بازار های هفتگی معضل یا فرصت / مدیریت شهری سرگردان رفع مشکل دست فروشی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری اقتدار ملارد، یک بازار هفتگی که معمولا با نام های ایام هفته عجین است ( پنج شنبه بازار ، جمعه بازار و...) از کنار هم قرار گرفتن چندین دست فروش در نقطه مکانی مشترک تشکیل می شود . این مکان متمرکز ممکن است تحت مالکیت شخص و یا ارگان خاصی نباشد و تنها فضایی از یک منطقه بیابانی ویا محل بازی در گوشه و کنار شهر را شامل شود. در این بازار ها کالای مورد احتیاج روزانه زندگی ، خواروبار و حتی پوشاک و وسایل برقی ارائه می شود .

از آنجایی که این بازار ها به وسیله دست فروشان و خرده فروشان ایجاد می شود ، معایب دست فروشی را نیز به همراه خود دارد . از مهم ترین معایب آن می توان به موارد زیر اشاره نمود:

• ترویج و استفاده از کالای خارجی که عمدتا به صورت قاچاق وارد کشور شده است
• از بین بردن تثبیت قیمت کالا در مناطق مختلف شهری باتوجه به پایین بودن قیمت انواع کالاهای عرضه شده در این بازار ها
• افزایش شلوغی و حتی ترافیک برای وسایط نقلیه و عابرین
• افزایش گردش نقدینگی
• عدم امکان اعمال نظارت سریع ، دقیق و گسترده بر کار دست فروشان
• استاندارد نبودن کالاهای عرضه شده در این بازار ها
• مشخص نبودن مسیر توزیع ;
• عرضه کالا به قیمت ارزان و بدون همراه بودن اطلاعات کالا نظیر وزن ، تاریخ تولید و انقضا و…;
• عدم وجود امکانات و تسهیلات رفاهی درهنگام خرید (نظیر کارتهای اعتباری ، پارکینگ و…).
• ایجاد اختلاف هزینه های در فروشگه ها و اصناف

تاثیرات منفی این بازار ها به شکل های مختلف در شهر ها نمود دارد که مهم ترین آن ها تخریب نما و زیبایی شهر، نبود آرامش برای شهروندان، ایجاد ترافیک در شهرهای شلوغ، مزاحمت برای پیاد‌ه‌ها، تشدید بی‌اعتمادی و... است.

ترافیک سنگین، تصادفات و ... همگی از عوامل حاشیه‌ای برپایی این بازار ها در سطح شهر هستند ولی مشکلاتی که برای اصناف مختلف در سطح شهر ایجاد می‌شود از تاثیرات مستقیمی است که بر بازار و اقتصاد شهر می گذارد.اصناف برای تجارت و شغل خود علاوه بر پرداخت عوارض سالیانه ، هزینه های جاری محل کسب خود از جمله هزینه برق و آب و... را پرداخت می کنند این در حالی است که به وجود آمدن این بازار ها سبب می شود تا دست فروشان بدون پرداخت عوارض و هزینه های جانبی ، علاوه بر فروش اجناس غیراستاندارد ، باعث اختلاف هزینه ها و قیمت ها میان اصناف شوند .

امروز با توجه به معضلات این بازار ها مشاهده می کنیم مدیریت شهری درباره برخورد با دستفروشان بازارهای هفتگی سرگردان است و هنوز تکلیف چنین معضلی مشخص نشده است.

آیا شهرداری‌ ملارد ابزار لازم برای حل این مشکل را دارد؟

قانونگذار در بند 20ماده 55 اصلاحی قانون شهرداری‌ها به‌طور صریح به این موضوع اشاره دارد که "جلوگیری از ایجاد و تأسیس تمامی اماکنی که به‌نحوی موجب بروز مزاحمت برای ساکنان یا مخالف اصول بهداشتی در شهر‌هاست وظیفه شهرداری است و شهرداری مکلف است از آنها جلوگیری کند".

قانون شهرداری‌ها وظیفه شهرداری را در این باره مشخص کرده است و مبارزه با سدمعبر و دستفروشان از وظایف ذاتی شهرداری به شمار می‌آید.
بازار های دست فروشی در سطح شهرستان ملارد گسترش زیادی پیدا کرده است . اما آنچه که عیان است عدم برخورد لازم شهرداری با این معضل است . معضلی که اقتصاد شهرستان را تحت الشعاع قرارداده و موجب عدم رشد اقتصادی شهرستان می شود .

انتهای پیام/