به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ شناره 93 خود را در روز پانزدهم جنگ با این سوال که «ایران چگونه همه برنامه نظامی آمریکا را بهم ریخت؟» منتشر کرده است.
تمرکز آمریکا بر تنگه هرمز: از آغاز جنگ، راهبرد اصلی آمریکا ضربه به توان دریایی ایران برای باز نگه داشتن تنگه هرمز بود. با این حال پس از حدود 15 روز، هنوز نشانه‌ای از یک برنامه عملیاتی مؤثر برای تأمین امنیت این گذرگاه حیاتی دیده نمی‌شود و جریان عبور نفت نیز به وضعیت سابق بازنگشته است.
اختلال در پایگاه‌های آمریکا: با آغاز حملات ایران، بسیاری از پایگاه‌های آمریکایی در منطقه طی چند روز نخست عملاً از مدار عملیاتی مؤثر خارج شدند. از آن زمان آمریکا ناچار شده بخشی از عملیات‌های خود را از پایگاه‌های خارج از منطقه یا با موشک‌های دوربرد انجام دهد.
خسارات قابل توجه به زیرساخت‌ها: انتشار تصاویر از آسیب به پایگاه الظفره امارات، از جمله انهدام آشیانه پهپادهای پیشرفته گلوبال هاوک، نشان‌دهنده ضربه به توان اطلاعاتی آمریکا است.
همچنین گزارش‌هایی از آسیب به آشیانه هواپیماهای آواکس اماراتی منتشر شده که برای نظارت هوایی منطقه اهمیت داشتند.
تغییر تاکتیک‌های حمله: آمریکا برای جبران محدودیت پایگاه‌هایش، در برخی حملات از موشک‌های تاکتیکی ATACMS با برد 300 تا 500 کیلومتر استفاده کرده است.
با این حال ایران اعلام کرده محل برخی پرتاب‌ها شناسایی شده و نسبت به استفاده از خاک کشورهای منطقه هشدار داده است.
انتقال عملیات به خارج از منطقه: بخش مهمی از عملیات‌های بمباران اکنون توسط بمب‌افکن‌های B-52 و B-1 از پایگاه‌های اروپا انجام می‌شود که هزینه‌های عملیاتی آمریکا را به‌شدت افزایش داده است.
چالش در پشتیبانی لجستیکی: استفاده از پایگاه‌های دورتر نیازمند سوخت‌گیری هوایی گسترده است؛ در حالی که ایران چندین سوخت‌رسان آمریکایی را منهدم کرده است.
جمع‌بندی: مجموعه این تحولات نشان می‌دهد محاسبات اولیه آمریکا درباره توان ایران دقیق نبوده و با گذشت زمان، راهبردهای عملیاتی این کشور با چالش جدی روبه‌رو شده است؛ موضوعی که هزینه‌های اقتصادی و نظامی آمریکا را افزایش داده و در مقابل، ایران توانسته فشار مؤثری بر پایگاه‌های آمریکا در منطقه وارد کند. برای اطلاع بیشتر از اخبار و تحلیل‌های مربوط به جنگ روی این لینک بزنید و این کانال را دنبال کنید. #تفسیر_جنگ
ارسال دیدگاه