لگد به یک عمر خاطره خوب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا  در تاریخ بازی های لیگ برتر خیلی کم بودند تیم هایی که رکورد این چنینی از خود ثبت کردند و برای مثال در طول یک نیم فصل هیچ بردی را کسب نکردند. همه در کرمان امیدوارند که بازی یکشنبه آینده با داماش این فرصت را در اختیار مس قرار بگذارد که اجازه ندهد از آن دست تیم هایی شود که یک آمار شرم آور را در تاریخ این بازی ها به نام خود ثبت می کنند. اما جدا از این دست آمارهای ناامید کننده، هواداران مس نمی خواهند چیزهای دیگری را با مس این فصل از دست بدهند، چیزهایی که به نوعی نماد و برند مس محسوب می شدند و همیشه موردی برای افتخار و استناد مسی ها بودند اما در این فصل مسیر را به گونه ای دیگر طی می کنند.

 

مثلا ادینهو که اسطوره باشگاه مس محسوب می شد و برای هواداران مس رفته رفته تبدیل به یک بازیکن افسانه ای شده بود، اما در این فصل همه آنچه که در گذشته در کرمان کسب کرده بود را به حراج گذاشته است!


 

ادینهو روزی که با بازگشتش به کرمان موجی از شادی را منفجر کرد، به عنوان بازیکنی آمد که قرار بود همانند سال های قبل یک تنه گره از کار مس باز کند. قرار بود مشکل گلزنی مس را همانند همان سال هایی که در این تیم توپ می زد را حل کند و دغدغه هواداران را به حداقل برساند اما حالا او خودش شده است دغدغه! او سه گل را برای مس این فصل زده است و دو برابر آن را به ثمر نرسانده! هرچند او همانند بازی با استقلال توپ هایی هم برای خراب کردن از دستش در رفته است و تبدیل به پاس گل شده اند! اما در پایان هر بازی چیزی که از ادینهوی این فصل در ذهن هواداران مس باقی مانده است، توپ هایی است که او همانند بازیکنان مریض لو می دهد و شوت هایی است که همانند بازیکنان مبتدی از خط طولی راهی اوت می کند! در همین بازی با استقلال شوت های او و توپ های لو داده اش سبب شد که همه فراموش کنند که ادینهو به طور شانسی پاس گلی هم داده است. او زمانی که بازیکنان استقلال بعد از گل جلو کشیده بودند، فضای کافی در اختیار داشت تا در زمین استقلال هم برای خودش و هم برای سایر بازیکنان هجومی مس موقعیت بسازد اما توپ ها را یا لو داد و یا به نحوی شوت کرد که فقط مایه طنز حضار را موجب شد! ادینهویی که روزی ترس هر مربی و بازیکن حریفی را موجب می شد، حالا با حضورش در زمین مایه آرامش حریف و حرص خودی ها شده است! 

خیلی ها دعا می کردند که در نیمه دوم و زمانی که ادینهو از هر سه توپی که به او می رسید دوتا از آن ها را خراب می کرد، جایش را به بازیکن دیگری مثل تیغ نورد بدهد، اما شاید مظلومی منتظر بود تا او یک لحظه به یاد همه بیاورد که بازیکن لحظه هاست! لحظه ای که البته از ابتدای فصل تا امروز هنوز نرسیده است...و در این شرایط ناخودآگاه از خود سوال می کنیم راستی رقم قرارداد ادینهو چند بود....؟!! 

عنصر دیگری که فعلا بنای لگد زدن بر همه خاطرات خوبش گذاشته است، کاپیتان حسین خانی است که زمانی پنالتی خود را در دستان رحمتی دید با آن لپ های باد کرده فهمید فصل عذاب آور او به همراه تیمش همچنان ادامه دارد... فصل قبل و زمانی که مس به اوج رفت و از باخت فاصله گرفت با همین اوج گرفتن حسین خانی بود که تبدیل به یکی از ارکان موفقیت مس شد. او فصل قبل هم هر زمان آماده بود، مس را با خودش به پرواز درآورد تا به حق او را پویول خانی مس بدانیم. اما این فصل حسین خانی اوج نمی گیرد و مس هم با او در افت شدید به سر می برد. به سه بازی اخیر مس و گل های دریافتی مس در این سه بازی نگاه می کنیم همه را در یک شکل می بینیم. بازیکنان حریف توپ را به کناره ها می برند و از آنجا با یک پاس عرضی در پشت محوطه جریمه و یا پشت شش قدم توپ را به بازیکن میانی خود می سپارند و او با یک شوت دروازه مس را باز می کند....در بازی با فجر، صبا و استقلال دقیقا به همین شکل دروازه مس باز شده است و در همه این فضاهایی که بازیکن حریف صاحب موقعیت شوتزنی شده است جای خالی حسین خانی دیده شده است که اکثر یا پشت سر بازیکن صاحب موقعیت بوده است و یا جایی که نباید...



در صورتی که همین فصل قبل بود که این شوت ها که امسال در دروازه مس جای می گیرند، اصلا به دروازه مس نمی رسیدند چراکه سد محکمی مثل حسین خانی را پیش روی خود می دیدند...فرزاد تیم مس به افت رفته است و منتظریم که او هم هرچه زودتر با صلابت در زمین کاپیتانی کند و مس را بازهم با خود به پرواز در بیاورد.


 

در حال حاضر هیچ یک از ارکان مس مطابق انتظارهایی که واقعا از آن ها می رفته است کار نکرده اند اما اگر امروز روی ادینهو و حسین خانی زوم می کنیم به خاطر یک عمر خاطره خوبی است که با آن ها داریم و خیلی حیفمان می آید که این خاطرات خدشه دار شود. برندهای یک مجموعه موضوعاتی نیستند که بتوان خیلی راحت آن ها را از دست داد و یا کیفیت پائین آن ها را تاب آورد. از این رو منتظریم که آن ها بازهم زمینه ساز اتفاقاتی شوند که با افتخار از آن ها یاد می شود.

انتهای خبر