به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علی شجاعی راد نوشت: اظهارات و مواضع اخیر پیمان ویان، از سرکرده های گروهک تجزیه طلب پژاک، در کنار گزارش های رویترز درباره رایزنی آمریکا با گروه های مسلح کُرد ضد ایرانی برای عملیات علیه ایران، بار دیگر موضوع ارتباط گروه های جدایی طلب ضد ایرانی با قدرت های خارجی را برجسته کرده است.
همزمان، گزارش‌هایی از رسانه های رژیم صهیونیستی درباره تلاش برای استفاده از گروه های تجزیه طلب کرد در فشار نظامی بر ایران منتشر شده است. این تحولات، با توجه به تهدیدی امنیتی که ایجاد کرده، دلایل حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاه های گروه های مسلح ضد ایرانی مستقر در اقلیم کردستان عراق را در چارچوب مقابله با این تهدید توضیح می دهد.
ارتباط پژاک و آمریکا، یک مسئله قابل بررسی
یکی از مهم ترین شواهد درباره مناسبات گروهک تروریستی. تجزیه طلب پژاک با آمریکا، اظهارات پیمان ویان از سرکردگان برجسته این گروه است. وی در مصاحبه ی اخیر خود با شبکه تلویزیونی پ. ک. ک، از تماس مستقیم با آمریکا پیش، حین و پس از جنگ ۴۰ روزه اخیر سخن گفته و هدف این تماس‌ها را اطلاع از سیاست و طرح واشنگتن درباره آینده ایران عنوان کرده است.
بیانیه اخیر ریوار آبدانان سخنگوی گروهک تجزیه طلب پژاک مبنی بر گذار از جمهوری اسلامی و تشکیل جمهوری دموکراتیک، تکثرگرا و نامتمرکز برای آینده سیاسی ایران دلیلی بر این مدعاست که پژاک همچنان بر خط تجزیه طلبی تمرکز دارد که با توجه به تایید ارتباط مستقیم این گروه با آمریکا از سوی پیمان ویان، وعده های آمریکا به این گروه برای آینده سیاسی ایران فراتر از کمک تسلیحاتی است و واشنگتن و تلآویو برای دستیابی به اهداف خود به چنین گروه های به عنوان بازیگر می نگرند.
این اظهارات را باید در کنار گزارش های مستقل قرار داد. خبرگزاری رویترز در چهارم مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که گروه های مسلح کُرد ایرانی مستقر در اقلیم کردستان درباره امکان و چگونگی حمله به نیروهای امنیتی ایران با مقام‌های آمریکایی رایزنی کرده‌اند. رویترز به نقل از سه منبع مطلع نوشت که این گروه ها برای چنین عملیاتی آموزش دیده بودند و درباره حمایت آمریکا گفت وگوهایی انجام شده بود.
از سوی دیگر، گزارش تحقیقی روزنامه اسرائیلی هاآرتص در روز ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ ابعاد عمیق و جدیدی از طرح تجهیز و تسلیح گروه های جدایی طلب کردی ضد ایرانی را افشا کرد. طرحی که طبق گفته هاآرتص از ماه ها قبل و بویژه پس از سرنگونی حکومت بشار اسد در سوریه و روی کار آمدن احمد الشرع برنامه ریزی آن آغاز شده بود.
طبق گزارش تحقیقی روزنامه ها آرتص نتانیاهوبر اجرای طرح اصرار داشت و بارنیه رئیس موساد کاملاً متعهد شد. به محض اینکه تصمیم گرفته شد، شبه نظامیان کرد به انتخاب طبیعی تبدیل شدند.
ها آرتص می نویسد: گروه های کرد مخالف ایران از پایگاه هایی در منطقه کردستان عراق فعالیت میکنند و با حمایت سیا به طور فعال با رژیمایران مخالفت میکنند. موسادهم از دهه ۱۹۷۰ روابط خود را با گروه های کرد حفظ کرده است و این روابط به مرورعمیق تر شده است.
