به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علیرضا رفیعی‌پور، رئیس سازمان دامپزشکی کشور، نیز در گفت‌وگویی، درباره مقایسه واردات دام زنده با واردات گوشت قرمز، اظهار کرد: به عنوان متخصصان حوزه امنیت و ایمنی غذایی، اعتقاد ما این است که هر نوع موجود زنده - از ملکه زنبور عسل تا بچه‌ماهی یا دام مولد - در صورت نیاز قابل واردات است، اما در مورد دام‌هایی که برای کشتار و مصرف گوشتی وارد می‌شوند، اولویت با واردات گوشت است نه دام زنده.
وی با اشاره به مخاطرات احتمالی واردات دام زنده افزود: ممکن است دامی که از نظر ظاهری و حتی در آزمایش‌های اولیه سالم به نظر می‌رسد، ناقل عوامل بیماری‌زا باشد بدون آنکه علائمی از خود بروز دهد. برای مثال دام می‌تواند به بیماری‌هایی مانند تب مالت یا تب کریمه کنگو مبتلا باشد، اما در زمان معاینه هیچ نشانه‌ای بروز ندهد.
رفیعی‌پور ادامه داد: به همین دلیل، از منظر بهداشت عمومی و سلامت جامعه، واردات گوشت نسبت به دام زنده ارجح است. مگر آنکه میان کشور مبدا و مقصد تفاهم‌نامه‌های دقیق و الزامات بهداشتی مشخصی برقرار باشد و کشتار دام در همان مرزهای ورودی کشور و تحت نظارت کامل انجام شود.
وی خاطرنشان کرد: در حال حاضر نیز در برخی استان‌های کشور دام زنده وارد می‌شود، اما این دام‌ها در همان مناطق و در کشتارگاه‌های دارای مجوز رسمی ذبح می‌شوند تا از انتقال احتمالی بیماری جلوگیری شود.
رئیس سازمان دامپزشکی کشور در پایان تأکید کرد: در مجموع، توصیه ما این است که اولویت واردات با گوشت باشد، زیرا کنترل‌های بهداشتی و تضمین سلامت محصول در این حالت به‌مراتب آسان‌تر و مطمئن‌تر از واردات دام زنده است.
ارسال دیدگاه