به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زخم‌های دهانی بسیار شایع هستند. تا یک‌چهارم جمعیت در مقطعی از زندگی خود دچار این عارضه می‌شوند و شیوع آن به‌ویژه در میان نوجوانان و جوانان بیشتر است. برخی افراد سالی یک یا دو بار به آن دچار می‌شوند، در حالی که برای برخی دیگر، این زخم‌ها هر ماه بروز می‌کنند. این زخم‌ها مسری نیستند و معمولاً بی‌خطرند، اما با این وجود می‌توانند بسیار آزاردهنده و کلافه‌کننده باشند.
علت بروز آن‌ها چیست؟
در بسیاری از موارد، دلیل آن مسئله‌ای ساده است. وارد شدن ضربه یا آسیب به ناحیه دهان – مثلاً بر اثر گاز گرفتن تصادفی گونه، خراشیده شدن لثه با مسواک، یا تحریک ناشی از بریس‌های ارتودنسی یا دندان‌های مصنوعی – می‌تواند موجب ایجاد زخم شود. برخی مواد غذایی، به‌ویژه غذاهای تند، شور یا اسیدی نیز می‌توانند مخاط دهان را تحریک کنند. استرس، خستگی و تغییرات هورمونی هم در این میان نقش دارند؛ به‌طوری که برخی افراد متوجه می‌شوند زخم‌ها در دوران قاعدگی یا در زمان‌های پرفشار کاری یا خانوادگی پدیدار می‌شوند.
گاهی اوقات علت بروز زخم‌ها چندان آشکار نیست. این زخم‌ها ممکن است با کمبود آهن، روی (زینک)، فولات، ویتامین‌های گروه B یا ویتامین D، و یا با بیماری‌های زمینه‌ای نظیر سلیاک، بیماری کرون یا ضعف سیستم ایمنی مرتبط باشند. اگر احتمال کمبود مواد مغذی وجود دارد، بهتر است از پزشک خود بخواهید آزمایش خون تجویز کند تا بتوانید مکمل‌های مناسب را مصرف کنید.
برخی داروها نیز می‌توانند محرک بروز این زخم‌ها باشند؛ از جمله داروهای ضدالتهاب، داروهای قلبی مانند مسدودکننده‌های بتا (بتابلاکرها) و داروهای ریوی مانند گشادکننده‌های برونش (برونکودیلاتورها). همچنین در مورد برخی افراد، ابتلا به زخم‌های مکرر صرفاً بخشی از ویژگی‌های ژنتیکی آن‌هاست، چرا که این عارضه اغلب در خانواده‌ها شایع است.
افرادی که سیگار را ترک می‌کنند، اغلب در همان یکی دو هفته اول متوجه بروز زخم‌های دهانی می‌شوند. این زخم‌ها ناشی از علائم ترک سیگار هستند و حدود دو نفر از هر پنج نفری که سیگار را کنار می‌گذارند، به آن‌ها دچار می‌شوند. این زخم‌ها معمولاً خفیف بوده و ظرف یک ماه برطرف می‌شوند.
اگر تا به حال دچار زخم دهان شده‌اید، می‌دانید که یک زخم کوچک چقدر می‌تواند کل روزتان را تحت‌الشعاع قرار دهد. این ضایعات کوچک و دردناک که ناگهان در داخل دهان پدیدار می‌شوند، غذا خوردن، نوشیدن و حتی صحبت کردن را به‌طرز عجیبی دشوار و آزاردهنده می‌کنند.
خبر خوب این است که بیشتر این زخم‌ها ظرف یک یا دو هفته خودبه‌خود بهبود می‌یابند. با این حال، آگاهی از علت بروز آن‌ها و روش‌های پیشگیری می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
ارسال دیدگاه