به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آیین یادبود زنده‌یاد حسین(ایرج) خواجه‌امیری خواننده پیشکسوت موسیقی سنتی شامگاه سه‌شنبه(۲۷ مردادماه) با حضور خانواده این هنرمند فقید، حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی ایران، علی جهاندار، میلاد کیایی، بیژن بیژنی، علیرضا افتخاری، بابک رادمنش، جواد یساری، قاسم افشار، فاضل جمشیدی، بهرام گودرزی، فرج علیپور، سیدحسام الدین سراج، علیرضا قربانی، محمد معتمدی، حسین علیشاپور، ابوالفضل صادقی‌نژاد، پویان آزاده، امین غفاری، حمید حامی، بابک جهانبخش، مصطفی راغب، امیر تاجیک، حامد همایون، روزبه بمانی، علی لهراسبی، مجتبی کبیری، محمدحسین توتونچیان، علی اوجی، فرزاد حسنی، محمود شهریاری، جلیل فرجاد، اصغر همت، سیامک اشعریون، سیروس میمنت، دانیال عبادی، هومن حاجی‌عبداللهی، سیدعلی صالحی، فریبا وکیلی و جمعی از هنرمندان حوزه‌های موسیقی، سینما، تئاتر و تلویزیون و جمع کثیری از دوستداران زنده‌یاد خواجه‌امیری در مسجد جامع شهرک غرب برگزار شد.
در این آیین جمعی از خوانندگان موسیقی سنتی با بیان نکاتی درباره ویژگی‌های شخصیتی و هنری زنده‌یاد حسین (ایرج) خواجه‌امیری و اجرای قطعاتی آوازی یاد او را گرامی داشتند.
سیدحسام الدین سراج خواننده موسیقی سنتی درباره ویژگی‌های زنده‌یا خواجه امیری اظهار کرد: یک عزیزی گفته بود که بلبل ایرج پرندگان و ایرج بلبل انسان‌هاست، فکر می‌کنم تعبیر خیلی جالبی است، فکر می‌کنم تمامی هنرمندانی که در زمینه صدا، تجربه دارند یا در این زمینه فعالیت کردند، تصدیق می‌کنند که در یکصد سال اخیر، صدایی به قدرت، نشاط، انعطاف‌پذیری در زمینه تحریر، خلاقیت و زیبایی همچون صدای ایرج نیست.
سراج سپس قطعه آوازی؛ «ما را نبود دلی که کار آید از او/جز ناله که هر دمی هزار آید از او/ چندان گریم که کوچه‌ها گِل گردد/ نِیْ روید و ناله‌های زار آید از او» را خواند.
علیرضا افتخاری خواننده موسیقی سنتی و از شاگردان ایرج نیز در این آیین با گرامیداشت یاد و نام این هنرمند فقید سخنان خود را با نوای «ای ایرج/ رفت از بر من آنکه مرا مونس جان بود/ دیگر به چه امید در این شهر توان بود» آغاز کرد و گفت: زنده‌یاد خواجه امیری استادی بی‌بدیل و بزرگ بود، پدر و پیری بود که عرفان را از لحاظ منش، شخصیت، بصیرت و اخلاق واقف بود.
وی همچنین قطعه «عاشق شده‌ای ای دل سودات مبارک باد/از جا و مکان رستی آن جات مبارک باد» را خواند و افزود: ایرج را در کلام نمی‌توان توصیف کرد. از دوران نوجوانی و ۱۲ سالگی عاشق صدای ایرج بودم، در آن زمان قرار بود استاد اجرایی در اصفهان داشته باشند. در آن زمان عاشق صدای ایرج و صدای ملکوتی او شده بودم، من که با عشق آشنایی نداشتم اما عاشق صدای او شده بودم.
افتخاری سپس قطعه «زاهد بودم ترانه‌گویم کردی» را خواند و اظهار کرد: عشق ایرج مردم بود و در سن ۹۴ سالگی با عشق مردم قطعاتی را بدون اشتباه و کوک می‌خواند. یادش گرامی.
در ادامه کلیپی درباره زندگی و فعالیت‌های هنری ایرج خواجه‌امیری پخش شد.
بهرام گودرزی آهنگساز و خواننده موسیقی سنتی نیز در این آیین با گرامیداشت یاد زنده‌یاد خواجه امیری، خاطراتی را از او بیان کرد و افزود: او بزرگمردی بود که همسان نداشت و همسان نخواهد داشت و چنین اسطوره‌ای در کشور ما وجود نخواهد داشت.
