به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طنین یاس - گالیا توانگر «طعم شیرین خیال» فیلمی به کارگردانی "کمال تبریزی" نویسندگی " علی میر میرانی" و "نغمه ثمینی" و تهیه‌کنندگی "محمد علی حسین نژاد" ساخته سال 1393 است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین یاس,
کارگردان:کمال تبریزی، تهیه کننده: محمد علی حسین نژاد، نویسنده: علی میر میرایی و نغمه ثمینی، بازیگران: شهاب حسینی، نازنین بیاتی، نادر فلاح، نازنین فراهانی، پریوش نظریه ، موسیقی:مسعود سخاوت دوست، فیلم برداری:علی تبریزی، تدوین:بهرام دهقانی
خلاصه فیلم: داستان درباره دختر دانشجوی کرمانی است که عشقی متقابل بین او و استاد جوانش به وجود می‌آید. استاد شخصیتی عجیب و غریب دارد و از مدافعان سرسخت محیط زیست است. به همین دلیل پدر دختر درباره وی تحقیق می‌کند و به مواردی بر‌می‌خورد که خشونت پنهان استاد را می‌رساند و کتک کاری‌های وی باعث می‌شود، دختر نیز از ازدواج با وی منصرف شود تا این که مشخص می‌شود همه موضوع توطئه ای برای خراب کردن استاد جوان از سوی رییس دانشگاه برای پیش بردن پروژه خود بوده است. با این حال این دو به هم نمی‌رسند و استاد به مکانی نامعلوم می‌رود که کسی نمی‌داند کجاست.
داستان فیلم به همان اندازه ای که در خلاصه فیلم بیان شده داستانی یک خطی و کاملا رو راست است.به عبارتی از پیش لو رفته، درون مایه طنز داشته و به مقوله محیط زیست و استفاده از انرژی های پاک می پردازد. مستقیم گویی ها تا آنجا به پیش رفته اند که برخی منتقدین فیلم" طعم شیرین خیال" را یک برنامه آموزشی از زباله های دور نریختنی و استفاده از انرژی خورشیدی توصیف کرده اند. در فیلم از مسائل متعدد محیط زیستی کشورمان با عجله ، به صورت مستقیم گویی های تند و شعارگونه و به گونه "ام پی تری" سخن به میان می آید.چنانچه معدودی از این خیل چالش ها - که از اهمیت و اولویت بیشتری برخوردار می بودند- انتخاب می شد و به مدد نشان دادن تصاویر بیشتر از عواقب تخریب محیط زیست و به کارگیری دیالوگ های کمتر جذابیت بیشتری برای مخاطب ایجاد می شد،مطمئنا فیلم قابل تامل تر و اثر گذارتری در کارنامه کمال تبریزی خوش می نشست.
داستان فیلم در دل یک خانواده سنتی با گویش شیرین کرمانی رخ می دهد. رقم خوردن داستان فیلم در یکی از خطه های زیبای کشورمان به جز لوکشین های شمال کشور -که امثال جشنواره را قرق کرده بودند- هم از لحاظ بصری برای مخاطب تنوعی رقم زده و هم به پیشبرد هدف اصلی داستان که همانا تبلیغ برای استفاده از انرژی پاک خورشیدی بوده کمک قابل توجهی کرده است،چرا که کرمان سرزمین آفتاب و باد است.
یکی دیگر از نقاطی که این فیلم را از سایر کارهای جشنواره سی و سوم متمایز ساخته موضوع اصلی فیلم است که به دغدغه های محیط زیستی معطوف می شود.طعم شیرین خیال از لحاظ موضوعی در بین اکثر کارهای جشنواره امسال که به تِم خیانت در زندگی زناشویی پرداخته اند، متفاوت و مورد توجه می نمود.
