به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ماجرای مناقشه پول در بدنه ورزش یک مناقشه همیشگی و دائمی بوده. اتفاقی که قدمتی به طول تاریخ دارد. در حقیقت همیشه سقف انتظارات فاصله ای معنادار با واقعیت دارد و همین بدل به یک معضل کلیشه ای شده. این اتفاق یک پدیده روتین است که ریشه در ذات بشر دارد. بنابراین آنچه امروز در ورزش می بینیم و شرایط و گلایه های فدراسیون ها مطلقا اشتباه نیست. فدراسیون ها برای آماده سازی خود در مسیر دشوار بازیهای آسیایی ناگویا بودجه می خواهند تا به موفقیت برسند و این حرف گزافی نیست. در تورم افسارگسیخته و شرایط بد اقتصادی، هزینه های آماده سازی یک تیم ورزشی چند برابر شده و سر به فلک می کشد. از همین رو باید به فدراسیون ها حق داد که برای رسیدن به اهداف خود که همانا موفقیت در عرصه رقابت است، بودجه بخواهند و اعتراض کنند.
با این وجود نباید همه چیز را یک سویه دید. اینکه تنها انتقاد کنیم، لب به اعتراض باز کنیم و فریاد بکشیم بدون اینکه آن سوی سکه را ببینیم یک بی انصافی محض است. در این شرایط اقتصادی سخت و بحران خاموش، نباید چشم را بر روی همه چیز بست. مناف هاشمی به عنوان معاونت مالی وزارت ورزش اکنون در تیررس برخی از انتقادات قرار دارد اما نباید از یاد برد که بالا رفتن بودجه ورزش در سالهای اخیر و بالا رفتن سرانه فدراسیونها نتیجه حضور همین مدیر در بدنه ورزش است. فردی که با اتکا به تبحر و آشنایی خود در مبحث بودجه در قامت دبیر کمیته ملی المپیک توانست بودجه ورزش را چندین برابر کند. اتفاقی که تحسین دوست و دشمن را در پی داشت و سبب شد تا تزریق بودجه به شکل قطره چکانی در ورزش برچیده شود.
هاشمی با انجام این ماموریت بزرگ خدمت بزرگی به حوزه ورزش کرد و تا زمانی که در کمیته بود، حداقل از منظر مالی تلاش کرد تا فدراسیون ها کمترین دغدغه را داشته باشند.
او در پست معاونت وزیر ورزش نیز تلاش کرده همان مسیر سابق را طی کند اما شرایط حاکم بر کشور در یک سال اخیر و بحران های موجود از جنگ گرفته تا اتفاقات رخ داده، سبب شده تا اولویت در کشور ورزش نباشد. دغدغه فدراسیون ها برای دریافت بودجه بیشتر در راستای موفقیت برای بازیهای آسیایی ناگویا قابل درک است اما نباید تمام مشکلات و کاستی ها را به پای یک فرد نوشت؛ فردی که پیش از این خود را ثابت کرده و در ورزش منشا اثر بوده است.
ارسال دیدگاه