به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اگرچه پهپادهای هیدروژنی مفهومی کاملاً تازه نیستند و نزدیک به دو دهه است در قالب نمونه‌های آزمایشی معرفی می‌شوند، اما اغلب آن‌ها هرگز از مرحله نمایش فناوری فراتر نرفته‌اند. حالا بر اساس اعلام اوکراین، نسخه‌ای اصلاح‌شده از پهپاد «ریبِرد» (Raybird) ساخت شرکت اوکراینی Skyeton ، برای اولین بار در در شرایط واقعی جنگ آزموده می‌شود و نه در آزمایشگاه.
تفاوت ریبرد در این است که این‌بار، فناوری هیدروژن از محیط کنترل‌شده آزمایشگاهی خارج شده و مستقیما به میدان نبرد راه یافته است؛ جایی که هر ضعف فنی می‌تواند به معنای از دست رفتن مأموریت یا حتی جان نیروها باشد.
نسخه هیدروژنی ریبرد یک پهپاد «هیبریدی» است؛ هیدروژن در آن برای تولید برق استفاده می‌شود و موتورهای الکتریکی نیروی پیشران را تأمین می‌کنند. این طراحی باعث شده پهپاد نسبت به نمونه‌های دارای موتور احتراقی چهارزمانه، صدای بسیار کمتری تولید کند و رد حرارتی آن تقریباً ناچیز باشد؛ ویژگی‌ای که در مأموریت‌های شناسایی عمیق، یک مزیت عملیاتی تعیین‌کننده محسوب می‌شود.
این پهپاد با وزن برخاست ۲۳ کیلوگرم، دهانه بال ۴٫۷ متری و توان حمل محموله‌ای تا ۱۰ کیلوگرم، می‌تواند تا ۱۲ ساعت به‌طور مداوم پرواز کند و با سرعت حدود ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت، مناطق وسیعی را زیر نظر بگیرد. سقف پروازی آن ۵۵۰۰ متر اعلام شده که اگرچه محدودیت محسوب می‌شود، اما برای ماموریت‌های شناسایی دوربرد کافی است.
ریبرد مسلح نیست؛ نقش اصلی آن حمل رادار و حسگرهای پیشرفته برای شناسایی بلندبرد است. به گفته Skyeton، طراحی این پهپاد به‌گونه‌ای است که امکان تولید انبوه دارد و سوخت هیدروژن آن از طریق کارتریج‌های قابل تعویض یا واحدهای تولید سوخت در میدان تأمین می‌شود.
رومن کنیازنکو، مدیرعامل Skyeton، می‌گوید این پروژه نتیجه تبدیل دو سال آزمایش آزمایشگاهی به یک مفهوم عملیاتی کامل است؛ مفهومی که تلاش می‌کند مزایای موتور الکتریکی، از جمله اطمینان‌پذیری و نگهداری آسان را با پروازهای طولانی‌مدت بیش از ۱۰ ساعت ترکیب کند. تجربه اوکراین نشان می‌دهد که پهپادهای هیدروژنی، حالا دیگر فقط یک ایده آینده‌نگرانه نیستند، بلکه به واقعیتی عملی در جنگ‌های مدرن تبدیل شده‌اند.
ارسال دیدگاه