به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ طبق فراخوان منتشر شده از سوی دانشگاه مازندران این جشنواره اردیبهشت سال آینده برگزار می شود و علاقمندان می تواند آثار خود را تا بیستم اسفند امسال به دبیر خانه جشنواره ارسال کنند.
نیما و مطالعات فرهنگی، نیما و مطالعات اجتماعی، نیما و مطالعات ادبی، نیما و نقد ادبی، نیما و شعر نو، نیما و شعر کلاسیک، نیما و شعر مازندرانی، نیما و مکاتب ادبی از بخش های علمی جشنواره است.
همچنین علاقمندان می توانند در بخش فرهنگی هنری نیز با موضوع تئاتر، موسیقی محلی، عکاسی، نقاشی، فیلم، خوشنویسی، هنرهای تجسمی و هوش مصنوعی شرکت کنند.
علی اسفندیاری متخلص به نیما یوشیج روز ۲۱ آبان سال ۱۲۷۴ خورشیدی در روستای یوش از توابع بخش بلده شهرستان نور دیده به جهان گشود. وی تا ۱۲سالگی در زادگاهش زندگی کرد و در این سال ها تیر اندازی، اسب سواری و شرایط زندگی روستایی را از پدرش ابراهیم خان اعظام السلطنه که متعلق به خانواده ای قدیمی مازندران بود و به کشاورزی و گله داری اشتغال داشت، آموخت.
او که خواندن و نوشتن را نزد روحانی روستا فرا گرفته بود، از ۱۲ سالگی به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و در مدرسه عالی سن لویی مشغول تحصیل شد. نیما که از کودکی دارای روحیه گوشه گیری بود، پس از مدتی با تشویق یکی از معلمانش به نام نظام وفا به شعر گفتن روی آورد و در همان زمان با زبان فرانسه آشنایی یافت و سرودن شعر به سبک خراسانی را آغاز کرد.
وی پس از پایان تحصیلات در مدرسه سن لویی در وزارت دارایی مشغول کار شد، اما پس از مدتی این کار را مطابق میل خود نیافت و آن را رها کرد.
علی اسفندیاری در سال ۱۳۰۰ خورشیدی نام خود را به نیما تغییر داد و با همین نام شعرهای خود را امضا می کرد. در نخستین سال های صدور شناسنامه نیز نام وی نیماخان یوشیج ثبت شد.
نیما که نام یکی از اسپهبدان تبرستان بود، به معنی کمان بزرگ است.
نیما در اردیبهشت ۱۳۰۵ خورشیدی با عالیه جهانگیر فرزند میرزا اسماعیل شیرازی و خواهرزاده نویسنده نامدار میرزا جهانگیر صوراسرافیل ازدواج کرد که حاصل این وصلت تولد فرزند پسری به نام شراگیم در سال ۱۳۲۱ خورشیدی بود.
در سال ۱۳۰۷ خورشیدی، محل کار عالیه جهانگیر همسر نیما به مدرسه بدر بارفروش (بابل کنونی) انتقال پیدا کرد و نیما نیز با او به این شهر آمد و یک سال بعد آنان به رشت رفتند.
انقلاب نیما با دو شعر ققنوس دربهمن ۱۳۱۶ و غراب در مهر ۱۳۱۷ آغاز شد. به رغم مخالفت های عدیده شاعران سنتی سرانجام توانست معیارهای هزارساله شعر فارسی را که تغییرناپذیر و مقدس و ابدی می نمود، با شعرهایش متحول کند. این شاعر بزرگ سرانجام پس از ابتلا به ذات الریه در ۱۳ دی ۱۳۳۸ در ۶۴سالگی بدرود حیات گفت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد.
پیکر پدر شعر نو در سال ۱۳۷۲ خورشیدی بنا به وصیتش به خانه اش در یوش منتقل شد.
قدمت خانه نیما یوشیج واقع در یوش به دوره قاجار می رسد. این بنا به شماره ۱۸۰۲ از سوی سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر ملی ثبت شده و بازدید از خانه نیما برای عموم آزاد است.
ارسال دیدگاه