به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ «انتظار فرج» در آموزه‌های اسلامی صرفاً یک حالت روحی یا آرزویی برای آینده نیست، بلکه از برترین اعمال مؤمنان به شمار آمده است. چنان‌که پیامبر اکرم (ص) در حدیثی که در منابع معتبر شیعه و اهل سنت نقل شده، می‌فرمایند: «أفضلُ أعمالِ أُمّتی انتظارُ الفرج»؛ یعنی برترین عمل امت من، انتظار فرج است. با این حال، در مواجهه با بسیاری از مشکلات فردی، خانوادگی و اجتماعی، کمتر پیش می‌آید که نخستین راهکار ما توجه به امام زمان (عج) و دعا برای تعجیل در فرج ایشان باشد؛ گویی این حقیقت بنیادین در حاشیه زندگی ما قرار گرفته است.
عالمان ربانی و عارفان الهی بارها نسبت به این غفلت هشدار داده‌اند. در میان آنان، آیت‌الله العظمی بهجت (ره) با بیانی صریح و تأکیدی ویژه، همواره یادآور می‌شدند که گره بسیاری از گرفتاری‌های فردی و اجتماعی، در پیوند قلبی با حضرت ولی‌عصر (عج) و اهتمام به دعا برای فرج ایشان گشوده می‌شود. از نگاه این فقیه و عارف برجسته، انتظار حقیقی تنها به آرزوی ظهور محدود نیست، بلکه باید به مهم‌ترین دغدغه و دعای همیشگی مؤمن در همه سختی‌ها و فراز و نشیب‌های زندگی تبدیل شود.
آنچه در ادامه می‌خوانید، گزیده‌ای از بیانات آیت‌الله العظمی بهجت (ره) درباره مفهوم «فرج» است؛ بیاناتی که با تأیید دفتر این عالم ربانی منتشر شده و نگاهی عمیق به نسبت میان فرج شخصی، فرج عمومی و فلسفه غیبت حضرت ولی‌عصر (عج) و وظایف منتظران در عصر غیبت ارائه می‌دهد.
هیچ کس به فکر من نیست!
زمانی مرحوم شیخ ابراهیم حائری در مسجد کوفه معتکف بود، حضرت غائب علیه السلام را در خواب دید.
حضرت به او فرمود: «این‌ها که در اینجا معتکفند، از خوبان و صلحا هستند، ولی هر کدام حاجتی دارد: مال، عیال، خانه، قضای دین، رفع کسالت و مرض و…، ولی هیچ کس به فکر من نیست و برای ظهور و فرج من به طور جدی دعا نمی‌کند.»
نظر به قرآن، نظر به امام زمان (عج) است!
«النظر الی المُصحَفِ عباده؛ نگاه کردن به [آیات] قرآن عبادت است». مصحف (قرآن کریم) عدیل خود حضرت حجت سلام‌الله علیه است، نظر به آن(قرآن)، نظر به امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف است.
ببینید ما از چه چیزهای به این آسانی تغافل می‌کنیم و غفلت می‌کنیم.
[مثلا بعضی افراد سوال می‌کنند:] شما به ما یاد بده یک ختم خیلی سنگینی که در آن این چیزها باشد! [در جواب باید گفت:] بابا! این ختم‌ها چندجمله هست و نگاه کردن هست و این جور چیزها.
شوق زیارت امام زمان (عج) در بیان آیت الله بهجت
سؤال: این حقیر مشتاق زیارت امام عصر حضرت حجة بن الحسن العسکری عجل الله تعالی فرجه الشریف هستم. از حضرتعالی تقاضا دارم که مرا دعا کنید که به این سعادت نائل شوم.
جواب: زیاد صلوات اهدای وجود مقدسش نمایید، مقرون با دعای تعجیل فرجش؛ و زیاد به مسجد جمکران مشرف شوید با ادای نمازهایش.
منظور از فرج شخصی و عمومی در بیان آیت الله بهجت
[فرج، دو نوع است] فرج عمومی یا فرج خصوصی. ممکن است کسی مبتلا [به بیماری یا گرفتاری] است [و فرج خصوصی برای او اتفاق بیافتد]. حضرت حجت از اینکه در قضای حاجت [مؤمن] و نجات او از بلیات (بلاها) سعی کند ممنوع نیست. الی ماشاالله دیده شده که شیعه را در وقتی که راه دیگری نبوده است، نجات داده‌اند. این [فرج] ظاهرا شخصی و خصوصی است، و الا [فرج] عمومی همان است که برای همه ظاهر می‌شود.
بله! یک چیزی هست که انسان باید ملتفت باشد که او همیشه حاضر است. او ما را می‌بیند، ما او را نمی‌بینیم. نعوذبالله نعوذبالله [مثل این که] شیطان ما را می‌بیند [ولی] ما او را نمی‌بینیم. این که [امام زمان عجل الله فرجه الشریف] «عین الله الناظره و اذنه الواعیه و یده الباسطه؛ چشم بینای خدا و گوش شنوای الهی و دست توانمند خدا» است [یعنی] قطعاً این صحبتی که ما می‌کنیم او جلوتر از ما می‌شنود. این مسافت بین سامع و متکلم فرق [و فاصله] دارد [اما] ایشان [برای شنیدن کلام] قطع مسافت نمی‌کند، [بلکه] کلام ما را جلوتر از همه ما می‌شنود، چه [از سوی] متکلم باشد چه مستمع. جلوتر از مستمعین می‌شنود. اگر ما این را بدانیم حیا می‌کنیم از معصیت، حیا می‌کنیم از غفلت!
به ضرر دنیای ما هم خواهد بود، چه رسد به آخرت!
اگر ما برای تعجیل فرج دعا نکنیم، یا در دعا کردن جدی نباشیم، یا آثار جدیت در ما نباشد، به ضرر دنیای ما هم خواهد بود، چه رسد به آخرت؛
و از شروط استجابت دعا، توبه از معاصی است.
ارسال دیدگاه