به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ برای درک درست این موضوع، باید بین «یهود» و «صهیونیسم» تفکیک روشنی قائل شویم، چون این دو واژه اگرچه گاهی به‌جای هم به کار می‌روند، اما از نظر ماهیت، تاریخ و کارکرد کاملاً متفاوت‌اند و یکی دانستن آنها باعث سوءبرداشت‌های جدی می‌شود.
یهودیت؛ یک دین و هویت تاریخی
یهودیت یکی از کهن‌ترین ادیان توحیدی جهان است که هزاران سال قدمت دارد و مجموعه‌ای از باورهای دینی، احکام، سنت‌ها و هویت فرهنگی را در بر می‌گیرد. پیروان این دین «یهودی» نامیده می‌شوند و در نقاط مختلف جهان زندگی می‌کنند، بدون آن‌که لزوماً وابستگی سیاسی مشترکی داشته باشند. بنابراین وقتی از «یهود» صحبت می‌کنیم، منظور یک جامعه دینی و فرهنگی است، نه یک جریان سیاسی یا یک حکومت خاص.
صهیونیسم؛ یک ایدئولوژی سیاسی مدرن
در مقابل، صهیونیسم یک جنبش سیاسی نسبتاً جدید است که در اواخر قرن نوزدهم شکل گرفت. این جریان با هدف ایجاد و تثبیت یک دولت برای یهودیان در سرزمین فلسطین به وجود آمد. صهیونیسم برخلاف یهودیت، نه یک دین است و نه مجموعه‌ای از مناسک مذهبی، بلکه یک دیدگاه سیاسی درباره قدرت، سرزمین و حکومت است که در دوره معاصر شکل گرفته و تحول یافته است.صهیونیسم، با شعار فریبنده «بازگشت به سرزمین موعود» و تشکیل دولت و ملتی واحد شکل گرفت. آن یک جریان سیاسی است که با سوء‌استفاده از آیین یهود تشکیل شد. و با ابزار ظالمانه و نامشروع، اهداف غاصبانه‌ای را تعقیب می‌کند. صهیونیسم هوادار چیرگی یهودیان بر اقوام و ملل دیگر است.
تفاوت اساسی و برداشت صحیح
نکته کلیدی این است که یهودیت و صهیونیسم نه‌تنها یکی نیستند، بلکه نسبت آنها عموم و خصوص مطلق هم نیست؛ یعنی همه یهودیان صهیونیست نیستند و حتی در میان یهودیان، گروه‌هایی وجود دارند که با صهیونیسم مخالفت دارند. با این حال، چون صهیونیسم در برخی موارد از مفاهیم دینی یهود استفاده کرده و همچنین در فضای رسانه‌ای این دو گاهی به‌هم پیوند داده شده‌اند، این تصور اشتباه به وجود آمده که هر یهودی الزاماً صهیونیست است. برخی از یهودیان در مناطق مختلف جهان بارها بر علیه صهیونیسم اعتراض کردند و نسبت به رفتارهای وحشیانه آنها واکنش نشان داده‌اند.
ارسال دیدگاه