به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ قدمت این آرامگاه به حدود سال‌های ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی بازمی‌گردد و به گفته وزارت فرهنگ پاناما، به‌دلیل غنای چشمگیر اشیای تدفینی، کشفی «بسیار مهم برای باستان‌شناسی پاناما و شناخت جوامع پیشا اسپانیایی در باریکه آمریکای مرکزی» به شمار می‌آید.
وجود این آرامگاه که با عنوان «آرامگاه شماره ۳» شناخته می‌شود نخستین‌بار در سال ۲۰۰۹ و پس از شناسایی تعداد زیادی قطعات سفالی و فلزی توسط باستان‌شناسان حدس زده شد. با این حال کاوش کامل آن تا امسال انجام نشده بود؛ اکنون با تکمیل کاوش‌ها، ساختار واقعی و شکوه درونی مقبره آشکار شده است.
درون آرامگاه، مجموعه‌ای چشمگیر از هدایا و اشیای تدفینی دیده می‌شود: سفال‌های ظریف و زیورآلات طلایی تزئین‌شده، از گوشواره و دستبند گرفته تا سینه‌آویزهای بزرگ با نقش خفاش و تمساح؛ نقش‌مایه‌هایی که در هنر و نمادپردازی ال کانیو بسیار رایج بوده‌اند.
نمونه‌ای از اشیاء طلایی در مقبره
این آرامگاه یک گور چندنفره است که در مرکز آن شخصیتی اصلی قرار دارد و اطرافش پیکر چند فرد دیگر دفن شده‌اند. این بخش از گورستان به نخبگان فرهنگ کوکله اختصاص داشته و فرد مرکزی احتمالاً یکی از چهره‌های بلندپایه، از خانواده رهبران یا سران محلی بوده است. رهبران کوکله اشیای پرشکوه و نمادین گرد می‌آوردند، اما طلا در این آرامگاه‌ها نقش پول یا ثروت رایج را نداشت؛ بلکه به‌دلیل درخشش و فاسدنشدنش، نمادی مذهبی از جاودانگی به شمار می‌رفت.
تعداد زیادی کوزه نیز در مقبره کشف شدند
محوطه باستانی ال کانیو، در حدود ۲۰۰ کیلومتری جنوب‌غرب پاناما سیتی، در گذشته مجموعه‌ای آیینی متعلق به مردم کوکله بوده است. کشف‌های پیشینِ آرامگاه‌های مجلل باعث شده این منطقه به «دره پادشاهان پاناما» معروف شود؛ آن هم در حالی که بخش بزرگی از گورستان هنوز کاوش نشده است.
نمونه‌ای از اشیاء کشف شده در مقبره با نقش و نگارهای آیینی
یافته‌های آرامگاه شماره ۳ دیدگاه‌های پیشین درباره شکل‌گیری حکومت‌های محلی پیچیده در این منطقه را بازنگری می‌کند. شواهد نشان می‌دهد که میان قرن‌های هشتم تا یازدهم میلادی، جوامعی متمرکز در این ناحیه فعال بوده‌اند؛ جوامعی که توانایی سازمان‌دهی شبکه‌های مبادله دوربرد و برگزاری آیین‌های بزرگ را داشته‌اند. همین موضوع جایگاه ال کانیو را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گورستان‌های پیشاهیسپانی منطقه تثبیت می‌کند.
ارسال دیدگاه