اما ای کاش فیلمنامه قدری از فضای سفارشی فاصله می گرفت و لااقل به مدد اسپانسرهایی که از حمایت شان بر خوردار شده بود، کاری فاخرتر و ماندگارتر را رقم می زد. دقایق طولانی سخنرانی استاد در باب شیوه های استفاده از انرژی آنچنان مستقیم بیان می شود که گویی یک مقاله علمی را روخوانی می کنیم. تنها در برخی سکانس ها بازی خوب شهاب حسینی مستقیم گویی ها را به حاشیه می راند و لحظه ای ضعف های اساسی فیلم را در ذهن مخاطب کنار می زند. در صحنه هایی که تفکر و خیال قهرمان داستان "شیرین" به نمایش در می آید، کار به سمت نقاشی های کمیک استریپ می رود و این دقایق گاه آنچنان طولانی می شود که مخاطب را دلزده می کند. کلا فیلم طعم شیرین خیال را می توان با موضوعی حساس و سنگین که فاقد فیلمنامه ای منسجمی بوده ارزیابی کرد. متاسفانه بر روی فیلمنامه ای که می شد از لحاظ سوژه، بهترین کار امسال باشد، کمترین تلاشی برای متفاوت شدن و فاخر رقم خوردن صورت نگرفته است.
با این حال از این لحاظ که این فیلم ساده و کمیک توانسته مسائل مربوط به انرژی را به قدر ساده بیان کند که برای همه اقشار جامعه با هر سطح سوادی قابل درک باشد، در خور تقدیر و توجه است. تنها کاش در عین سادگی از شعار زدگی ها و مستقیم گویی ها کمی هم به دامن اشارات ظریف زیر پوستی از مصادیق مصرف انرژی در زندگی روزمره مان در می افتاد.
متاسفانه این توجیه که اساس کار موضوعات علمی بوده و نمی شده از مستقیم گویی ها فاصله گرفت بنا به تجربه سینمای روز دنیا ، توجیه کارسازی به نظر نمی رسد. چرا که در برخی از آثار سینمایی روز دنیا که اساسا موضوع علمی نیز دارند، جذابیت های مورد نظر مخاطب نیز به مدد فیلمنامه و داستان منسجم و پخته فیلم شکل گرفته است. به نظر می رسد که اگر بیشتر از تصویر به جای کلام استفاده می شد و تصاویر عواقب بد بی توجهی به محیط زیست را پیش روی مخاطب قرار می دادند ، کار با روندی سینمایی تر خلق می شد. در حال حاضر با اثری روبروییم که بیشتر به بخشی از یک مجموعه تلویزیونی شباهت دارد.
طعم شیرین خیال از این لحاظ که موضوع و سوژه متفاوت در عین حال به روز و مهمی را نشانه رفته قابل تقدیر است و حتی می توان گفت: شاید به زودی سر آغاز ساخت فیلم هایی با تِم محیط زیستی واقع شود.
انتهای پیام/خ
کارگردان:کمال تبریزی، تهیه کننده: محمد علی حسین نژاد، نویسنده: علی میر میرایی و نغمه ثمینی، بازیگران: شهاب حسینی، نازنین بیاتی، نادر فلاح، نازنین فراهانی، پریوش نظریه ، موسیقی:مسعود سخاوت دوست، فیلم برداری:علی تبریزی، تدوین:بهرام دهقانی
خلاصه فیلم: داستان درباره دختر دانشجوی کرمانی است که عشقی متقابل بین او و استاد جوانش به وجود می‌آید. استاد شخصیتی عجیب و غریب دارد و از مدافعان سرسخت محیط زیست است. به همین دلیل پدر دختر درباره وی تحقیق می‌کند و به مواردی بر‌می‌خورد که خشونت پنهان استاد را می‌رساند و کتک کاری‌های وی باعث می‌شود، دختر نیز از ازدواج با وی منصرف شود تا این که مشخص می‌شود همه موضوع توطئه ای برای خراب کردن استاد جوان از سوی رییس دانشگاه برای پیش بردن پروژه خود بوده است. با این حال این دو به هم نمی‌رسند و استاد به مکانی نامعلوم می‌رود که کسی نمی‌داند کجاست.
