خطرفرهنگ بیگانه بیخ گوش نوجوانان ایرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سفیرافلاک؛ دانش آموزان امروزی ایران دانش آموزانی اند که تلاش شده برایشان آنچه که نیاز است فراهم شود.ازمطالبه گری برای آموزش تا دغدغه های رفاهی  وتعیین وزیر باصلاحیت ،اقداماتی است که این سال ها درمحافل آموزشی وخدمات رسانی،داعیه داران رابه فعالیت واداشته است.دغدغه هایی ازجمله محتوای متون آموزشی،سطح کیفی آموزش،رفاه دانش آموزان،سطح کیفی آموزگاران وحتی رفاه معلمان ،همگی براین اصول استوارند که  باید دانش آموزان ایرانی را برای ساختن ایرانی آباد آماده کرد.

اهمیت یافتن دانش آموزان زمانی  ملموس می شود که هرساله روزی را به عنوان شان ارج می نهیم وبه یاد 13آبان سال57 وگرامی داشتن شهدای این واقعه،مدارس راگلباران می کنیم.این واقعه مهم مبنایی شد برای اینکه بدانیم دانش آموزان چرخ اصلی توسعه،حمایت وپابرجایی نظامی است که برای سرپانگه داشتنش خون هزاران جوان ونوجوان ریخته شده است.

دانش آموزان ایرانی طی مسیرسی وچندساله انقلاب، دوران پرفراز ونشیبی را سپری کرده اند.درجریان تظاهرات قبل از انقلاب همیشه میدان داربودند وپس از پیروزی انقلاب،جلودار نبرد بادشمن بعثی شدند.دردهه سازندگی باتمام فقری که سطح وسیعی ازجامعه ایران را دربرگرفته بود،زیرنورکورمال فانوس وشدت سرمای زمستانِ بی رحم آن سالها، کتاب های فارسی و ریاضی وعلومشان راازبرکردند تادرزمان اصلاحات ،مستمعین خوبی برای کرسی های آزاداندیشی روشن فکران باشند.انقلاب که وارد سومین دهه خودشد،دانش آموزان ایرانی نیز پابه پای انقلاب شکفتند.درخیلی ازالمپیادهای جهانی وبین المللی درخشیدندوجشنواره های زیادی رابانام خود مزین کردند.برای خودشان مجلس دارشدند وشورای تصمیم گیری برای خودتشکیل دادند.

این قشرازجامعه،تاآنجا پیش رفتند که نخبگانه درتصمیم گیری امورکشوری،مشاوران جوان رییس جمهورشدند واهرم تازه ای  شدند در قوه مجریه.

این سال ها دیگردانش آموزان ایرانی، دود گردسوزخورده شب های سرد زمستانی نیستند ومسافت ها را تا مدرسه باپای پیاده وکفش های پاره طی نمی کنند. این سال ها نوجوانان ایرانی، باسرویس  مخصوص به مدرسه می روند،بانوت بوک مشق شب می نویسند وبا ویدئو پروژکتور، تمرینات ریاضی پای تخته معلم را حل می کنند.درمسابقات رباتیک شرکت می کنند وهواپیما هوامی کنند.هواپیماهایی که سالها پیش باکاغذ درست می کردند ودرکوچه ها هوامی کردند.

دوران خوش دانش آموزی راباید دراین سالها حس کرد.دورانی که اکثر ما سالها پیش  آن راحس کردیم وخاطرات نداشته های آن سال ها رامرورمی کنیم، دورانی که خواهروبرادروپسرعمه ودخترخاله و..باهم پابه حیاط کوچک مدرسه می گذاشتند، دوران نداشته ها بود.این سالها که هرخانواده ای برای رفاه فرزندش درجامعه ومدرسه، طعم داشتن خواهروبرادر هم مدرسه ای رااز فرزندش دریغ کرده است،دوران داشتنی هاست.عصررایانه وربات وماهواره وموبایل.دوره مردعنکبوتی وباربی وعصریخبندان.

این روزها دانش آموزان طعم خوش الکترونیک ودیجیتال رامی چشند.داعیه داردارند.مسئولین دغدغه مند دارند.والدین باسواد وبه روز دارند.امکانات آسایشی دارنداما...

اما محتوای آموزشی این سال های دانش آموزان ایرانی هربار تغییراتی به خود می بیند.فناوری این عصر باعث شده تا متون اخلاقی وادبیاتی کم کم ازکتاب های دانش آموزان رخت ببندد.دیگر کوکب خانم زن خانه داری نیست،کبری هربارکه کتابش راگم می کند مادرش بهترش رابرایش می گیرد،حسنک باحیواناتش برخورد خوبی ندارد؛مادرآبگوشت نمی پزد ودیگرژاله به گلدان ها آب نمی دهد چون گلدان خانه شان مصنوعی است که ازکشورهمسایه وارد شده است.آقای هاشمی ؛خانه نشین شده است ودیگرایران رانمی گردد.مسافرت کردن دیگربه مزاج همه خوش نمی آید.

زیبایی تلاش وکوشش،سرزدن وعیادت ازمریض،مهرمادری ومحبت  درجمع خانواده وخیلی دیگرازاصول اخلاقی درفرهنگ اسلامی،درکتابها رنگ باخته است.

واقعیت این است که دوستی های مدرسه ای  هم مانند گذشته محکم نیست.بیشترهم شاگردی ها روابط دوستی مستحکمی ندارندوترجیح می دهند اوقاتشان رابا درفضای مجازی سرکنند.فاصله بین نوجوانان کمترشده وتقریبا سطح وسیعی از نوجوانان شهرها رادرخود جای داده است.

رشدوپیشرفت تکنولوژی خوب است.موفقیت دانش آموزان ایرانی درعرصه های بین المللی عالی است.رفاه نوجوانان درحدمطلوبی است .اما ....

اما هجوم خاموش فرهنگ بیگانه ازطریق تکنولوژی وتاثیرگزاری آن برروی سبک زندگی خانواده ها ،نوجوانان را ازهویت واقعی شان دور می کند.فرهنگ دیجیتالی رابه خورد نوجوان ایرانی دادن،پیامدی جزبی هویت کردن او ودورساختن از اصول اساسی فرهنگ ایرانی-اسلامی ندارد. مسئولین باید دربرنامه ریزی آموزشی خود این موارد رابازبینی کنند وبرای جلوگیری از این مشکل چاره جویی کنند.

انتهای پیام/