به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علیرضا عباسی، عضو کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی با اشاره به اهمیت امنیت غذایی به‌عنوان یکی از ارکان حیاتی بقای ملت‌ها، توضیح داد که کشورهای مختلف در سه دسته کلی قرار می‌گیرند: آن‌هایی که تولید داخلی کامل دارند، آن‌هایی که تولید می‌کنند؛ اما نهاده‌های اولیه را وارد می‌کنند، و آن‌هایی که کاملاً واردکننده هستند.
عباسی تأکید کرد: جنگ اخیر و محدودیت‌های ایجاد شده در تنگه هرمز، ضربه‌ای سنگین به کشورهایی وارد کرده که در فصل کشت و کار هستند و برای داشت محصولات خود نیاز به کودهای شیمیایی دارند.
وی افزود: حدود 30 درصد از کودهای شیمیایی، به‌ویژه کود اوره، از منطقه خلیج‌فارس صادر می‌شود. به دلیل اختلال در صادرات این کودها، کشورهای تولیدکننده با افت شدید عملکرد در مراحل سبزینگی و دانه‌بندی غلات مواجه شده‌اند. این افت محصول آن‌قدر شدید است که شاید برداشت برای تولیدکنندگان به‌صرفه نباشد.
این نماینده مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه این بحران تنها به تولید محدود نمی‌شود، ادامه داد: حتی اگر تولیدی هم انجام شود، به دلیل مشکلات لجستیکی و جنگ، صادرات به مقاصد دچار اختلال شده و کشورهای واردکننده نیز در دریافت محصولات مشکل دارند. پاشنه آشیل دنیا امنیت غذایی است. کشورهایی مانند برزیل، آرژانتین و آمریکا که میلیون‌ها هکتار اراضی زیر کشت ذرت و سویا دارند، امسال هم بازارهای جهانی و هم نیازهای داخلی خود را از دست خواهند داد.
وی با اشاره به آمارهای موجود از وضعیت کشاورزان آمریکایی گفت: لوکاس اکو، تحلیلگر بازار در آمریکا، اعلام کرده که 70 درصد کشاورزان آمریکایی توان مالی خرید کود موردنیاز را ندارند. کود کمتر مساوی است با تولید غذای کمتر و ورشکستگی بیشتر مزارع. بسیاری از کشاورزان به دلیل افزایش سه برابری قیمت کودها، تولید را متوقف کرده‌اند؛ زیرا برای آن‌ها به‌صرفه نیست.
عباسی در پاسخ به سؤالی درباره وضعیت ذخایر و کمبود نهاده‌ها در جهان، تصریح کرد: بسیاری از کشورهای بزرگ کشاورزی مانند برزیل و آرژانتین اصلاً استراتژی ذخیره‌سازی برای کود شیمیایی ندارند. آن‌ها در زمان نیاز خرید می‌کنند و مصرف می‌کنند؛ بنابراین وقتی زنجیره تأمین قطع می‌شود، هیچ پشتوانه‌ای ندارند. برای مثال، برای کشت یک میلیون هکتار ذرت که نیاز به 300 میلیون کیلوگرم کود اوره دارد، نیاز به یک ذخیره عظیم است که در این کشورها وجود ندارد.
وی سپس به مقایسه این وضعیت با ظرفیت‌های ایران پرداخت و افزود: نقطه قوت ما در کشور این است که نزدیک به 90 درصد نیاز غذایی خود را در داخل تولید می‌کنیم. تفکری که 14-15 سال قبل رایج بود و می‌گفت خودکفایی حرف بی‌ربطی است، اشتباه و خطرناک بود. در دو ماه گذشته که از جنگ می‌گذرد، هیچ کمبود محصول یا کالایی در کشور احساس نشده است. دلیل آن تأمین داخلی است و آن 10 درصد وابستگی نیز از طریق ذخایر استراتژیک که گاهی تا شش ماه نیاز را پوشش می‌دهد، جبران شده است.
ارسال دیدگاه