همزمان با پیشبرد طرح توسط اسرائیل، موساد گروه های مختلف جدایی طلب کرد را شناسایی کرد. چندین گروه از گروه هایی که با آنها تماس گرفته شد، تمایل خود را برای شرکت در این طرح ابراز کردند. برخی دیگر عمداً کنار گذاشته شدند.
این موارد نشان می دهد که موضوع ارتباط گروه های تجزیه طلب ضد ایرانی با قدرت های خارجی، در سال ۲۰۲۶ به شکل جدی تری در رسانه های منطقه‌ای و بین‌المللی مطرح شده است.
حمایت و رایزنی آمریکا و اسرائیل با گروه‌های کُرد صرف نظر از اظهارات اخیر پیمان ویان سرکرده گروهک پژاک در تایید رابطه مستقیم این گروهک آمریکا، باید گفت پیشینه این ارتباط به سالها قبل بر می گردد. سوابق رابطه پژاک با آمریکا در سال ۲۰۰۷ عبدالرحمان حاجی احمدی، سرکرده وقت پژاک، در سفر به واشنگتن و طی مصاحبه با نیوزمکس به‌صورت علنی اعلام کرد که برای دیدار با مقامات آمریکایی و تبیین مطالبات پژاک به ایالات متحده رفته است.
این حضور میدانی در ادامه به سازماندهی مجدد سران پژاک در پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۸ با نقش‌آفرینی کنت تیمرمن انجامید و به‌عنوان بخشی از زنجیره طراحی پروژه تجزیه ایران ارزیابی می‌شود. رسمیت‌بخشی رسانه‌ای به این گروه در مصاحبه زیلان وژین با بی‌بی‌سی فارسی در سال ۲۰۲۳ تکرار شد؛ جایی که او از فعالیت رسمی اعضای پژاک در اروپا و وجود دفاتر این گروه در اروپا و آمریکا پرده برداشت و بدین ترتیب پژاک نه به‌عنوان یک جریان مردمی بلکه به‌مثابه ابزاری عملیاتی برای قدرت‌های خارجی معرفی شد.
در همین چارچوب، سیامند معینی سرکرده سابق پژاک در مصاحبه با اورشلیم پست از یهودیان و کردها به‌عنوان متحدان راهبردی یاد کرده و سقوط نظام ایران را تنها از مسیر مداخله خارجی ممکن دانست. اهون چیاکو عضو مجلس پژاک نیز پیش از این در گفت‌وگو با شبکه تلویزیونی ضد ایرانی اینترنشنال با اتکا به فاکتورهای خارجی و امید به حمله نظامی ترامپ، به وابستگی حیات پژاک به اراده قدرت های غربی اذعان کرد و ناکامی فاکتورهای داخلی در سال ۱۴۰۱ و فاکتورهای خارجی در جنگ ۱۲ روزه را مورد اشاره قرار داد.
در موارد متأخر نیز گزارش های سال ۲۰۲۶ نشان می دهد که آمریکا به ظرفیت گروه های مسلح کُرد مخالف جمهوری اسلامی توجه داشته است. گزارش رویترز درباره رایزنی این گروه ها با مقام های آمریکایی یکی از مهم‌ترین شواهد در این زمینه است. همچنین گزارش‌های دیگری از احتمال حمایت تسلیحاتی و عملیاتی آمریکا از نیروهای کُرد منتشر شده است.
در مورد اسرائیل نیز گزارش های رسانه‌ای از ارتباط و گفت وگو با برخی گروه های جدایی طلب کُرد حکایت دارد. رویترز در مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که اسرائیل در کنار حملات خود به غرب ایران، با گروه های کُرد ایرانی درباره امکان عملیات آنها در مناطق مرزی در تماس بوده است.