داستان فیلم به همان اندازه ای که در خلاصه فیلم بیان شده داستانی یک خطی و کاملا رو راست است.به عبارتی از پیش لو رفته، درون مایه طنز داشته و به مقوله محیط زیست و استفاده از انرژی های پاک می پردازد. مستقیم گویی ها تا آنجا به پیش رفته اند که برخی منتقدین فیلم" طعم شیرین خیال" را یک برنامه آموزشی از زباله های دور نریختنی و استفاده از انرژی خورشیدی توصیف کرده اند. در فیلم از مسائل متعدد محیط زیستی کشورمان با عجله ، به صورت مستقیم گویی های تند و شعارگونه و به گونه "ام پی تری" سخن به میان می آید.چنانچه معدودی از این خیل چالش ها - که از اهمیت و اولویت بیشتری برخوردار می بودند- انتخاب می شد و به مدد نشان دادن تصاویر بیشتر از عواقب تخریب محیط زیست و به کارگیری دیالوگ های کمتر جذابیت بیشتری برای مخاطب ایجاد می شد،مطمئنا فیلم قابل تامل تر و اثر گذارتری در کارنامه کمال تبریزی خوش می نشست.
داستان فیلم در دل یک خانواده سنتی با گویش شیرین کرمانی رخ می دهد. رقم خوردن داستان فیلم در یکی از خطه های زیبای کشورمان به جز لوکشین های شمال کشور -که امثال جشنواره را قرق کرده بودند- هم از لحاظ بصری برای مخاطب تنوعی رقم زده و هم به پیشبرد هدف اصلی داستان که همانا تبلیغ برای استفاده از انرژی پاک خورشیدی بوده کمک قابل توجهی کرده است،چرا که کرمان سرزمین آفتاب و باد است.
یکی دیگر از نقاطی که این فیلم را از سایر کارهای جشنواره سی و سوم متمایز ساخته موضوع اصلی فیلم است که به دغدغه های محیط زیستی معطوف می شود.طعم شیرین خیال از لحاظ موضوعی در بین اکثر کارهای جشنواره امسال که به تِم خیانت در زندگی زناشویی پرداخته اند، متفاوت و مورد توجه می نمود.
اما ای کاش فیلمنامه قدری از فضای سفارشی فاصله می گرفت و لااقل به مدد اسپانسرهایی که از حمایت شان بر خوردار شده بود، کاری فاخرتر و ماندگارتر را رقم می زد. دقایق طولانی سخنرانی استاد در باب شیوه های استفاده از انرژی آنچنان مستقیم بیان می شود که گویی یک مقاله علمی را روخوانی می کنیم. تنها در برخی سکانس ها بازی خوب شهاب حسینی مستقیم گویی ها را به حاشیه می راند و لحظه ای ضعف های اساسی فیلم را در ذهن مخاطب کنار می زند. در صحنه هایی که تفکر و خیال قهرمان داستان "شیرین" به نمایش در می آید، کار به سمت نقاشی های کمیک استریپ می رود و این دقایق گاه آنچنان طولانی می شود که مخاطب را دلزده می کند. کلا فیلم طعم شیرین خیال را می توان با موضوعی حساس و سنگین که فاقد فیلمنامه ای منسجمی بوده ارزیابی کرد. متاسفانه بر روی فیلمنامه ای که می شد از لحاظ سوژه، بهترین کار امسال باشد، کمترین تلاشی برای متفاوت شدن و فاخر رقم خوردن صورت نگرفته است.
با این حال از این لحاظ که این فیلم ساده و کمیک توانسته مسائل مربوط به انرژی را به قدر ساده بیان کند که برای همه اقشار جامعه با هر سطح سوادی قابل درک باشد، در خور تقدیر و توجه است. تنها کاش در عین سادگی از شعار زدگی ها و مستقیم گویی ها کمی هم به دامن اشارات ظریف زیر پوستی از مصادیق مصرف انرژی در زندگی روزمره مان در می افتاد.
