logo
چهارشنبه 22 مهر 1405 | چهارشنبه 14 اكتبر 2026 |
اخبار داغ
  1. پالس غربگراها به دشمن برای فشار به ملت! /از ورثه "هاشمی‌رفسنجانی" تا "ظریف خائن" به دنبال عقب نشینی ملت در برابر آمریکا!
  2. انزوای ایران یا شکست راهبردی آمریکا؟
  3. قلعه‌نویی: دلیلی برای تغییر همکارانم نمی‌بینم/ هیچ وساطتی برای بیرانوند نمی‌کنم
  4. آیا پلتفرم‌ها قصه را قربانی الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی کرده‌اند؟
  5. آقای روبیو؛ تاریخ بخوانید تا بفهمید دشمنان ایران چگونه زانو می زنند/ طعم تلخ شکست را به شما خواهیم چشاند
  6. چرا ناتوانی عربستان در برابر انصارالله یمن آشکار شد؟/ شکست رژیم سعودی در چند جبهه!
  7. مذاکرات دمشق و تل‌آویو زیر سایه تداوم اشغال؛ توافق امنیتی در هاله‌ای از ابهام
  8. توهم فروشی 105 دلاری بازار کاغذی؛ نفت فیزیکی از ۱۵۰ دلار گذشت
  9. گمانه‌زنی ممنوع؛ لطفا تکلیف این پرونده را سریعتر روشن کنید/ آسانی، استقلال و سه پرسش مهم
  10. سیستم طاغوتی نمایش در ایران
  11. آقای ظریف؛ مذاکرات شما جنگ را به کشور تحمیل کرد، آدرس غلط ندهید/ ایران درحال امتیازدهی بود که آمریکا جنگ را انتخاب کرد!
  12. اوکراین و اروپا برای ترامپ اولویت ندارد/ گازوئيل روسیه به این زودی ها به آمریکا نمی رسد
  13. زنگ خطر جمعیتی در ایران؛ از کاهش موالید تا شتاب سالمندی
  14. جام جهان‌نما؛ حافظ و معماری رندی، معنا و زمانه
  15. دیوان کیفری بین‌المللی زیر ضرب تحریم‌های آمریکا؛ پرونده نتانیاهو در کانون تقابل
  16. چند پرسش کلیدی درباره قرارداد یاسر آسانی و استقلال/ اثر حقوقی یک قرارداد مبهم؛ لطفا شفاف سازی کنید
  17. مقصر تولید فیلم‌هایی چون «خانم والده» چه کسانی هستند؟
  18. "مهسا" اسم رمز آشوب بود، اما "افتخاری" افتخار سيستان/ سلبریتی ها و رسوایی سکوت در برابر ترور یک زن ایرانی!
  19. دست یاری دراز کردن عربستان به سمت کشورهای‌دیگر اعتراف به ناتوانی در برابر انصارالله است/ مقامات سعودی دچار افسردگی شدند
  20. پارادوکس گیشه؛ سلطه‌ی کمدی و بحران بقای ژانر اجتماعی

یادداشت/

پاشنه آَشیل مذاکرات هسته‌ای

پاشنه آَشیل مذاکرات هسته‌ای
زود‌باوری در تغییر و موضع امریکا در برابر ما، یک پاشنه آشیل در روابط دیپلماتیک و مذاکرات هسته‌ای ما خواهد بود. رفتار کشورهای همسایه ایران با تعاملات امریکا همیشه در یک فضای بی‌اعتمادی به سر می‌برده است.
[

فرهاد نظریان سامانی_مذاکرات هسته‌ای در ژنو با حواشی منحصر به فرد خود پایان یافت. مسئله‌ای که مهم جلوه می‌کند، این است که باید این گام در کنار گام‌های اخیر دولتمردان ما در نیویورک که از دیدار با گروه 1+5 تا دیدار خصوصی 25 دقیقه‌ای آقای ظریف با جان‌کری وزیر امور خارجه امریکا و نهایتاً تماس تلفنی دکتر روحانی با اوباما بود، به صورت کلی نگریسته شود. هر‌چند کلیت روند، مورد حمایت رهبر معظم انقلاب قرار گرفته است، در جزئیات و برخی از تاکتیک‌ها اما اختلاف‌نظرهایی نیز مشاهده می‌شود که از آن می‌توان به بحث تماس تلفنی اوباما با روحانی اشاره داشت.

, فرهاد نظریان سامانی_, فرهاد نظریان سامانی, مذاکرات هسته‌ای در ژنو با حواشی منحصر به فرد خود پایان یافت. مسئله‌ای که مهم جلوه می‌کند، این است که باید این گام در کنار گام‌های اخیر دولتمردان ما در نیویورک که از دیدار با گروه 1+5 تا دیدار خصوصی 25 دقیقه‌ای آقای ظریف با جان‌کری وزیر امور خارجه امریکا و نهایتاً تماس تلفنی دکتر روحانی با اوباما بود، به صورت کلی نگریسته شود. هر‌چند کلیت روند، مورد حمایت رهبر معظم انقلاب قرار گرفته است، در جزئیات و برخی از تاکتیک‌ها اما اختلاف‌نظرهایی نیز مشاهده می‌شود که از آن می‌توان به بحث تماس تلفنی اوباما با روحانی اشاره داشت.,
 