وی گفت: سال‌ها با ایرج زندگی کردم، از دانشکده افسری، او را می‌شناختم و به ایرج ارادت داشتم، همیشه در خدمت او بودم و همیشه در کنارش بودم، به خاطر می‌آورم وقتی باهم به دماوند رفته بودیم، صبح وقتی بیدار شدیم، برف زیادی باریده بود و ایرج گفت دوست دارد بخواند، وقتی شروع به خواندن کرد، یک لحظه دیدم که برف‌ها به صورت بهمن به سمت پایین حرکت می‌کنند. صدای ایرج بسیار قدرتمند و تاثیرگذار بود و چنین صدایی دیگر وجود ندارد.
گودرزی در ادامه شعری را در گرامیداشت یاد ایرج خواجه‌امیری خواند.
همچنین در این آیین محمد معتمدی سخنانی را درباره ویژگی‌های هنری و تاثیرگذاری ایرج در حوزه آواز بیان کرد و قطعاتی را در گرامیداشت این هنرمند فقید خواند.
پخش قطعات آوازی از استاد ایرج، تلاوت سوره الرحمن توسط قاری مراسم و سخنرانی مذهبی از دیگر بخش‌های این آیین بود.
مراسم گرامیداشت چهلمین روز درگذشت زنده‌یاد ایرج خواجه‌امیری در خالدآباد، زادگاه این هنرمند فقید برگزار می‌شود.
حسین (ایرج) خواجه امیری خواننده پیشکسوت موسیقی سنتی ملقب به «پهلوان آواز» ۲۱ مردادماه پس از دوره‌ای بیماری در ۹۴ سالگی دار فانی را وداع گفت.
مراسم وداع و تشییع پیکر خواجه‌امیری ۲۳ مردادماه با حضور جمعی از مسئولان، هنرمندان و جمع کثیری از دوستداران این هنرمند فقید در پهنه فرهنگی هنری رودکی، مقابل تالار وحدت برگزار شد و سپس پیکر خواجه‌امیری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) منتقل و به خاک سپرده شد.
خواجه‌امیری متولد ۱۱ دی ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز از توابع استان اصفهان از شاخص‌ترین خوانندگان موسیقی دستگاهی ایران بود که فعالیت هنری خود را از دهه ۱۳۳۰ آغاز کرد.
وی با برخورداری از صدایی پرقدرت، وسعت صوتی کم‌نظیر و تسلط بر ردیف موسیقی ایرانی، طی دهه‌ها فعالیت هنری، جایگاهی ماندگار در تاریخ موسیقی ایران به دست آورد. این خواننده فقید در دوران فعالیت هنری خود بیش از ۲هزار آواز و تصنیف و ترانه در برنامه‌های مختلف خواند و بخش مهمی از فعالیت هنری ایرج در برنامه ماندگار «گل‌ها» در رادیو ایران رقم خورد و آوازها و تصنیف‌های متعددی با صدای او در این مجموعه به یادگار ماند.
خواجه‌امیری همچنین در سال‌های پیش از انقلاب، به عنوان خواننده در شماری از فیلم‌های سینمایی ایران حضور داشت و آثار متعددی را در قالب آواز، تصنیف و ترانه اجرا کرد. او در طول سال‌های فعالیت خود با جمعی از برجسته‌ترین آهنگسازان، نوازندگان و موسیقیدانان ایران از جمله علی تجویدی، همایون خرم، پرویز یاحقی، حبیب‌الله بدیعی، حسن کسایی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف، احمد عبادی، جواد معروفی، اسداله ملک و فضل‌الله توکل همکاری داشت و نقش مهمی در ماندگاری بخشی از گنجینه موسیقی کلاسیک ایران ایفا کرد.
از جمله آثار شناخته شده این هنرمند می‌توان به «گلریزان»، «افسون‌ساز»، «شمع شب‌افروز»، «زمزمه چوپان» و «محو تماشا» اشاره کرد؛ آثاری که در کنار صدها آواز و اجرای او در برنامه «گل‌ها»، همچنان در حافظه شنیداری دوستداران موسیقی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارند.
خواجه‌امیری علاوه بر فعالیت‌های هنری، طی سال‌های پایانی عمر نیز همچنان مورد احترام و توجه اهالی موسیقی و دوستداران آواز ایرانی بود و از او به عنوان یکی از تأثیرگذارترین خوانندگان تاریخ موسیقی معاصر ایران یاد می‌شود.
ارسال دیدگاه