به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نشست رسانه‌ای فیلم سینمایی «خیابان جمهوری» با حضور منوچهر هادی تهیه کننده و کارگردان، پدرام کریمی نویسنده، الناز ملک و روح الله زمانی بازیگران و میلاد حسینی فیلمبردار ۱۲ بهمن در دومین روز چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد.
الناز ملک در ابتدای نشست بیان کرد: این اولین باری است که نقش اول یک فیلم مهم را بازی می‌کنم و کمی استرس دارم.
پدرام کریمی درباره نگارش فیلمنامه گفت: من و منوچهر عزیز چند همکاری دیگر با هم داشتیم و از همان ابتدا فیلمنامه را برای آقای هادی نوشته بودم زیرا ایشان سینمای اجتماعی را به خوبی می‌شناسند.
هادی درباره بازگشتش به سینمای اجتماعی بیان کرد: کسانی که خیلی جدی به سینما نگاه می‌کنند دغدغه سینمای اجتماعی دارند و اگر گاهی گریزی به سینمای کمدی و سریال می‌زنیم به این دلیل است که می‌توانیم پول خوب دربیاوریم. من از ابتدا هم با سینمای اجتماعی شروع کردم و دغدغه این فیلم‌ها را دارم.
ملک درباره بازی با لهجه ترکی گفت: ۲ روز پیش از آغاز پروژه به فیلم اضافه شدم و همزمان در «خیابان جمهوری» و «نیم‌شب» بازی کردم. من لهجه ترکی را بهتر از زبان ترکی بلدم و یک مترجم داشتم که در طول فیلم به من کمک می‌کرد.
هادی درباره تلخ بودن فیلمش گفت: ما سعی کردیم امید هم در فیلممان قرار دهیم. این زن با بدبختی اما تلاش بسیار سعی کرد زندگی اش را سر و سامان دهد و روزی حلال داشته باشد. تلاش آیلار در این فیلم برای من بسیار ستودنی است و همه ما افرادی را در زندگی‌مان می‌بینیم که سختی‌های بسیاری می‌کشند. ما سعی کردیم این فیلم را شبیه به زندگی بسازیم.
الناز ملک درباره حضورش در جشنواره فیلم فجر گفت: نقش دختری را بازی کردم که دستفروشی و کارگری کرد اما شرافتش را نفروخت. چیزی که ما امروزه در کشورمان کم داریم امید است. یکی از دلایلی که من امروز اینجا نشستم و پشت فیلمم ایستادم این است که فیلم «خیابان جمهوری» درباره یک زن مستقل است. اگر به خانه بروم نمی‌دانم چندنفر به من فحش می‌دهند اما پشت فیلمم ایستادم زیرا درباره یک زن مستقل است. امیدوارم هرکسی که می‌خواهد ما را نقد کند ابتدا فیلم «خیابان جمهوری» را ببیند.
وی افزود: اخیرا تئاتر «خندیدن زیر مشت و لگد» را کار کردم که درباره دخترانی مانند الهه حسین نژاد و چیزی است که برای خود من هم اتفاق افتاد اما من توانستم از دست آن راننده تاکسی فرار کنم. پس از پایان آن نمایش برخی دختران آمدند، من را بغل مردند و باهم گریه کردیم.
کریمی درباره طولانی شدن فیلم توضیح داد: ما خیلی از فرارهای فیلم را آگاهانه حذف کردیم زیرا می‌خواستیم زیست آیلار را به تصویر بکشیم و طبیعتا گاهی زندگی او ملال‌آور می‌شد.
منوچهر هادی در ادامه گفت: در زندگی آدم‌هایی از جنس آیلار ذاتا خستگی و ریتم کند وجود دارد اما تلاش ما این بود که فیلم را خوش‌ریتم و شبیه به زندگی واقعی بسازیم.
روح الله زمانی درباره نقشش عنوان کرد: من تاکنون با چنین چهره‌ای در فیلم‌ها نبودم و قبلا در فیلم‌ها بچه‌تر دیده می‌شدم.
میلاد حسینی نیز بیان کرد: این اولین فیلم سینمایی من بود و از آقای هادی بسیار ممنونم. ما این فیلم را با دوربین روی دست فیلمبرداری کردیم.
منوچهر هادی همچنین گفت: با آقای حسینی یک سریال برای نوروز کار می‌کنیم که آن سریال هم کاملا دوربین روی دست فیلمبرداری می‌شود.
کریمی در پایان تصریح کرد: ژانر اجتماعی ذاتا زبان تندی دارد. متاسفانه سینمای اجتماعی در ایران معمولا اعلام وضعیت می‌کند و بی خاصیت شده است. ما نباید از سینمای اجتماعی فیلم گل و بلبل انتظار داشته باشیم. در سینمای اجتماعی ایران قهرمان همواره شکست می‌خورد درحالی که در سینمای اروپا چنین چیزی وجود ندارد.
ارسال دیدگاه