,
به هر حال امروز با وجود گام‌های برداشته شده در این زمینه، نمی‌شود نظر قاطعی درباره برآیند کار داد. گام‌های بعدی که از نشست عراقچی معاون امور حقوقی و بین‌الملل وزارت خارجه کشورمان در دوشنبه ششم آبان با آمانو در وین تا نشست کارشناسی ایران و 1+5 که پنج‌شنبه 9 آبان برگزار می‌شود، می‌تواند به نحوی برآیند کار را مشخص کند. در کنار این مباحث، آنچه از اهمیت فوق العاده‌ای برخوردار می‌باشد این است که در این میان، ملاحظاتی برای تیم هسته‌ای کشورمان وجود دارد که شاید کمتر تکرار شده باشد و اگر هم تکراری است، مکرراً نیز بیان شود خالی از لطف نخواهد بود، چراکه عدم رعایت این موارد، پاشنه آشیل مذاکرات تلقی می‌گردد.
,
 
,
اهم این ملاحظات به شرح زیر می‌باشد:
,
کنترل سرعت مذاکرات در چارچوب خطوط قرمز: سرعت خوبی که تیم مذاکره‌کننده در مذاکرات آغاز نموده است در کنار حسن‌های خود، عیوبی را متوجه می‌کند. مهم‌ترین و اصلی‌ترین عیب این است که سرعت مذاکرات ما نباید چنان باشد که از خطوط قرمزمان که همانا عدم خروج از مواد انباشت، تعلیق اصل غنی‌سازی و عدم اشاره به غنی‌سازی بالای 20 درصد (hu) می‌باشد، عبور کنیم. امروز موضع ما در مذاکرات باید به گونه‌ای باشد که فرصت ورود حریف به این چارچوب را از او سلب کنیم و بازی را با معادله چیده شده خود پیش بریم. لازمه این قضیه همانا عدم به کار گرفتن نگاه عجولانه در امور دیپلماتیک است، چراکه بدون تفکر استراتژیک و حریف‌شناسی قطعاً خوشبینانه به حالت بن بست و بدبینانه به سمت یک نتیجه برد- باخت به نفع حریف پیش می‌رویم.
, کنترل سرعت مذاکرات در چارچوب خطوط قرمز:, کنترل سرعت مذاکرات در چارچوب خطوط قرمز:,

درک درست از تغییرات محاسباتی حریف: با وجود گام‌هایی که دولت در راستای دیپلماسی و روابط و مذاکرات بین‌المللی برداشته است، قطع به یقین تغییراتی را نیز در حریفان خود شاهد بوده است. به عنوان مثال، امروز مشاهده می‌شود که اوباما و کری رو به سوی کنگره آورده‌اند تا اعمال تشدید در وضع تحریم‌ها را به تعویق بیندازند یا ابراز تمایلاتی که گاه از مقامات امریکایی در جهت ایجاد رابطه با ایران انجام می‌شود که اینها در حالتی از امکان، می‌تواند تلقی‌کننده یک آدرس غلط به مسئولان مذاکره کننده و دیپلماسی کشور باشد. بحث اصلی این است که همان طور که در پاراگراف فوق بیان شد، عجله در امر دیپلماسی و مذاکرات یک سم مهلک است و این موضوع در این جا بیشتر مفهوم می‌یابد، چراکه امروز شواهد در حریف گویای روراست نبودن و عدم اعتماد به طرف مقابل است. امریکایی که حتی در مناسبات سیاسی، کوچک‌ترین اعتمادی به هم‌پیمانان خود ندارد و این سند را می‌توان از جاسوسی و شنود مکالمات مقامات اروپایی توسط کاخ سفید فهمید. این همه، آن چیزی است که ما امروز از امریکا شاهد آن هستیم. پس با این تفاسیر چطور می‌شود به حریفی اعتماد کرد که اصل بدبینی سرلوحه تمام رفتارهای بین‌المللی‌اش می‌باشد؟

, درک درست از تغییرات محاسباتی حریف:, درک درست از تغییرات محاسباتی حریف:,

اینجاست که نباید با یک امتیاز مصنوعی، ذوق زده شویم و همه چیز را به پای همین امتیاز خرج کنیم. زود‌باوری در تغییر و موضع امریکا در برابر ما، یک پاشنه آشیل در روابط دیپلماتیک و مذاکرات هسته‌ای ما خواهد بود. رفتار کشورهای همسایه ایران با تعاملات امریکا همیشه در یک فضای بی‌اعتمادی به سر می‌برده است. بحث عقد پیمان امنیتی امریکا در افغانستان علاوه بر نشست‌های زیاد وزیر خارجه امریکا با مقامات افغان به علت بدبینی کرزای، به تعویق افتاده است و علت آن این است که مقامات افغانستان، وضعیت مناسبات قدرت و روابط دیپلماتیک امریکا را به وضوح تجربه و احساس نموده‌اند و برایشان جای هیچ تردیدی را باقی نگذاشته است. در پایان اعتقاد نگارنده بر این است که در روند در پیش گرفته شده در عرصه خارجی، باید تیم مذاکره کننده گام‌های متوازن و برابر در جلسات کارشناسی بردارد و فرصت ابتکار عمل را تنها نصیب خود کند و در فضای بینابین محور خوشبیانه- بدبینانه، مذاکرات را پیش برد.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه