به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نوید صالحی در یادداشتی اختصاصی نوشت: یکشنبه ای که طهران از آلودگی هوا تعطیل بود، اطراف دماوند، آقای نویسنده، در پرواز با پاراگلایدر سقوط کرد.
جایی گفته بود برای نوشتن هیجان می خواهد و آن را در پرواز یافته است؛ ساعت ها به این سخن رضا امیرخانی فکر کردم، به نشستن پشت کامپیوتر و خلق یک جهان تا نشستن در پاراگلایدر؛ اقلیم داستان هیجان می خواهد و نویسنده باید بلد باشد آن را خلق کند.
رضا در قصه هایش، سفرنامه هایش آن را خلق کرده و من نمی دانم این هیجان را در پرواز یافته یا جای دیگر؛
اما حالا رفیق ما خود داستانی شده که جماعتی نگران قصه ی او هستند. باید تخیل کنم، از لحظه آغاز پرواز تا سقوط تا همین الان که نیمه های شب است و در ذهن من جملاتی درهم از آثار مختلف رضا در سرم شلوغ می کند و من نمی دانم از کجا می آید!
مدتها قبل به دوستی گفتم رضا امیرخانی سبک نگارش خاص خود را دارد که حاصل سبک زندگی خاص اوست؛ رفیق بلند پرواز ما، در هر دنیایی که خلق کرده، خواننده اش را هم بلند پرواز کرده؛
در سفرنامه هایش هوس سفر را خلق می کند، هوس پرواز به دیاری تازه، دیدن جهانی تازه؛
امروز می فهمم هیجان برای نوشتن چیست، حال که رضا در بستر بیماری است و جماعتی نگران؛
خبرها از پزشکان امیدواری می دهد ولی انسان وقتی عزیزش گرفتار است، دلشوره دارد، کلافه است، فکر و خیال اش در آسمان نگرانی پرواز می کند.
جایی نوشتم صحبت با رضا امیرخانی آرامش به تو هدیه می دهد و من چقدر دلم می خواهد آن طنین آرامبخش را دوباره بشنوم که خواهم شنید.
از همان عصر یکشنبه تا الان که نخستین ساعات پنجشنبه است، به داستانی فکر می کنم که رضا از پرواز خود خواهد نوشت و چه روایتی بنویسد با آن قلم جادویی اش؛
حالا بجز دعا کاری از ما ساخته نیست ولی همان حضرت علی اصغر ع که رضا گفته بود شهادت اش برای بیان مظلومیت حادثه کربلا کفایت می کند، رفیق نوکر اهل بیت علیهم السلام را شفا می دهد.
اشک های شیفتگان حضرت سیدالشهداء کفایت می کند تا برای خدمت خادمان ارباب را به سلامت دارد.
برای سلامتی و شفای عاجل آقا رضا امیرخانی دعا کنیم.
ارسال دیدگاه