به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام و المسلمین عباسی ولدی در یکی از آثار خود به شیوه صحیح حمایت والدین از فرزندان در آغاز زندگی مشترک اشاره کرده است که تقدیم شما علاقه‌مندان می شود.
برخی از والدین در ابتدای زندگیِ مشترک فرزندانشان، هر چه می‌توانند، زندگی آنها را تأمین می‌کنند و بعد رهایشان می‌کنند. این نوع کمک، چند ایراد اساسی دارد:
اوّل این که وقتی بچه‌ها در رفاه زندگی خود را آغاز کردند و از امکانات آماده استفاده کردند و بعد خواستند روی پای خودشان بایستند، مثل کسی می‌مانند که سرش را روی بالش پَرِ قو گذاشته و خوابیده و حالا به او می‌گویند: «سرت را روی سنگ بگذار و بخواب!». تحمّل چنین شرایط سختی بعد از رفاه و آسایش اوّلیه، دشوار است.
دوم آن که انگیزۀ بچه‌ها را در ابتدای زندگی برای تلاش و پشتکار، کم می‌کند.
سوم آن که سرمایۀ پدر و مادر را برای کمک‌های بهینه و معقول به بچه‌ها از بین می‌برد. پدر و مادر این همه هزینۀ تأمین رفاه زندگی می‌کنند؛ در حالی که اگر تنها به حدّاقل‌ها بسنده کنند و باقی را به بچه‌ها بدهند تا آن را سرمایه‌ای برای کسب و کار کنند، برای آنها بسیار مفیدتر خواهد بود.
پس در این شرایط اقتصادی با فکر و تعقل بیشتری کمک کار دیگران باشیم و به کارهای ظاهری و پر زرق و برق اما گذرا نیت خیرمان را خراب نکنیم.
ارسال دیدگاه