متاسفانه این توجیه که اساس کار موضوعات علمی بوده و نمی شده از مستقیم گویی ها فاصله گرفت بنا به تجربه سینمای روز دنیا ، توجیه کارسازی به نظر نمی رسد. چرا که در برخی از آثار سینمایی روز دنیا که اساسا موضوع علمی نیز دارند، جذابیت های مورد نظر مخاطب نیز به مدد فیلمنامه و داستان منسجم و پخته فیلم شکل گرفته است. به نظر می رسد که اگر بیشتر از تصویر به جای کلام استفاده می شد و تصاویر عواقب بد بی توجهی به محیط زیست را پیش روی مخاطب قرار می دادند ، کار با روندی سینمایی تر خلق می شد. در حال حاضر با اثری روبروییم که بیشتر به بخشی از یک مجموعه تلویزیونی شباهت دارد.
طعم شیرین خیال از این لحاظ که موضوع و سوژه متفاوت در عین حال به روز و مهمی را نشانه رفته قابل تقدیر است و حتی می توان گفت: شاید به زودی سر آغاز ساخت فیلم هایی با تِم محیط زیستی واقع شود.
انتهای پیام/خ
کارگردان:کمال تبریزی، تهیه کننده: محمد علی حسین نژاد، نویسنده: علی میر میرایی و نغمه ثمینی، بازیگران: شهاب حسینی، نازنین بیاتی، نادر فلاح، نازنین فراهانی، پریوش نظریه ، موسیقی:مسعود سخاوت دوست، فیلم برداری:علی تبریزی، تدوین:بهرام دهقانی
خلاصه فیلم: داستان درباره دختر دانشجوی کرمانی است که عشقی متقابل بین او و استاد جوانش به وجود می‌آید. استاد شخصیتی عجیب و غریب دارد و از مدافعان سرسخت محیط زیست است. به همین دلیل پدر دختر درباره وی تحقیق می‌کند و به مواردی بر‌می‌خورد که خشونت پنهان استاد را می‌رساند و کتک کاری‌های وی باعث می‌شود، دختر نیز از ازدواج با وی منصرف شود تا این که مشخص می‌شود همه موضوع توطئه ای برای خراب کردن استاد جوان از سوی رییس دانشگاه برای پیش بردن پروژه خود بوده است. با این حال این دو به هم نمی‌رسند و استاد به مکانی نامعلوم می‌رود که کسی نمی‌داند کجاست.
داستان فیلم به همان اندازه ای که در خلاصه فیلم بیان شده داستانی یک خطی و کاملا رو راست است.به عبارتی از پیش لو رفته، درون مایه طنز داشته و به مقوله محیط زیست و استفاده از انرژی های پاک می پردازد. مستقیم گویی ها تا آنجا به پیش رفته اند که برخی منتقدین فیلم" طعم شیرین خیال" را یک برنامه آموزشی از زباله های دور نریختنی و استفاده از انرژی خورشیدی توصیف کرده اند. در فیلم از مسائل متعدد محیط زیستی کشورمان با عجله ، به صورت مستقیم گویی های تند و شعارگونه و به گونه "ام پی تری" سخن به میان می آید.چنانچه معدودی از این خیل چالش ها - که از اهمیت و اولویت بیشتری برخوردار می بودند- انتخاب می شد و به مدد نشان دادن تصاویر بیشتر از عواقب تخریب محیط زیست و به کارگیری دیالوگ های کمتر جذابیت بیشتری برای مخاطب ایجاد می شد،مطمئنا فیلم قابل تامل تر و اثر گذارتری در کارنامه کمال تبریزی خوش می نشست.
داستان فیلم در دل یک خانواده سنتی با گویش شیرین کرمانی رخ می دهد. رقم خوردن داستان فیلم در یکی از خطه های زیبای کشورمان به جز لوکشین های شمال کشور -که امثال جشنواره را قرق کرده بودند- هم از لحاظ بصری برای مخاطب تنوعی رقم زده و هم به پیشبرد هدف اصلی داستان که همانا تبلیغ برای استفاده از انرژی پاک خورشیدی بوده کمک قابل توجهی کرده است،چرا که کرمان سرزمین آفتاب و باد است.
یکی دیگر از نقاطی که این فیلم را از سایر کارهای جشنواره سی و سوم متمایز ساخته موضوع اصلی فیلم است که به دغدغه های محیط زیستی معطوف می شود.طعم شیرین خیال از لحاظ موضوعی در بین اکثر کارهای جشنواره امسال که به تِم خیانت در زندگی زناشویی پرداخته اند، متفاوت و مورد توجه می نمود.
اما ای کاش فیلمنامه قدری از فضای سفارشی فاصله می گرفت و لااقل به مدد اسپانسرهایی که از حمایت شان بر خوردار شده بود، کاری فاخرتر و ماندگارتر را رقم می زد. دقایق طولانی سخنرانی استاد در باب شیوه های استفاده از انرژی آنچنان مستقیم بیان می شود که گویی یک مقاله علمی را روخوانی می کنیم. تنها در برخی سکانس ها بازی خوب شهاب حسینی مستقیم گویی ها را به حاشیه می راند و لحظه ای ضعف های اساسی فیلم را در ذهن مخاطب کنار می زند. در صحنه هایی که تفکر و خیال قهرمان داستان "شیرین" به نمایش در می آید، کار به سمت نقاشی های کمیک استریپ می رود و این دقایق گاه آنچنان طولانی می شود که مخاطب را دلزده می کند. کلا فیلم طعم شیرین خیال را می توان با موضوعی حساس و سنگین که فاقد فیلمنامه ای منسجمی بوده ارزیابی کرد. متاسفانه بر روی فیلمنامه ای که می شد از لحاظ سوژه، بهترین کار امسال باشد، کمترین تلاشی برای متفاوت شدن و فاخر رقم خوردن صورت نگرفته است.
با این حال از این لحاظ که این فیلم ساده و کمیک توانسته مسائل مربوط به انرژی را به قدر ساده بیان کند که برای همه اقشار جامعه با هر سطح سوادی قابل درک باشد، در خور تقدیر و توجه است. تنها کاش در عین سادگی از شعار زدگی ها و مستقیم گویی ها کمی هم به دامن اشارات ظریف زیر پوستی از مصادیق مصرف انرژی در زندگی روزمره مان در می افتاد.
متاسفانه این توجیه که اساس کار موضوعات علمی بوده و نمی شده از مستقیم گویی ها فاصله گرفت بنا به تجربه سینمای روز دنیا ، توجیه کارسازی به نظر نمی رسد. چرا که در برخی از آثار سینمایی روز دنیا که اساسا موضوع علمی نیز دارند، جذابیت های مورد نظر مخاطب نیز به مدد فیلمنامه و داستان منسجم و پخته فیلم شکل گرفته است. به نظر می رسد که اگر بیشتر از تصویر به جای کلام استفاده می شد و تصاویر عواقب بد بی توجهی به محیط زیست را پیش روی مخاطب قرار می دادند ، کار با روندی سینمایی تر خلق می شد. در حال حاضر با اثری روبروییم که بیشتر به بخشی از یک مجموعه تلویزیونی شباهت دارد.
طعم شیرین خیال از این لحاظ که موضوع و سوژه متفاوت در عین حال به روز و مهمی را نشانه رفته قابل تقدیر است و حتی می توان گفت: شاید به زودی سر آغاز ساخت فیلم هایی با تِم محیط زیستی واقع شود.
انتهای پیام/خ
کارگردان:کمال تبریزی، تهیه کننده: محمد علی حسین نژاد، نویسنده: علی میر میرایی و نغمه ثمینی، بازیگران: شهاب حسینی، نازنین بیاتی، نادر فلاح، نازنین فراهانی، پریوش نظریه ، موسیقی:مسعود سخاوت دوست، فیلم برداری:علی تبریزی، تدوین:بهرام دهقانی
خلاصه فیلم: داستان درباره دختر دانشجوی کرمانی است که عشقی متقابل بین او و استاد جوانش به وجود می‌آید. استاد شخصیتی عجیب و غریب دارد و از مدافعان سرسخت محیط زیست است. به همین دلیل پدر دختر درباره وی تحقیق می‌کند و به مواردی بر‌می‌خورد که خشونت پنهان استاد را می‌رساند و کتک کاری‌های وی باعث می‌شود، دختر نیز از ازدواج با وی منصرف شود تا این که مشخص می‌شود همه موضوع توطئه ای برای خراب کردن استاد جوان از سوی رییس دانشگاه برای پیش بردن پروژه خود بوده است. با این حال این دو به هم نمی‌رسند و استاد به مکانی نامعلوم می‌رود که کسی نمی‌داند کجاست.