تایید ارتباط گروهک پژاک با آمریکا از سوی سرکرده این گروهک با توجه به اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در میانه جنگ تحمیلی ۴۰ روزه علیه ایران در مصاحبه با فاکس نیوز مبنی بر ارسال سلاح به گروه های شبه نظامی جدایی طلب کُردی مستقر در اقلیم کردستان عراق اکنون ابعاد تازه ای پیدا کرده است.
ترامپ در میانه جنگ اعلام کرد که ایالات متحده مقادیر قابل توجهی سلاح را «از طریق کُردها» برای معترضان ایرانی فرستاده، اما این تسلیحات عمدتاً توسط خود کُردها نگه داشته شده و به مقصد نرسیده است.
واقعیت آن است که آمریکا و اسرائیل در سال ۲۰۲۶ ظرفیت گروه های کُرد مخالف جمهوری اسلامی را در محاسبات سیاسی و امنیتی خود مورد توجه قرار داده‌اند.
چرا پایگاه های گروه های تجزیه طلب کُرد در اقلیم کردستان عراق هدف حمله ایران قرار گرفتند؟
گروه های مسلح و جدایی طلبِ کُرد ضد ایرانی سال هاست در مناطقی از اقلیم کردستان عراق مستقر هستند. در سال ۲۰۲۶، همزمان با تشدید جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و انتشار گزارش های رسانه ای مبنی بر کمک تسلیحاتی آمریکا به گروه های جدایی طلب کُردی و نیز طرح اسرائیل براب بکارگیری این گروه ها علیه ایران، تهران مواضع شماری از این گروهک ها را با موشک و پهپاد هدف قرار داد.
واقعیت آن است، هنگامی که گروه های مسلح جدایی طلب مستقر در خاک کشور همسایه علیه ایران فعالیت میکنند و همزمان با قدرت های خارجی درباره عملیات نظامی علیه ایران وارد مذاکره می شوند، پایگاه های آنان به یک تهدید امنیتی مستقیم تبدیل می شود و این پایگاه های در حقیقت پایگاه های آمریکا و اسرائیل محسوب میشوند. از این منظر، حمله به این مراکز در چارچوب دفاع در برابر تهدید مسلحانه کاملا مشروع و قانونی است.
تفکیک مردم کُرد از گروه های جدایی طلب و تروریست
یکی از مهم ترین نکات در این بحث، تفکیک جامعه کُرد ایران از گروه های مسلح تجزیه طلب مستقر در خارج از مرزهای کشور است. ارتباط برخی گروه های جدایی طلب ضد ایرانی با آمریکا یا اسرائیل را نباید به مردم کُرد ایران تعمیم داد.
موضوع مورد بحث، گروه‌های جدایی طلبی هستند که دارای ساختار نظامی، پایگاه و اردوگاه در اقلیم کردستان عراق و سابقه فعالیت مسلحانه و تروریستی علیه مردم ایران هستند، نه مردم کُرد ایران که بخش جدایی ناپذیر از جامعه ایران محسوب می شوند.
مجموع گزارش‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۶ نشان می دهد که گروه های مسلح و تجزیه طلب کُرد ضد ایرانی در محاسبات امنیتی آمریکا و اسرائیل مورد توجه قرار گرفته اند. گزارش رویترز درباره رایزنی این گروه ها با آمریکا، گزارش‌های مربوط به تماس اسرائیل با گروه‌های کُرد و اظهارات اخیر پیمان ویان سرکرده گروهک پژاک، مجموعه ای از شواهد را در این زمینه فراهم می‌کند.
در این میان، اظهارات پیمان ویان درباره تماس با آمریکا اهمیت ویژه ای دارد و می تواند برای بررسی تحول روابط پژاک با واشنگتن مورد استناد قرار گیرد.
بر همین اساس، جمهوری اسلامی حضور گروه‌های مسلح کُرد در اقلیم کردستان و پشتیبانی خارجی از آنها را یک تهدید امنیتی علیه ایران می داند و حملات خود به مواضع این گروه ها را در همین چارچوب انجام می دهد.
ارسال دیدگاه