به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در روزگاری که امپراتوری‌های رسانه‌ای تلاش می‌کنند تا حقیقت را در لایه‌های انبوه دروغ دفن کنند، هر جوانِ دغدغه‌مند به تنهایی یک «رسانه» است. این تریبونِ کوچک که در دستان ماست، می‌تواند صدای مظلومیتِ حق باشد یا پژواکِ باطل. رسالتِ اول ما، تبدیل شدن از یک رهگذرِ ساده در فضای مجازی به یک «تولیدکننده‌ی هوشمند» است که با زبانِ هنر و منطق، زنگار را از چهره‌ی حقیقت می‌زداید. [۱]
هر جوان، یک رسانه‌ی بیدار
ما نباید منتظر بمانیم تا دیگران برای ما خبر بسازند و ما صرفاً مصرف‌کننده باشیم. جوانِ ترازِ مکتبِ اهل‌بیت(ع)، کسی است که با تکیه بر آموزه‌ی «کُونُوا لَنَا زَیْناً» (زینت ما باشید)، محتوایی تولید می‌کند که هم زیباست و هم بیدارگر. [۲] این رسانه بودن یعنی حضورِ فعال در شبکه‌های اجتماعی برای نشرِ فضیلت‌ها و مقابله با زشتی‌ها، نه با زبانی تلخ، بلکه با بیانی که دل‌ها را به سوی نور جذب کند.
قدرتِ یک پیامِ کوتاه اما برخاسته از ایمان و آگاهی، گاهی از چندین ساعت برنامه‌ی تلویزیونی بیشتر است. وقتی جوانان ما با تسلط بر ابزارهای نوین، مفاهیمِ والای انسانی و دینی را به زبانِ روز ترجمه می‌کنند، در واقع در حالِ انجامِ «جهادِ تبیین» هستند. این یعنی هر کلیک و هر محتوا، اگر با نیتِ درست باشد، قدمی در مسیرِ نصرتِ الهی و یاریِ جبهه‌ی حق در برابر هجمه‌های پنهان دشمن است. [۳]
معماریِ امید در روزگارِ هجمه‌ی یأس
دشمن در جنگ نرم، قلبِ تپنده‌ی جامعه یعنی «امید» را هدف گرفته است.
آن‌ها می‌خواهند با بزرگ‌نماییِ ضعف‌ها و کوچک‌نماییِ دستاوردها، بذرِ ناامیدی را در دلِ نسلِ جوان بکارند تا انگیزه برای حرکت از بین برود. در چنین فضایی، نقشِ هر جوان، نقشِ یک «چراغ‌دار» است؛ کسی که با یادآوریِ وعده‌های تخلف‌ناپذیر الهی، تاریکیِ یأس را می‌شکافد و به جامعه جانی دوباره می‌بخشد. [۴]
امیدآفرینی به معنای ندیدنِ واقعیت‌ها نیست، بلکه به معنای دیدنِ «قدرتِ خدا» در کنارِ سختی‌هاست. قرآن کریم با صراحت می‌فرماید: «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً»؛ یعنی همراه با هر سختی، آسانی است. [۵] جوانِ مسلمان با نشرِ موفقیت‌ها، برجسته کردنِ نقاطِ قوتِ ملی و دینی و ایجادِ فضایِ نشاطِ معنوی، در واقع در حالِ خنثی‌سازیِ بمب‌های شیمیاییِ رسانه‌ای است که می‌خواهند روحِ جامعه را مسموم کنند.
ما باید یاد بگیریم که در فضای مجازی، به جای ناله کردن، راهکار بدهیم و به جای تاریکی، از روشنایی بگوییم. ایجادِ زنجیره‌های مهربانی، بازخوانیِ داستان‌های قهرمانانِ واقعی و یادآوریِ افق‌های روشنِ تمدنِ اسلامی، همگی از مصادیقِ امیدبخشی است. جوانی که خود امیدوار است، می‌تواند دیگران را نیز به حرکت وا دارد و این همان کلیدِ پیروزی در نبردِ اراده‌هاست که دشمن را به بن‌بست می‌کشاند. [۶]
از انفعال تا فرماندهی؛ چگونه سربازِ روایت باشیم؟
سربازِ روایت بودن یعنی پیش از آنکه دشمن روایتِ تحریف‌شده‌ی خود را از واقعه‌ای غالب کند، ما روایتِ صادقانه و دقیقِ خود را ارائه دهیم.
مصرف‌کننده‌ی منفعل، کسی است که هرچه به او می‌دهند می‌پذیرد، اما «سربازِ روایت» با بصیرت (بصیرة) وارد میدان می‌شود. او کسی است که قدرتِ «تحلیل» دارد و می‌داند که پشتِ هر تصویر و کلمه، چه اندیشه و هدفی پنهان شده است. [۷]
برای اینکه در این مسیر موفق باشیم، باید از سطح به عمق برویم. مطالعه‌ی تاریخ، آشنایی با مبانیِ دینی و شناختِ شیوه‌هایِ فریبِ رسانه‌ای، تجهیزاتِ ما در این نبرد است. امام علی(ع) در توصیفِ یارانِ حقیقی می‌فرمایند: «حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَی أَسْیَافِهِمْ»؛ یعنی آگاهی و بصیرتِ خود را بر شمشیرهایشان سوار کردند. [۸] امروز، قلم و کیبوردِ ما همان شمشیر است که باید با بصیرتِ کامل به حرکت درآید.
سربازِ روایت، اجازه نمی‌دهد جای «جلاد» و «شهید» عوض شود. او با تحقیق (تبیّن) و پرسشگری، راهِ نفوذِ دروغ را می‌بندد. این نقشِ فعال یعنی ما نباید منتظرِ دفاع باشیم، بلکه باید «تهاجمِ فرهنگی»ِ مثبت داشته باشیم و زیبایی‌های فرهنگِ خود را به دنیا صادر کنیم. جوانی که با تحلیلِ درست، گره‌های ذهنیِ همسالانش را باز می‌کند، فرمانده‌ای است که در سنگرِ روایت، از هویتِ یک ملت پاسداری می‌نماید. [۹]
منابع و پاورقی‌ها:
۱. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۸، ص ۲۲۴ (توصیه به آگاهی در زمان فتنه‌ها).
۲. صدوق، محمد بن علی، الأمالی، ص ۴۰۰ (روایت امام صادق علیه‌السلام: «کُونُوا لَنَا زَیْناً وَ لَا تَکُونُوا عَلَیْنَا شَیْناً»).
۳. خامنه‌ای، سید علی، بیانات در دیدار با دانشجویان (مفهوم افسران جوان جنگ نرم)، شهریور ۱۳۸۸.
۴. سوره مبارکه یوسف، آیه ۸۷: «...وَلَا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ ۖ إِنَّهُ لَا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکَافِرُونَ».
۵. سوره مبارکه انشراح، آیات ۵ و ۶. ۶. حرّ عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۲۳۰ (بابُ وجوبِ حُسنِ الظنِّ بالله).
۷. سوره مبارکه حجرات، آیه ۶: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا...».
۸. شریف‌الرضی، محمد بن حسین، نهج‌البلاغه، خطبه ۱۵۰ (در وصف مؤمنان بصیر در زمان فتنه‌ها).
۹. مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج ۲، ص ۴۶ (روایت در فضیلتِ دانشمندانی که مرزهای فکریِ ایمان را پاسداری می‌کنند).
ارسال دیدگاه