دیو رفت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دیار آفتاب، از آنجا که امام خمینی (ره) همواره بازگشت خود به ایران را منوط به خروج شاه از کشور اعلام کرده بود فرار شاه از ایران برای ملت ایران یک گام روبه جلو به شمار می رفت، تنها ۱۶ روز پس از فرار شاه، امام با پرواز انقلاب آمد و شعار مردم در خصوص (دیو چو بیرون رود، فرشته در آید) محقق شد.

۲۶ دی ماه ۵۷ سالروز فرار شاه معدوم از کشور و نقطه عطفی در گسترش نهضت اسلامی و پیروزی انقلاب اسلامی به شمار می رود.

۲۶ دی ماه روز تاریخی برای ملت ایران است چرا که ملت ایران توانست طاغوت پر نخوت زمانه را که ۳۷ سال غاصبانه و به زور بر مال و منابع آنها حکومت سراسر ظلم کرده بود مجبور به فرار کنند.

فراری که دفتر سلطنت پهلوی ها و زندگی مردم ایران زیر سلطه قدرت های استکباری جهان را برای همیشه فرو بست تا مردم ایران به جهانیان ثابت کنند «و قل جاءالحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا» و بگو حق فرا رسید و باطل مضمحل و نابود شد و باطل نابود شدنی است، تا یکی از آرزوهای دیرین بشر، که همانا برچیده شدن بساط ظلم و بیدادگری از جامعه و حکمفرمایی صلح و آرامش واجرای عدالت برآورده شود.

هر چند محمدرضا پهلوی زمانی که خواست از ایران برود در مصاحبه ای اعلام کرد به بهانه استراحت و تجدید قوا کشور را ترک می کند ولی مردم هوشیار و آگاه ایران اسلامی با حضور خود در صحنه اجازه برآورده شدن آرزوی برگشت او به ایران را ندادند.

البته در کشور این اولین باری نبود که شاه فرار را بر قرار ترجیح می داد چرا که در سال ۱۳۳۲ نیز شاه از کشور فرار کرده بود که با کودتایی سیاه، امریکا مهره دست نشانده خود را دوباره به کرسی حکومت بازگرداند.

اما در سال ۵۷ دیگر نه جامعه پذیرای سلطنت بود و نه شاه توان رویارویی با موج خروشان انقلابیونی را داشت که به رهبری حضرت امام خمینی (ره) خواستار برپایی نظام سیاسی نوینی بر مبنای احکام و قوانین اسلامی بودند.

شادی و شعف مردم سراسر ایران پس از شنیدن این خبر دیدنی بود، ملت ایران شاه ظالمی را که تا آن روز دست پلیدش به خون ملت پاک ایران آلوده شده بود را فراری داد و خاطره آن روز هرگز از ذهن ملت در پی سی ساله اخیر فراموش نشده است.

ملت ایران که تصمیم تاریخی خود را برای رسیدن به استقلال از سال ها پیش آغاز کرده بودند و یک صدا فریاد استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی را سر داد، و همچنین دیگر یاران امام در سال ۴۲ به فرزندان برومندی بدل شده بودند که با اعتقاد قلبی به رهبر و راه خود، گام های بلندی برای آینده ایران بردارند.

فرار شاه آغاز فصلی جدید در حیات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی جامعه ایرانی بود و با ورود امام امت به خاک ایران اسلامی، رژیم در وضعیت نامطلوبی قرار گرفته بود، در یک سو بختیار به عنوان نخست‌وزیر شاه، حتی از سوی جبهه ملی نیز رانده شده بود و امید چندانی نیز به حمایت ارتش نداشت و در سوی دیگر خیل عظیم مردم، آتش انقلاب را شعله‌ور تر می‌کردند و هر شهید در هر کوی و برزنی سندی بود بر تداوم راه و ایستادگی در مسیر انقلاب بود.

پس از گذشت ۲۶ روز از ۲۶ دی ماه همان سال خون پاک شهدای انقلاب به ثمر نشست و انقلاب شکوه مند ایران به پیروزی رسید.  

فرزندان برومند ایران اسلامی دو سال پس از پیروزی انقلاب با خون پاک خود، نهال نوپای انقلاب را در دفاعی ۸ ساله و نابرابر آبیاری کردند.

ملت ایران فریاد نه غربی نه شرقی سر داد و با تمسک به اراده الهی و سرمایه های معنوی خود و با رهبری های داعیانه امام (ره) و در ادامه مقام معظم رهبری(مدظله العالی) تا امروز راه خود را علیرغم تمامی تهدیدات پرتوان ادامه داده است.

محمدرضا داودآبادی

انتهای پیام/ش