به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در تقویم تاریخ هنری ایران‌زمین، یادآور درگذشت علی‌محمد شیخی، یکی از چهره‌های شناخته شده نقاشی انقلاب و هنر عاشورایی است. روزی که جامعه هنری ایران یکی از هنرمندان متعهد خود را از دست داد، هنرمندی که سال‌ها با زبان تصویر از ایمان و ایثار، روایت کرد.
شیخی با بهره‌گیری از ظرافت‌های نگارگری و در تداوم سنت خیالی‌نگاری (نقاشی قهوه‌خانه‌ای)، و با نگاهی مدرن، توانست به سبک شخصی خود دست یابد. در آثار او رنگ‌های درخشان، ترکیب‌بندی‌های پرجزئیات و حضور پررنگ نمادها و نشانه‌های مذهبی و ایرانی، دلبستگی او به وطن و باورهای دینی‌اش را نشان می‌دهد.
در بسیاری از نقاشی‌هایش، عناصری آشنا چون عَلم، کبوتر، شمع، اسب و پرچم دیده می‌شود. نشانه‌هایی که برای مخاطب ایرانی به‌سرعت یادآور روایت‌های عاشورا و آیین‌های سوگواری محرم هستند.
یکی از ویژگی‌های قابل توجه آثار این هنرمند، استفاده از قاب‌بندی‌هایی است که یادآور کاشی‌کاری‌ها و تزئینات معماری سنتی ایران‌اند. این قاب‌ها گاه همچون پنجره‌هایی در کنار هم قرار می‌گیرند و هر یک بخشی از روایت را به تصویر می‌کشند. چنین ساختاری باعث می‌شود نگاه مخاطب در میان اجزای مختلف تابلو حرکت کند و به‌تدریج با فضای کلی اثر ارتباط برقرار کند.
در آثار شیخی، رنگ‌ها نیز، بار معنایی دارند، سبزهای زمردی نماد قداست و ولایت‌اند، سرخ‌های آتشین هم نشانه شهادت، و آبی‌های لاجوردی با الهام از هنرهای سنتی، تداعی‌گر روحی آسمانی و ساحت مینویی آثار او هستند.
در بسیاری از تابلوها، نور نیز حضوری پررنگ دارد. نوری که گاه جایگزین چهره شخصیت‌های مقدس می‌شود و فضای اثر را به سوی معنویت سوق می‌دهد.
شیخی در کنار نقاشی، از خط و کلمه نیز بهره می‌برد. آیات، دعاها و نام‌های مقدس در دل نقاشی‌های او حضوری چشمگیر دارند و تصویر و متن را در کنار هم می‌نشانند. این ترکیب سبب شده آثارش همزمان حال و هوای نقاشی و کتیبه‌های مذهبی دوره چاپ سنگی را داشته باشند.
بخش قابل توجهی از کارنامه هنری علی‌محمد شیخی به موضوعات عاشورایی و فرهنگ شهادت اختصاص دارد؛ موضوعاتی که در سال‌های پس از انقلاب در میان هنرمندان ایرانی جایگاهی ویژه یافتند. او می‌کوشید این مضامین را با زبانی تصویری و در قالبی قابل فهم برای مخاطب عام روایت کند.
آخرین اثر این هنرمند فقید، تابلوی مفهومی «رهبر شهید» بود که در یک کارگاه سه‌روزه خلق شد؛ اثری که بازتابی از نگاه معنوی و خلاقانه او به ارزش‌های انقلاب و دین به شمار می‌رود.
اکنون با رفتن این هنرمند، مجموعه آثارش به‌عنوان بخشی از حافظه تصویری هنر انقلاب باقی مانده است، نقاشی‌هایی که برای بسیاری از مخاطبان، یادآور آیین‌ها، باورها و روایت‌هایی هستند که سال‌ها در فرهنگ ایرانی حضور داشته‌اند.
ارسال دیدگاه