داستان فیلم به همان اندازه ای که در خلاصه فیلم بیان شده داستانی یک خطی و کاملا رو راست است.به عبارتی از پیش لو رفته، درون مایه طنز داشته و به مقوله محیط زیست و استفاده از انرژی های پاک می پردازد. مستقیم گویی ها تا آنجا به پیش رفته اند که برخی منتقدین فیلم" طعم شیرین خیال" را یک برنامه آموزشی از زباله های دور نریختنی و استفاده از انرژی خورشیدی توصیف کرده اند. در فیلم از مسائل متعدد محیط زیستی کشورمان با عجله ، به صورت مستقیم گویی های تند و شعارگونه و به گونه "ام پی تری" سخن به میان می آید.چنانچه معدودی از این خیل چالش ها - که از اهمیت و اولویت بیشتری برخوردار می بودند- انتخاب می شد و به مدد نشان دادن تصاویر بیشتر از عواقب تخریب محیط زیست و به کارگیری دیالوگ های کمتر جذابیت بیشتری برای مخاطب ایجاد می شد،مطمئنا فیلم قابل تامل تر و اثر گذارتری در کارنامه کمال تبریزی خوش می نشست.
داستان فیلم در دل یک خانواده سنتی با گویش شیرین کرمانی رخ می دهد. رقم خوردن داستان فیلم در یکی از خطه های زیبای کشورمان به جز لوکشین های شمال کشور -که امثال جشنواره را قرق کرده بودند- هم از لحاظ بصری برای مخاطب تنوعی رقم زده و هم به پیشبرد هدف اصلی داستان که همانا تبلیغ برای استفاده از انرژی پاک خورشیدی بوده کمک قابل توجهی کرده است،چرا که کرمان سرزمین آفتاب و باد است.
یکی دیگر از نقاطی که این فیلم را از سایر کارهای جشنواره سی و سوم متمایز ساخته موضوع اصلی فیلم است که به دغدغه های محیط زیستی معطوف می شود.طعم شیرین خیال از لحاظ موضوعی در بین اکثر کارهای جشنواره امسال که به تِم خیانت در زندگی زناشویی پرداخته اند، متفاوت و مورد توجه می نمود.
اما ای کاش فیلمنامه قدری از فضای سفارشی فاصله می گرفت و لااقل به مدد اسپانسرهایی که از حمایت شان بر خوردار شده بود، کاری فاخرتر و ماندگارتر را رقم می زد. دقایق طولانی سخنرانی استاد در باب شیوه های استفاده از انرژی آنچنان مستقیم بیان می شود که گویی یک مقاله علمی را روخوانی می کنیم. تنها در برخی سکانس ها بازی خوب شهاب حسینی مستقیم گویی ها را به حاشیه می راند و لحظه ای ضعف های اساسی فیلم را در ذهن مخاطب کنار می زند. در صحنه هایی که تفکر و خیال قهرمان داستان "شیرین" به نمایش در می آید، کار به سمت نقاشی های کمیک استریپ می رود و این دقایق گاه آنچنان طولانی می شود که مخاطب را دلزده می کند. کلا فیلم طعم شیرین خیال را می توان با موضوعی حساس و سنگین که فاقد فیلمنامه ای منسجمی بوده ارزیابی کرد. متاسفانه بر روی فیلمنامه ای که می شد از لحاظ سوژه، بهترین کار امسال باشد، کمترین تلاشی برای متفاوت شدن و فاخر رقم خوردن صورت نگرفته است.
با این حال از این لحاظ که این فیلم ساده و کمیک توانسته مسائل مربوط به انرژی را به قدر ساده بیان کند که برای همه اقشار جامعه با هر سطح سوادی قابل درک باشد، در خور تقدیر و توجه است. تنها کاش در عین سادگی از شعار زدگی ها و مستقیم گویی ها کمی هم به دامن اشارات ظریف زیر پوستی از مصادیق مصرف انرژی در زندگی روزمره مان در می افتاد.
متاسفانه این توجیه که اساس کار موضوعات علمی بوده و نمی شده از مستقیم گویی ها فاصله گرفت بنا به تجربه سینمای روز دنیا ، توجیه کارسازی به نظر نمی رسد. چرا که در برخی از آثار سینمایی روز دنیا که اساسا موضوع علمی نیز دارند، جذابیت های مورد نظر مخاطب نیز به مدد فیلمنامه و داستان منسجم و پخته فیلم شکل گرفته است. به نظر می رسد که اگر بیشتر از تصویر به جای کلام استفاده می شد و تصاویر عواقب بد بی توجهی به محیط زیست را پیش روی مخاطب قرار می دادند ، کار با روندی سینمایی تر خلق می شد. در حال حاضر با اثری روبروییم که بیشتر به بخشی از یک مجموعه تلویزیونی شباهت دارد.
طعم شیرین خیال از این لحاظ که موضوع و سوژه متفاوت در عین حال به روز و مهمی را نشانه رفته قابل تقدیر است و حتی می توان گفت: شاید به زودی سر آغاز ساخت فیلم هایی با تِم محیط زیستی واقع شود.
انتهای پیام/خ
,
کارگردان:کمال تبریزی، تهیه کننده: محمد علی حسین نژاد، نویسنده: علی میر میرایی و نغمه ثمینی، بازیگران: شهاب حسینی، نازنین بیاتی، نادر فلاح، نازنین فراهانی، پریوش نظریه ، موسیقی:مسعود سخاوت دوست، فیلم برداری:علی تبریزی، تدوین:بهرام دهقانی
,
, ,
خلاصه فیلم: داستان درباره دختر دانشجوی کرمانی است که عشقی متقابل بین او و استاد جوانش به وجود می‌آید. استاد شخصیتی عجیب و غریب دارد و از مدافعان سرسخت محیط زیست است. به همین دلیل پدر دختر درباره وی تحقیق می‌کند و به مواردی بر‌می‌خورد که خشونت پنهان استاد را می‌رساند و کتک کاری‌های وی باعث می‌شود، دختر نیز از ازدواج با وی منصرف شود تا این که مشخص می‌شود همه موضوع توطئه ای برای خراب کردن استاد جوان از سوی رییس دانشگاه برای پیش بردن پروژه خود بوده است. با این حال این دو به هم نمی‌رسند و استاد به مکانی نامعلوم می‌رود که کسی نمی‌داند کجاست.
,,
داستان فیلم به همان اندازه ای که در خلاصه فیلم بیان شده داستانی یک خطی و کاملا رو راست است.به عبارتی از پیش لو رفته، درون مایه طنز داشته و به مقوله محیط زیست و استفاده از انرژی های پاک می پردازد. مستقیم گویی ها تا آنجا به پیش رفته اند که برخی منتقدین فیلم" طعم شیرین خیال" را یک برنامه آموزشی از زباله های دور نریختنی و استفاده از انرژی خورشیدی توصیف کرده اند. در فیلم از مسائل متعدد محیط زیستی کشورمان با عجله ، به صورت مستقیم گویی های تند و شعارگونه و به گونه "ام پی تری" سخن به میان می آید.چنانچه معدودی از این خیل چالش ها - که از اهمیت و اولویت بیشتری برخوردار می بودند- انتخاب می شد و به مدد نشان دادن تصاویر بیشتر از عواقب تخریب محیط زیست و به کارگیری دیالوگ های کمتر جذابیت بیشتری برای مخاطب ایجاد می شد،مطمئنا فیلم قابل تامل تر و اثر گذارتری در کارنامه کمال تبریزی خوش می نشست.
