خود را مسلمان می‌دانستند و محب رسول خدا(ص) بودند.

حالا امروز پس از قرن‌ها، شور حسینی در دل نوجوانان، جوانان و پیرانی که پس از عمری خدمتگزاری در دستگاه سیدالشهدا(ع) پیرغلام حسینی نام گرفته‌اند خاموش نشده است.
   

هیئت‌های مذهبی مشهد و عزاداران حسینی روز گذشته در میدان 15 خرداد مشهد تجمع کردند تا به سمت حرم مطهر رضوی حرکت کنند و رخصت عزای حسینی را به نیابت از مردم ایران از حضرت علی بن موسی الرضا(ع) طلب کنند.

کاروان نمادین سید الشهدا(ع) همراه با قافله کربلا از میدان 15 خرداد به سمت حرم مطهر رضوی حرکت کرده و علم‌های هیئت‌های عزاداری در مبدأ تجمع به چشم می خورد.

           

کاروان نمادین سیدالشهدا(ع) در مشهد یک فرق عمده‌ای با کاروان سید الشهدا(ع) داشت، آن هم اینکه وقتی کاروان وارد شهر مشهد شد همه مردم شهر و زائران به استقبال آن‌ها آمدند و با چهره گشوده از آن‌ها استقبال کردند اما از کاروان سیدالشهدا(ع) و فرزندانش با شمشیر و تازیانه استقبال شد.

به درستی شور حسینی در دل مردم این سرزمین چه کرده است که عاشقانه پیر و جوان لباس مشکی به تن کرده‌اند و در عقب این قافله حرکت می‌کنند.

             

برخی عاشقانه با پای برهنه از انتهای قافله به سمت علم‌ها می‌آیند و با یک «یا حسین» و چشمانی پر از اشک علم را بلند کرده و به رغم سنگینی، مسافت‌ها به جلو می‌رود.

اینجاست که آن بیت شعر جلوه می‌کند که «این حسین(ع) کیست که عالم همه دیوانه اوست، این چه شمعی‌ است که عالم همه پروانه اوست».

           

حرکت کاروان نمادین سیدالشهدا(ع) فرصتی را برای زائران امام هشتم(ع) ایجاد کرده است که خود را به بیرق‌های عزا تبرک کنند و به عزاداران التماس دعا بگویند و یا اینکه مریضان خود را به تجمع عزاداران بیاورند تا بیمار کربلا، امام سجاد(ع) گوشه نگاهی به آن‌ها نماید.

عزاداران حسینی با کاروان نمادین سیدالشهدا(ع) و علم‌های عزاداری و زائران و مجاوران به سمت حرم مطهر رضوی حرکت می‌کنند و مداحان اهل بیت(ع) به مدیحه سرایی می‌پردازند.

         

کاروان و عزاداران به روبروی حرم مطهر رضوی می‌رسند و علم‌ها کنار میدان استقرار پیدا می‌کنند و کاروان، شترها و سپاه نمادین عمر بن سعد در مقابل میدان جمع می‌شوند.

پس از آنکه همه در میدان حاضر می‌شوند، ناگهان طبل عزای سیدالشهدا(ع) به صدا در می‌آید و فریاد «یا حسین» فضای میدان را فرا می‌گیرد.

اطراف حرم مملوء از جمعیت عزادارانی شده است که آمده‌اند به نیابت از مردم سراسر کشور از امام رضا(ع) رخصت عزاداری امام حسین(ع) بگیرند.

هیئت‌های عزاداری با دم «ماه محرم، روزگار غم بود، قامت فاطمه دوباره خم بود»، « روزی که جلوه خدا بوده است، شش ماهه میدان‌دار کربلا بوده است» شروع به عزاداری می‌کنند و در انتها با ناله «یاابالفضل» عزای حسینی در این شهر رسمیت پیدا می‌کند.

انتهای پیام/