چه شخصیت هایی را رژیم پهلوی به سیستان و بلوچستان تبعید کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از عصر هامون، رژیم پهلوی برای جلوگیری از فعالیت های علما و روحانیون و مخالفان خود در جهت دست کشیدن از آرمانهای انقلابی خود آنها را به شهرهای محروم و مظلوم سیستان و بلوچستان تبعید می کرد اما غافل از آنکه میهمان نوازی مردم شیعه و سنی دیار نخل و آفتاب حلاوت آن دوران را در یاد و ذهن همگان ماندگار کرد.

در این میان چهره های سرشناسی به سیستان و بلوچستان تبعید شدند که می توان به آیت الله خامنه ای ، آیت الله سید محمود علایی طالقانی، آیت الله ناصر مکارم شیرازی حجت الاسلام والمسلمین حجتی کرمانی و فاضل هرندی و ... اشاره نمود.

آیت الله سید علی حسینی خامنه ای

 آیت الله خامنه اى از شاگردان فقهى، اصولى، سیاسى و انقلابى امام خمینى (ره) هستند که نخستین جرقـّه هاى سیاسى و مبارزاتى و دشمنى با طاغوت را مجاهد بزرگ و شهید راه اسلام شهید «سید مجتبى نوّاب صفوى» در ذهن ایشان زد.

آیت الله خامنه ای از سال 1341 که در قم حضورداشتند و حرکت انقلابى واعتراض آمیز امام خمینى علیه سیاستهاى ضد اسلامى و آمریکا پسند محمد رضا شاه پهلوى، آغاز شد، وارد میدان مبارزات سیاسى شدند و شانزده سال تمام با وجود فراز و نشیب هاى فراوان و شکنجه ها و تبعیدها و زندان ها مبارزه کردند و در این مسیر ازهیچ خطرى نترسیدند.

در اواخر سال 1356 رژیم جنایتکار پهلوی،آیت الله خامنه اى را پس از سال ها دستگیری و شکنجه در زندان ها براى مدّت سه سال به ایرانشهر تبعید کرد.
 

آیت الله سید محمود علایی طالقانی

آیت‌الله طالقانی از یاران امام (ره) بود او فعال سیاسی و اجتماعی و از فعالان نهضت ملی شدن نفت و نهضت مقاومت ملی و همچنین از بنیادگذاران جبهه ملی دوم و نهضت آزادی ایران، عضو مجلس خبرگان قانون اساسی و نخستین امام جمعه تهران پس از انقلاب ۵۷ بود. وی به پدر و ابوذر زمان معروف بود.

او در دوره‌های مختلف و شرایط گوناگون نظیر رویداد کشف حجاب و نهضت ملی شدن نفت، نهضت مقاومت ملی، کودتای ۲۸ مرداد، وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ به مخالفت آشکار با رویکردهای جاری حکومت پهلوی پرداخت و همچنین بارها به دلایل مختلف نظیر پناه دادن سید مجتبی نواب صفوی که در آن زمان فراری محسوب می‌شد یا ارائه آموزش‌های مذهبی و مبارزاتی و انتشار اعلامیه‌های اعتراضی در سال ۱۳۵۰ به مدت حدود یک ماه در خانه خود تحت بازداشت خانگی قرار گرفت و پس از آن نیز به زابل تبعید شد.

آیت الله ناصر مکارم شیرازی

مخالفان حکومت پهلوی از گروه‌های مختلف (مذهبی، ملی، چپ و ...) در نشریات گوناگون دیدگاه‌های خود را درباره مسائل جاری کشور منتشر می‌کردند. یکی از این افراد آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی بود؛ او که مبارزه خود با رژیم پهلوی را از ابتدای دهه 40 آغاز کرده و در خرداد 1342 نیز توسط حکومت شاه مدتی زندانی شده و پس از آزادی مبارزات خود را از سر گرفته بود، بعد از قیام نوزده دی 1356 قم نیز به «اتهام اقدام علیه امنیت و اخلال در نظم و آسایش عمومی» در 21 دی‌ماه همان سال به چابهار و در ادامه به مهاباد و انارک نائین تبعید شده بود، در مرداد ماه 1357 از تبعید رهایی یافت و با شدت گرفتن حوادث انقلاب، به تهران آمد.

این علمای مبارز با بهره جستن از فضای انقلابی ،ارتباط با برخی روحانیون برجسته و نیروهای مسلمان انقلابی شیعه و سنی سیستان و بلوچستان و ایراد سخنرانی و دیگر فعالیت های دینی و سیاسی زمینه رشد فکری و آگاهسازی جوانان و مردم را از فضای کفرآمیز و جور حکومت جبار شاهنشاهی فراهم می کردند.

علمای شیعه و سنی استان نیز بویژه "آیت الله کفعمی، حجت الاسلام و المسلمین سید محمد تقی حسینی طباطبایی و مولوی عبدالعزیز ملازاده و حجت الاسلام مزاری و شماری دیگر از روحانیون منطقه" با ارتباط و هماهنگی رهبر کبیر انقلاب اسلامی و سایر انقلابیون در آگاهی مردم از وقایع کشور و برپایی تظاهرات نقش مهمی ایفا کردند.

انتهای پیام/