logo
جمعه 24 مهر 1405 | جمعه 16 اكتبر 2026 |
اخبار داغ
  1. وقتی شعارهای توسعه به ابتذال و رکود ختم شد/ از بیم و امید تا سقوط گیشه و محتوا
  2. پالس غربگراها به دشمن برای فشار به ملت! /از ورثه "هاشمی‌رفسنجانی" تا "ظریف" به دنبال عقب نشینی ملت در برابر آمریکا!
  3. انزوای ایران یا شکست راهبردی آمریکا؟
  4. قلعه‌نویی: دلیلی برای تغییر همکارانم نمی‌بینم/ هیچ وساطتی برای بیرانوند نمی‌کنم
  5. آیا پلتفرم‌ها قصه را قربانی الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی کرده‌اند؟
  6. آقای روبیو؛ تاریخ بخوانید تا بفهمید دشمنان ایران چگونه زانو می زنند/ طعم تلخ شکست را به شما خواهیم چشاند
  7. چرا ناتوانی عربستان در برابر انصارالله یمن آشکار شد؟/ شکست رژیم سعودی در چند جبهه!
  8. مذاکرات دمشق و تل‌آویو زیر سایه تداوم اشغال؛ توافق امنیتی در هاله‌ای از ابهام
  9. توهم فروشی 105 دلاری بازار کاغذی؛ نفت فیزیکی از ۱۵۰ دلار گذشت
  10. گمانه‌زنی ممنوع؛ لطفا تکلیف این پرونده را سریعتر روشن کنید/ آسانی، استقلال و سه پرسش مهم
  11. سیستم طاغوتی نمایش در ایران
  12. آقای ظریف؛ مذاکرات شما جنگ را به کشور تحمیل کرد، آدرس غلط ندهید/ ایران درحال امتیازدهی بود که آمریکا جنگ را انتخاب کرد!
  13. اوکراین و اروپا برای ترامپ اولویت ندارد/ گازوئيل روسیه به این زودی ها به آمریکا نمی رسد
  14. زنگ خطر جمعیتی در ایران؛ از کاهش موالید تا شتاب سالمندی
  15. جام جهان‌نما؛ حافظ و معماری رندی، معنا و زمانه
  16. دیوان کیفری بین‌المللی زیر ضرب تحریم‌های آمریکا؛ پرونده نتانیاهو در کانون تقابل
  17. چند پرسش کلیدی درباره قرارداد یاسر آسانی و استقلال/ اثر حقوقی یک قرارداد مبهم؛ لطفا شفاف سازی کنید
  18. مقصر تولید فیلم‌هایی چون «خانم والده» چه کسانی هستند؟
  19. "مهسا" اسم رمز آشوب بود، اما "افتخاری" افتخار سيستان/ سلبریتی ها و رسوایی سکوت در برابر ترور یک زن ایرانی!
  20. دست یاری دراز کردن عربستان به سمت کشورهای‌دیگر اعتراف به ناتوانی در برابر انصارالله است/ مقامات سعودی دچار افسردگی شدند

مدیریت خشم در روزهای سخت/ چطور از «زودرنجی» به «آرامش» برگردیم؟

مدیریت خشم در روزهای سخت/ چطور از «زودرنجی» به «آرامش» برگردیم؟
بسیاری از ما ایرانی‌ها طی سال‌های اخیر در زندگی روزمره خود دچار نوعی زودرنجی شده‌ایم و سطح تحمل‌مان پایین آمده که نتیجه فشارهای مداوم محیطی و روانی است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ وقتی ذهن در طولانی‌مدت در معرض استرس قرار می‌گیرد، توانایی تنظیم هیجاناتش کاهش پیدا می‌کند و در این وضعیت سریع‌تر خشمگین می‌شود و از خود واکنش نشان می‌دهد. این موضوع لزوماً نشانه ضعف شخصیت نیست، بلکه نتیجه فشارهای مداوم محیطی و روانی است.

بسیاری از ما ایرانی‌ها طی سال‌های اخیر در زندگی روزمره خود دچار نوعی زودرنجی شده‌ایم و سطح تحمل‌مان پایین آمده است؛ موضوعی که روانشناسان بارها درباره آن هشدار داده‌اند. از واکنش‌های تند در خانه گرفته تا تنش‌ و بگومگو در خیابان، صف‌ها، اتوبوس و مترو، دعواهای همسایگی، هنگام رانندگی یا حتی در گفت‌وگوهای معمولی، همگی نشانه‌ای از این وضعیت هستند. به‌گفته متخصصان، این مسئله تا حد زیادی به فشارهای انباشته اجتماعی در سال‌های اخیر مربوط می‌شود.
بخشی از این وضعیت به شرایط زندگی در جامعه برمی‌گردد؛ از سوی دیگر، سبک زندگی کم‌تحرک، خواب ناکافی، بمباران خبری و درگیری ذهنی با خبرهای منفی و تکرارشدن آنها در جمع‌های خانوادگی و محیط کار نیز این وضعیت را تشدید کرده‌اند.

وقتی ذهن در طولانی‌مدت در معرض استرس قرار می‌گیرد، توانایی تنظیم هیجاناتش کاهش پیدا می‌کند و در این وضعیت سریع‌تر خشمگین می‌شود و از خود واکنش نشان می‌دهد. این موضوع لزوماً نشانه ضعف شخصیت نیست، بلکه نتیجه فشارهای مداوم محیطی و روانی است.

با این حال، این وضعیت قابل مدیریت است. مثلا از سر گرفتن بعضی عادت‌های ساده می‌تواند به کاهش این تحریک‌پذیری کمک کند؛ عادت‌هایی مثل تنظیم خواب، کاهش مواجهه بی‌وقفه با اخبار، داشتن فعالیت بدنی منظم حتی در حد پیاده‌روی کوتاه، داشتن مطالعه روزانه (اگر به مطالعه علاقه دارید)، دیدن یک مینی‌سریال یا فیلم دلخواه و ایجاد زمان‌های واقعی برای استراحت ذهن. بهتر است فرد در زمان‌هایی عمداً از ورودی‌های ذهنی و فشارهای روزمره فاصله بگیرد و اجازه دهد سیستم عصبی به حالت آرام‌تری برگردد. این توقف‌های کوتاه اما منظم در بلندمدت می‌توانند آستانه تحمل روانی را بالا ببرند و واکنش‌های هیجانی را قابل کنترل‌تر کنند.

پایین آمدن آستانه تحمل، زود عصبی شدن و زودرنجی مسئله‌ای فردی یا جدا از شرایط جامعه نیست. طبیعی است که تحت‌تأثیر فشارهای روزمره، نگرانی‌های مالی و تکرار بی‌وقفه مشکلات در جامعه، به‌تدریج خستگی ذهنی و فرسودگی روانی شکل می‌گیرد و در جامعه گسترش پیدا می‌کند. شرایطی که در حال حاضر بخش زیادی از مردم با آن درگیرند و طبیعی است که روی رفتار و واکنش‌هایشان اثر بگذارد.

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه