گله‎مندی شهروندان از نبود چراغ عابر پیاده در شهر خوی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از آذرنــگاه از آذربایجانغربی، همه شهروندان از هر طیف و هر سنی که در شهر زندگی می کنند حقوقی دارند که متقابلاً وظایفی نیز به عهده آنها گذاشته می‎شود.

یکی از حقوق آنها بهره مندی از شرایط مناسب در ابعاد مختلف برای زندگیست و یکی از این ابعاد هم محیط شهری با تمام تعلقات آن است که هنوز شهروندان خویی به حقوق خود از معابر شهری دست نیافته اند و شاهد رفتار پرخاشگرانه و تهاجمی سواره‌ها نسبت به خود هستند، گویی خیابانها طوری طراحی شده که اولویت با عبور و مرور وسایل نقلیه علی الخصوص تاکسی ها می‎باشد.

معابر غیر ایمن، از بین رفتن خط کشی و عدم نصب چراغ عابر پیاده، استاندارد نبودن معابر، سد معبر در پیاده روها، عبور دوچرخه و موتور از پیاده روها و ضعف در فرهنگ عبور و مرور و ... از جمله مشکلاتی است که شهروندان با آن مواجه اند. از کالسکه نوزادان و ویلچر معلولان و عصای مسن ترها که برای حرکت در این معابر همواره با مشکل مواجهند، اگر بگذریم به شهروندان عادی و برخوردار از سلامت کامل هم که برسیم آنها نیز با مشکل مواجهند.

کمبود پلهای عابر پیاده به ویژه از نوع مکانیزه آن و ضعف در فرهنگ استفاده از آن، بی توجهی به علایم و خط کشی های راهنمایی و رانندگی در الگوهای ترددی و... نیز از دیگر مشکلات مبتلابه است که بخشی از این مشکلات ناشی از ضعف های فرهنگی است که هر دو سوی معادله یعنی شهروندان و مسئولان شهری برای ارتقا آن باید تلاش کنند و بخشی ناشی از نبود بسترهای لازم است.

متاسفانه افزایش خودروها و گرایش به استفاده از وسایل نقلیه شخصی در همه اقشار جامعه به ویژه مسئولان فرصت ادراک حس های مشترک و مشکلات پیاده ها را کاهش داده و در نتیجه سواره همچنان بر پیاده می تازد.

با حذف میادین متعددی در نقاط مختلف شهر و نصب چراغهای راهنمایی و رانندگی علیرغم اینکه ترافیک در این مناطق کاهش یافت ولی از طرفی هم باعث افزایش تصادف را در این تقاطع ها شد، چراکه اغلب رانندگان قبل از به پایان رسیدن شمارشگر قرمز و سبز نشدن آن اقدام به حرکت کردند و در نتیجه گاهاً این حرکتهای زودهنگام منجر به تصادفات سنگین در داخل شهر شد.

البته اخیراً در اقدامی شایسته از سوی شورای ترافیک شهر خوی و حذف شمارشگرهای چراغهای راهنمایی و رانندگی در تقاطع های شهر جلوی اغلب حرکتهای عجولانه برخی رانندگان گرفته شد که در جای خود ستودنی است ولی این امر نیز علیرغم محسنات فراوان، باعث نارضایتی و گله‏‎مندی اغلب شهروندان خویی شد، چراکه عابران پیاده از زمان اتمام چراغ قرمز بی خبر بوده و در وسط خیابان که هستند چراغ سبز می شود و آنوقت است که با سیل خودروهای عبوری و رفتارهای تهاجمی سواره ها روبرو می شوند.

در اغلب تقاطع شهر رانندگان حداقل باید 80 ثانیه پشت چراغ قرمز بایستند اما زمانی که چراغ سبز می شود عابران پیاده مانع عبور رانندگان از تقاطع شده و افراد مجبورند زمان بیشتری را پشت چراغ قرمز باستند که این مسئله با نصب چراغ های عابر پیاده تا حدی کاهش خواهد یافت.

نمونه ای از سیستمهای جدید چراغ عابر پیاده در ژاپن

بدون نظم نمی توان گفت که یک شهر خوب داریم و با توجه به اینکه شهرستانهای کوچکتر از خوی طرح چراغ عابر پیاده را اجرا کرده اند به منظور توسعه شهر نیز شده باید این امر انجام شود.

گفتنی است در فقدان به رسمیت شناخته شدن حقوق شهروند پیاده توسط مدیران شهری، شهروندان نیز به تدریج و تحت شرایط واقعی، برتری سواره بر پیاده را همچون یکی از اصول بدیهی زندگی شهری پذیرفته و همان‌گونه نیز رفتار می‌کنند، بطوریکه در اغلب موارد خیابانها و فضاهایی طراحی شده که اولویت را به عبور وسایل نقلیه داده، بنابراین برای انسانهایی که از این فضاها استفاده می‌کنند شهر یا مکانی خطرناک و بدون احساس امنیت را ساخته ایم ولی غافل از اینکه شهر بدون حضور عابر پیاده، سرزندگی و نشاط خود را که از مهمترین کیفیت های محیط های شهری است از دست خواهد داد.

انتهای پیام/گ