,,
, , ,
داستان فیلم در دل یک خانواده سنتی با گویش شیرین کرمانی رخ می دهد. رقم خوردن داستان فیلم در یکی از خطه های زیبای کشورمان به جز لوکشین های شمال کشور -که امثال جشنواره را قرق کرده بودند- هم از لحاظ بصری برای مخاطب تنوعی رقم زده و هم به پیشبرد هدف اصلی داستان که همانا تبلیغ برای استفاده از انرژی پاک خورشیدی بوده کمک قابل توجهی کرده است،چرا که کرمان سرزمین آفتاب و باد است.
,,
یکی دیگر از نقاطی که این فیلم را از سایر کارهای جشنواره سی و سوم متمایز ساخته موضوع اصلی فیلم است که به دغدغه های محیط زیستی معطوف می شود.طعم شیرین خیال از لحاظ موضوعی در بین اکثر کارهای جشنواره امسال که به تِم خیانت در زندگی زناشویی پرداخته اند، متفاوت و مورد توجه می نمود.
,,
اما ای کاش فیلمنامه قدری از فضای سفارشی فاصله می گرفت و لااقل به مدد اسپانسرهایی که از حمایت شان بر خوردار شده بود، کاری فاخرتر و ماندگارتر را رقم می زد. دقایق طولانی سخنرانی استاد در باب شیوه های استفاده از انرژی آنچنان مستقیم بیان می شود که گویی یک مقاله علمی را روخوانی می کنیم. تنها در برخی سکانس ها بازی خوب شهاب حسینی مستقیم گویی ها را به حاشیه می راند و لحظه ای ضعف های اساسی فیلم را در ذهن مخاطب کنار می زند. در صحنه هایی که تفکر و خیال قهرمان داستان "شیرین" به نمایش در می آید، کار به سمت نقاشی های کمیک استریپ می رود و این دقایق گاه آنچنان طولانی می شود که مخاطب را دلزده می کند. کلا فیلم طعم شیرین خیال را می توان با موضوعی حساس و سنگین که فاقد فیلمنامه ای منسجمی بوده ارزیابی کرد. متاسفانه بر روی فیلمنامه ای که می شد از لحاظ سوژه، بهترین کار امسال باشد، کمترین تلاشی برای متفاوت شدن و فاخر رقم خوردن صورت نگرفته است.
,,
با این حال از این لحاظ که این فیلم ساده و کمیک توانسته مسائل مربوط به انرژی را به قدر ساده بیان کند که برای همه اقشار جامعه با هر سطح سوادی قابل درک باشد، در خور تقدیر و توجه است. تنها کاش در عین سادگی از شعار زدگی ها و مستقیم گویی ها کمی هم به دامن اشارات ظریف زیر پوستی از مصادیق مصرف انرژی در زندگی روزمره مان در می افتاد.
,
, , ,
متاسفانه این توجیه که اساس کار موضوعات علمی بوده و نمی شده از مستقیم گویی ها فاصله گرفت بنا به تجربه سینمای روز دنیا ، توجیه کارسازی به نظر نمی رسد. چرا که در برخی از آثار سینمایی روز دنیا که اساسا موضوع علمی نیز دارند، جذابیت های مورد نظر مخاطب نیز به مدد فیلمنامه و داستان منسجم و پخته فیلم شکل گرفته است. به نظر می رسد که اگر بیشتر از تصویر به جای کلام استفاده می شد و تصاویر عواقب بد بی توجهی به محیط زیست را پیش روی مخاطب قرار می دادند ، کار با روندی سینمایی تر خلق می شد. در حال حاضر با اثری روبروییم که بیشتر به بخشی از یک مجموعه تلویزیونی شباهت دارد.
,,
طعم شیرین خیال از این لحاظ که موضوع و سوژه متفاوت در عین حال به روز و مهمی را نشانه رفته قابل تقدیر است و حتی می توان گفت: شاید به زودی سر آغاز ساخت فیلم هایی با تِم محیط زیستی واقع شود.
,,
انتهای پیام/خ
,]
ارسال دیدگاه